Η αναζήτηση του επόμενου Τζέιμς Μποντ έχει εξελιχθεί σε ένα από τα μεγαλύτερα casting σίριαλ του σύγχρονου κινηματογράφου. Άαρον Τέιλορ-Τζόνσον, Κέιλουμ Τέρνερ, Τζέικομπ Ελόρντι, Χάρις Ντίκινσον, Πολ Μεσκάλ.
Η λίστα αλλάζει σχεδόν κάθε μήνα, οι αποδόσεις των bookmakers ανεβοκατεβαίνουν και κάθε Βρετανός ηθοποιός κάτω των 40 που εμφανίζεται με κοστούμι κινδυνεύει να ξυπνήσει την επόμενη ημέρα ως «φαβορί για τον 007». Υπάρχει όμως ένα όνομα που αρχίζει να μοιάζει όλο και περισσότερο με την ιδανική επιλογή. Και αυτός είναι ο Τζακ Λόουντεν του Slow Horses.
Ο 36χρονος Σκωτσέζος ηθοποιός βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο των φημών, μετά την αναφορά του παρουσιαστή και συγγραφέα Ρίτσαρντ Όσμαν ότι είχε ακούσει το όνομά του ως πιθανό νέο 007. Καμία επίσημη απόφαση δεν έχει ανακοινωθεί και η διαδικασία του casting παραμένει ανοιχτή. Αυτό όμως δεν αλλάζει το βασικό ερώτημα. Θα μπορούσε ο Λόουντεν να γίνει ένας καλός Τζέιμς Μποντ;
Η απάντηση είναι πως πιθανότατα θα μπορούσε να γίνει εξαιρετικός. Όποιος έχει παρακολουθήσει το Slow Horses γνωρίζει ήδη γιατί. Ως Ρίβερ Κάρτραϊτ, ο Λόουντεν υποδύεται έναν πράκτορα που απέχει αρκετά από την αψεγάδιαστη εικόνα του 007, αλλά διαθέτει πολλά από τα χαρακτηριστικά που χρειάζεται ένας σύγχρονος Μποντ. Είναι παρορμητικός, έξυπνος, σωματικά πειστικός, αλαζόνας όταν χρειάζεται και αρκετά ευάλωτος ώστε να μην καταλήγει καρικατούρα μυστικού πράκτορα.
Κυρίως, όμως, έχει αυτό που δύσκολα κατασκευάζεται στο γυμναστήριο ή στο κοστούμι. Την παρουσία. Ο Λόουντεν μπορεί να είναι γοητευτικός χωρίς να δείχνει ότι προσπαθεί να είναι γοητευτικός. Μπορεί να περάσει από το χιούμορ στην ένταση χωρίς να αλλάξει ολόκληρο τον τρόπο με τον οποίο παίζει. Και έχει την απαραίτητη βρετανική αυτοσυγκράτηση που έκανε τις καλύτερες εκδοχές του Bond να μοιάζουν επικίνδυνες ακριβώς επειδή δεν χρειάζονταν να το διαφημίσουν.
Αυτό είναι σημαντικό μετά τον Ντάνιελ Κρεγκ. Το μεγαλύτερο λάθος που θα μπορούσε να κάνει το franchise θα ήταν να αναζητήσει έναν «νέο Κρεγκ». Η εποχή εκείνη τελείωσε. Ο επόμενος Bond πρέπει να κρατήσει το βάρος και τη σωματικότητα που έφερε ο Κρεγκ στον χαρακτήρα, αλλά παράλληλα να επαναφέρει λίγη από την κομψότητα, το χιούμορ και την ανεπιτήδευτη αυτοπεποίθηση των προηγούμενων 007.
Και ο Λόουντεν μοιάζει ικανός να σταθεί ακριβώς ανάμεσα σε αυτούς τους δύο κόσμους. Υπάρχει και μια ωραία ιστορική λεπτομέρεια. Ο Λόουντεν έχει σκωτσέζικες ρίζες και, αν τελικά πάρει τον ρόλο, θα ακολουθήσει κατά κάποιον τρόπο το μονοπάτι του Σον Κόνερι. Ο ίδιος ο Ίαν Φλέμινγκ έδωσε άλλωστε στον 007 σκωτσέζικηκαταγωγή στα βιβλία του.
Δεν είναι, φυσικά, αυτός λόγος για να πάρει κάποιος έναν από τους μεγαλύτερους ρόλους του κινηματογράφου. Είναι όμως ένα ωραίο κομμάτι της συνολικής εικόνας.
Πολύ σημαντικότερο είναι ότι ο Λόουντεν βρίσκεται σε εκείνο το ιδανικό σημείο της καριέρας του. Είναι αναγνωρίσιμος, αλλά όχι τόσο διάσημος ώστε το κοινό να βλέπει πρώτα τον σταρ και μετά τον Τζέιμς Μποντ. Έχει θεατρική παιδεία, δραματικό εύρος και εμπειρία σε μεγάλες παραγωγές, χωρίς να κουβαλά ακόμη έναν κινηματογραφικό χαρακτήρα που να τον έχει καθορίσει.
Ο 007 ιστορικά λειτουργεί καλύτερα ακριβώς έτσι. Ο ρόλος πρέπει να δημιουργεί τον superstar και όχι ο superstar να καταπίνει τον ρόλο.Την ίδια στιγμή, η νέα εποχή του 007 αρχίζει να αποκτά μορφή, με τον Ντένις Βιλνέβ στη σκηνοθεσία και τον Στίβεν Νάιτ στο σενάριο.
Ένας Μποντ του Βιλνέβ δύσκολα θα είναι απλώς μια επιστροφή στα gadgets, στα Aston Martin και στα martinis. Θα χρειάζεται έναν ηθοποιό που μπορεί να παίξει τη σιωπή, την απειλή και την εσωτερική ένταση χωρίς να χάσει το star quality που απαιτεί το όνομα Τζέιμς Μποντ.
Ο Τζακ Λόουντεν μπορεί να τα κάνει όλα αυτά. Δεν είναι η πιο κραυγαλέα επιλογή. Δεν είναι το μεγαλύτερο όνομα. Ίσως αυτό ακριβώς να είναι το πλεονέκτημά του. Γιατί ο επόμενος Τζέιμς Μποντ δεν χρειάζεται να είναι ο ηθοποιός που όλοι περιμένουμε να φορέσει το tuxedo. Χρειάζεται να είναι εκείνος που, μόλις το φορέσει, θα μας κάνει να ξεχάσουμε όλους τους υπόλοιπους.
