Πριν γίνει ο Rocky σύμβολο της επιμονής, πριν ο Σιλβέστερ Σταλόνε γίνει ένας από τους μεγαλύτερους σταρ του Χόλιγουντ, υπήρχε ένας άνθρωπος που πάλευε να τον ακούσει κάποιος.
Ένας νέος ηθοποιός και σεναριογράφος που είχε ένα όνειρο, αλλά σχεδόν κανείς δεν πίστευε σε αυτό. Αυτή ακριβώς την άγνωστη, δύσκολη και βαθιά συγκινητική πλευρά της ιστορίας έρχεται να φωτίσει η νέα ταινία I Play Rocky, αποτελώντας παράλληλα μια μεγάλη δικαίωση για τον ίδιο τον Σταλόνε.
Γιατί η αλήθεια είναι πως, πριν ανέβει ο Rocky στο ρινγκ, ο Σταλόνε είχε ήδη δώσει τον δικό του αγώνα.
Η νέα ταινία επιστρέφει στα χρόνια πριν από την παγκόσμια επιτυχία του Rocky και παρουσιάζει την πορεία ενός άγνωστου τότε δημιουργού, ο οποίος αρνήθηκε να εγκαταλείψει το όραμά του. Ο Σιλβέστερ Σταλόνε είχε γράψει την ιστορία του Rocky, πίστευε βαθιά σε αυτήν και ήθελε να υποδυθεί ο ίδιος τον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Όμως το Χόλιγουντ δεν ήταν έτοιμο να του δώσει αυτή την ευκαιρία. Το πιο συγκλονιστικό στοιχείο στην ιστορία του I Play Rocky είναι πως ο Σταλόνε βρέθηκε αντιμέτωπος με αυτόν ακριβώς τον φόβο που γνωρίζουν όλοι όσοι κυνηγούν ένα μεγάλο όνειρο: τον φόβο ότι κανείς δεν θα σε πιστέψει.
Ήταν ένας άγνωστος ηθοποιός, χωρίς τη δύναμη ενός μεγάλου ονόματος και χωρίς την ασφάλεια μιας επιτυχημένης καριέρας. Το σενάριό του, όμως, ήταν για εκείνον κάτι πολύ περισσότερο από μια ακόμη δουλειά. Ήταν η ευκαιρία του. Και ο Σταλόνε δεν ήταν διατεθειμένος να την αφήσει να χαθεί.
Οι πιέσεις ήταν μεγάλες. Η εύκολη επιλογή θα ήταν να παραχωρήσει την ιστορία και να δεχτεί μια σημαντική οικονομική αμοιβή. Εκείνος, όμως, επέμεινε. Ήθελε να είναι ο Rocky. Όχι από εγωισμό, αλλά επειδή ήξερε πως ο χαρακτήρας αυτός κουβαλούσε κάτι από τον ίδιο.
Και αυτό είναι που κάνει την ιστορία τόσο συγκινητική. Ο Σταλόνε δεν προσπαθούσε απλώς να πάρει έναν ρόλο. Προσπαθούσε να προστατεύσει ένα κομμάτι του εαυτού του και να αποδείξει πως η φωνή του άξιζε να ακουστεί.
Ίσως γι’ αυτό και η ιστορία του Rocky παραμένει μέχρι σήμερα τόσο δυνατή. Ο Σιλβέστερ Σταλόνε δεν έγραψε απλώς έναν underdog. Έζησε ο ίδιος την αίσθηση του ανθρώπου που βρίσκεται απέναντι σε έναν κόσμο που του λέει «όχι».
Κάθε απόρριψη, κάθε αμφιβολία και κάθε κλειστή πόρτα μοιάζει να τον έφερνε πιο κοντά στον χαρακτήρα που δημιούργησε. Και όταν τελικά το Rocky έφτασε στη μεγάλη οθόνη, η επιτυχία του δεν ήταν απλώς μια κινηματογραφική νίκη. Ήταν η απόδειξη ότι η επιμονή μπορεί, έστω και σπάνια, να αλλάξει τα πάντα.
Το Rocky του 1976 κέρδισε τρία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και εκείνο της Καλύτερης Ταινίας. Ο Σταλόνε, από την πλευρά του, βρέθηκε υποψήφιος τόσο για την ερμηνεία του όσο και για το σενάριο. Όμως η μεγαλύτερη νίκη του είχε ήδη έρθει: κατάφερε να παίξει τον χαρακτήρα για τον οποίο πάλεψε τόσο σκληρά.
Το I Play Rocky μοιάζει με μια επιστροφή στις ρίζες ενός μύθου. Είναι η ιστορία του ανθρώπου πίσω από τον ήρωα και κυρίως η ιστορία ενός αγώνα που δεν φαινόταν να έχει αίσιο τέλος.
Για τον Σιλβέστερ Σταλόνε, η ταινία αποτελεί μια βαθιά συναισθηματική δικαίωση. Ο κόσμος θα δει όχι μόνο πώς γεννήθηκε ο Rocky, αλλά και πόσο δύσκολο ήταν να φτάσει εκεί ο άνθρωπος που τον δημιούργησε. Θα δει τον φόβο, την αμφιβολία και την ανάγκη ενός ανθρώπου να κρατηθεί από το όνειρό του, ακόμη κι όταν όλα γύρω του μοιάζουν να του λένε να τα παρατήσει.
Και ίσως αυτό να είναι το πιο δυνατό μήνυμα του I Play Rocky: πριν ο Rocky σηκώσει τις γροθιές του και συνεχίσει να παλεύει, ο Σταλόνε είχε ήδη κάνει το ίδιο. Μόνο που ο δικός του αγώνας δεν έγινε μέσα σε ένα ρινγκ. Έγινε απέναντι σε ολόκληρο το Χόλιγουντ.
Τελικά, η μεγαλύτερη νίκη του Σιλβέστερ Σταλόνε δεν ήταν μόνο ότι έγινε ο Rocky. Ήταν ότι κατάφερε να πείσει τους πάντες να πιστέψουν σε έναν ήρωα, στον οποίο πρώτος είχε πιστέψει ο ίδιος.
Το I Play Rocky έρχεται να θυμίσει, με τον πιο συναισθηματικό τρόπο, πως πίσω από κάθε μεγάλο κινηματογραφικό όνειρο υπάρχει ένας άνθρωπος που κάποτε πάλεψε μόνος του για να το κάνει πραγματικότητα.
