Η Δικαιοσύνη και το τέλος του... Ρασπούτιν

ΑΡΘΡΑ | ΑΠΟΨΕΙΣ

Η Δικαιοσύνη και το τέλος του… Ρασπούτιν

Homo Politicus - 3 μήνες πριν Last updated -3 μήνες πριν
Η Δικαιοσύνη και το τέλος του… Ρασπούτιν

Το πολιτικό περιβάλλον του κυβερνώντος κόμματος δεν θα χαριστεί στον σύγχρονο «Ρασπούτιν». Άλλωστε, όπως και ο γνήσιος αποδείχθηκε ότι όλα όσα έλεγε δεν ήταν παρά υπερβολές, που απευθύνονταν σε εύπιστους και αμαθείς.

Οι, δημόσιες πλέον, καταγγελίες του Αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Ιωάννη Αγγελή ήρθαν να επιβεβαιώσουν, ακόμη και στους πλέον αφελείς, ότι κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δικαιοσύνης.

Προφανώς οι αναφορές που ο ίδιος έχει καταθέσει εδώ και μήνες αλλά και όσα εις βάρος του καταμαρτυρούνται από άλλες πηγές θα πρέπει να ελεγχθούν, πριν άπαντες καταλήξουμε σε ένα τελικό συμπέρασμα.

Όμως, όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας, ειδικά το τελευταίο διάστημα, γεννούν εύλογα ερωτηματικά για το εάν, όπως είχε σημειώσει ο Ελευθέριος Βενιζέλος, «υπάρχουν δικασταί εις τα Αθήνας». Εάν δηλαδή υπάρχουν οι νομικοί εκείνοι που θα αναλάβουν με ευθυκρισία και σεβασμό στη νομιμότητα να σπάσουν το απόστημα της κρίσης στη Δικαιοσύνη.

Και μιας και έγινε αναφορά στην φράση του Ελ. Βενιζέλου, ας θυμηθούμε όσα ο μεγάλος αυτός πολιτικός είχε αναφέρει στις 17 Μαίου 1929 κατά την πρώτη συνεδρίαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.

«Όταν δε έστω και άνευ προθέσεως διαπράξη η κυβέρνησις καμμίαν παρανομίαν και έλθη το συμβούλιον της επικρατείας να της πη ότι της ακυρώνει την πράξιν της ταύτην, σας βεβαιώ ότι θα έλθω προσωπικώς να συγχαρώ και να σφίξω το χέρι του προέδρου και των μελών του συμβουλίου της επικρατείας, διότι υπενθύμισαν εις την κυβέρνησιν ότι δεν έχει το δικαίωμα να παρανομή».

Αυτά τότε. Το 1929. Διότι στη συνέχεια, και κυρίως τα τελευταία λίγα χρόνια, η κυβέρνηση όχι μόνον δεν έσφιξε το χέρι της Δικαιοσύνης, όταν αυτή ακύρωσε νομοθετικές της πράξεις (βλέπε νόμο για τηλεοπτικές άδειες) αλλά επιχείρησε να χειραγωγήσει τη Δικαιοσύνη, καθιστώντας την βραχίονα των πολιτικών της επιδιώξεων και όπλο εναντίον των πολιτικών της αντιπάλων.

Ο… «Ρασπούτιν»

Ποιος είναι ο «Ρασπούτιν»; Ένα όνομα που ακούγεται στους διαδρόμους των ανώτατων δικαστηρίων της χώρας και ο κ. Αγγελής, με τη δημόσια πλέον παρέμβασή του, το περιέγραψε σχεδόν με… ονοματεπώνυμο. Το ίδιο έπραξε σήμερα σε συνέντευξή του και ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Άλλωστε, δεν είναι πολλά τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου, όπως λέει ο Αντιεισαγγελέας, που έχουν τη δυνατότητα να κινούν νήματα και, παράλληλα, έχουν το know how χειρισμού «σκοτεινών» υποθέσεων.

Ανεξαρτήτως από το (πραγματικό) ονοματεπώνυμο και τις πολιτικές καταβολές του… «Ρασπούτιν», είναι βέβαιο ότι ο συγκεκριμένος πολιτικός παράγοντας προσέφερε τις ίδιες κακές υπηρεσίες προς τον πολιτικό του προϊστάμενο όπως και ο γνήσιος Γκριγκόρι Γιεφίμοβιτς Ρασπούτιν, τα πρώτα χρόνια του 20ου αιώνα στη Ρωσία.

Ο Ρασπούτιν, ο γνήσιος, έπεισε την τότε ρωσική αυλή για τις υπερφυσικές του ικανότητες, άσκησε τεράστια επιρροή στο τελευταίο ρωσικό αυτοκρατορικό ζεύγος, του τσάρου Νικολάου Β’ και της Τσαρίνας Αλεξάνδρας και θεωρήθηκε ως ένας εξ αυτών που συνέβαλαν στην τραγική κατάληξη της μοναρχίας και της ίδιας της βασιλικής οικογένειας, με την Οκτωβριανή Επανάσταση.

Ο σύγχρονος Ρασπούτιν, πάλι, φέρεται να έπεισε τον Αλέξη Τσίπρα για το «μεγαλύτερο σκάνδαλο της μεταπολίτευσης», αυτό της Novartis, αλλά και για την ικανότητά του να χειριστεί τους δικαστικούς λειτουργούς κατά την πολιτική βούληση του Μεγάρου Μαξίμου.

Ο Νικόλαος δεν άκουγε όσους τον καλούσαν να σπάσει τα δεσμά του Ρασπούτιν και να δει τι γίνεται στη χώρα του. Ο Πρωθυπουργός, πάλι, μοιάζει να πείστηκε ότι η Novartis θα «τελειώσει τους άλλους», διασφαλίζοντας την παραμονή του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία.

Ο ρώσος Ρασπούτιν έπεσε τελικά νεκρός μετά από μία συνωμοσία του ίδιου του τσαρικού περιβάλλοντος, στις 30 Δεκεμβρίου 1916. Ευτυχώς, εν έτει 2019, αποκλείεται να δούμε ανάλογα φαινόμενα. Ωστόσο, είναι σαφές ότι το πολιτικό περιβάλλον του κυβερνώντος κόμματος δεν θα χαριστεί στον σύγχρονο «Ρασπούτιν». Κυρίως διότι, όπως και ο ρώσος συνονόματός του, επιτάχυνε δραστικά την πορεία της πτώσης.

NOVARTIS ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ