Θα μπορούσες να το πεις και ευρωπαϊκό ξαδερφάκι του Manhattan. Στην πραγματικότητα ωστόσο, πρόκειται για ένα αυθεντικό κοκτέιλ της Νέας Υόρκης που αξίζει να μπει στο ραντάρ κάθε φίλου των κλασικών ποτών.
Στα τέλη του 19ου αιώνα, το Metropole Hotel αποτελούσε ένα από τα πιο ζωντανά σημεία της νυχτερινής ζωής στη Νέα Υόρκη. Βρισκόταν στην περιοχή των θεάτρων, σε μια πόλη που ήδη τότε εξελισσόταν σε διεθνές κέντρο πολιτισμού και διασκέδασης.
Στο ισόγειο του ξενοδοχείου λειτουργούσε το Metropole Café, ένα από τα λίγα μέρη που είχαν άδεια να παραμένουν ανοιχτά και μετά τα μεσάνυχτα. Αυτό από μόνο του ήταν αρκετό για να προσελκύει καλλιτέχνες, δημοσιογράφους, επιχειρηματίες αλλά και πιο «σκοτεινές» προσωπικότητες της πόλης.
Το καφέ έγινε γρήγορα στέκι για κάθε λογής ανήσυχα πνεύματα της εποχής. Η ιστορία του όμως συνδέθηκε και με ένα από τα πιο δραματικά περιστατικά της νυχτερινής ζωής της πόλης.
Το 1912, στα σκαλιά του Metropole δολοφονήθηκε ο Χέρμαν “Beansy” Ρόζενθαλ, μια γνωστή φιγούρα του οργανωμένου εγκλήματος της Νέας Υόρκης πριν την κυριαρχία της Κόζα Νόστρα.
Η δολοφονία προκάλεσε τεράστια δημοσιότητα και μόλις μία εβδομάδα αργότερα το Metropole έκλεισε τις πόρτες του. Η Ποτοαπαγόρευση δεν είχε καν ξεκινήσει ακόμη, αλλά το μαγαζί είχε ήδη περάσει στον μύθο της πόλης. Μαζί του, όμως, έμεινε στην ιστορία και το κοκτέιλ που έφερε το όνομά του.
Όπως προείπαμε, το Metropole κοκτέιλ βασίζεται σε έναν συνδυασμό που θυμίζει σε μεγάλο βαθμό το Manhattan. Η βασική διαφορά είναι ότι στη θέση του ουίσκι χρησιμοποιείται κονιάκ.
Παρότι η συγγένεια είναι εμφανής, η ιστορία και η ταυτότητά του το καθιστούν ένα ξεχωριστό κοκτέιλ της νεοϋορκέζικης παράδοσης. Δυστυχώς, επειδή το αρχικό μπαρ δεν λειτούργησε ξανά, δεν υπάρχει μια απολύτως καταγεγραμμένη συνταγή από την εποχή της δημιουργίας του.
Οι περισσότερες εκδοχές συμφωνούν ότι η κλασική αναλογία είναι δύο μέρη κονιάκ προς ένα μέρος ξηρού βερμούτ. Ωστόσο, ορισμένοι bartenders προτιμούν μια πιο ισορροπημένη εκδοχή με ίσες ποσότητες από τα δύο βασικά υλικά, θυμίζοντας περισσότερο τη λογική ενός Dry Manhattan. Το τελικό αποτέλεσμα μπορεί να γίνει πιο γλυκό ή πιο ξηρό, ανάλογα με τις προτιμήσεις.
Το ενδιαφέρον με το Metropole για όποιον το δοκιμάσει είναι η ισορροπία των γεύσεων του. Το κονιάκ φέρνει μια πλούσια, αρωματική γλυκύτητα και μια πολυπλοκότητα που δένει ιδανικά με τον πιο ξηρό χαρακτήρα του βερμούτ.
Το αποτέλεσμα είναι ένα κοκτέιλ που μπορεί να ικανοποιήσει τόσο όσους προτιμούν πιο γλυκά ποτά όσο και εκείνους που στρέφονται προς πιο dry επιλογές. Τέλος, καθοριστικό ρόλο παίζουν τα bitters, που ολοκληρώνουν το αρωματικό προφίλ.
Η παρασκευή του γίνεται παραδοσιακά με ανάδευση των υλικών σε σέικερ ή ποτήρι ανάμειξης με αρκετό πάγο, ώστε να κρυώσει σωστά το ποτό. Στη συνέχεια σουρώνεται σε ποτήρι κοκτέιλ και ολοκληρώνεται με ένα κεράσι maraschino για όσους θέλουν να κάνουν και φιγούρα – βέβαια αν το πάρεις έξω μπορεί ο μπαρτέντερ να το παραλείψει.
Δοκίμασε το λοιπόν. Ένα κοκτέιλ που φέρνει την δεξιοτεχνία των μπαρτέντερ από τις ΗΠΑ, αλλά παράλληλα και μια μικρή αλλά συναρπαστική ιστορία από τη νυχτερινή ζωή της παλιάς Νέας Υόρκης.
