Στις αρχές του 20ού αιώνα, ένας πανύψηλος Αμερικανός φοιτητής κυκλοφορούσε στην Οξφόρδη με ένα μάλλον ασυνήθιστο βιογραφικό.
Είχε ύψος σχεδόν 1,90, γεροδεμένο σώμα, έπαιζε μπάσκετ, έκανε στίβο και ήξερε να χρησιμοποιεί πολύ καλά τις γροθιές του. Τόσο καλά, ώστε η πυγμαχία δεν ήταν γι’ αυτόν μια περιστασιακή φοιτητική διασκέδαση.
Ο νεαρός είχε πραγματικό ταλέντο στο ρινγκ. Αργότερα θα κυκλοφορούσαν ιστορίες ότι άνθρωποι της επαγγελματικής πυγμαχίας, είχαν δει πάνω του κάτι περισσότερο και ότι υπήρξε ακόμη και η προοπτική μιας καριέρας που θα μπορούσε να τον οδηγήσει απέναντι στους μεγάλους πρωταθλητές της εποχής.
Το όνομά του ήταν Edwin Hubble και ευτυχώς για την επιστήμη, τελικά αποφάσισε να κοιτάξει προς τα πάνω αντί να συνεχίσει να κοιτάζει τον άνθρωπο που στεκόταν στην απέναντι γωνία του ρινγκ.
Ένας αστρονόμος που δεν έμοιαζε πολύ με αστρονόμο
Η εικόνα που έχουμε σήμερα για τον Hubble είναι σχεδόν αναπόφευκτα συνδεδεμένη με το διάστημα. Το διαστημικό τηλεσκόπιο που φέρει το όνομά του έχει κάνει το “Hubble” συνώνυμο με γαλαξίες, νεφελώματα και εικόνες από τις βαθύτερες γωνιές του σύμπαντος.
Ο πραγματικός Edwin Powell Hubble ήταν όμως πολύ πιο παράξενος χαρακτήρας. Γεννημένος το 1889 στο Μιζούρι, υπήρξε εξαιρετικός αθλητής ήδη από τα νεανικά του χρόνια.
Στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο δεν τον έλεγες ακραία επιμελή μιας και ασχολήθηκε με το μπάσκετ, τον στίβο και την πυγμαχία. Το 1910 πήγε στην Οξφόρδη και συνέχισε να πυγμαχεί.
Από εκεί προέρχεται μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ιστορίες του. Ο Hubble φέρεται να βρέθηκε σε exhibition αγώνα με τον Georges Carpentier, έναν από τους σπουδαιότερους Ευρωπαίους πυγμάχους της εποχής.
Ο ίδιος ο Hubble διηγούνταν αργότερα ότι είχε προσελκύσει το ενδιαφέρον ανθρώπων του επαγγελματικού boxing.
Σε κάποιες εκδοχές της ιστορίας, του είχε προταθεί μάλιστα να προετοιμαστεί για μια πορεία που θα μπορούσε να τον οδηγήσει μέχρι τον θρυλικό Jack Johnson. Υπήρχε όμως ένα πρόβλημα.
Ο Hubble ήταν εξαιρετικός επιστήμονας. Δεν ήταν πάντα εξίσου αξιόπιστος αφηγητής της ίδιας του της ζωής. Οι βιογράφοι του έχουν επισημάνει ότι του άρεσε να δημιουργεί έναν μύθο γύρω από τον εαυτό του.
Μετά τα χρόνια στην Οξφόρδη υιοθέτησε βρετανικές εκφράσεις, τρόπο ντυσίματος και συμπεριφορές που έδιναν την εντύπωση Άγγλου gentleman. Παράλληλα διηγούνταν ιστορίες από τη ζωή του που δεν μπορούν πάντοτε να επιβεβαιωθούν.
Ανάμεσά τους υπήρχαν περιπέτειες, καβγάδες και ακόμη και μια ιστορία για σύγκρουση με Γερμανό αξιωματικό. Ίσως λοιπόν ο Edwin Hubble να μην έφτασε ποτέ πραγματικά ένα βήμα πριν από τη διεκδίκηση ενός μεγάλου επαγγελματικού αγώνα.
Το βέβαιο είναι ότι μπορούσε να πυγμαχήσει και ότι απολάμβανε να αφήνει τους άλλους να πιστεύουν πως θα μπορούσε να είχε γίνει κάτι εντελώς διαφορετικό.
Ο δικηγόρος που προτίμησε τα άστρα
Το παράδοξο είναι ότι ούτε η πυγμαχία ήταν η μεγαλύτερη παράκαμψη της ζωής του.
Ο Hubble είχε ήδη σπουδάσει μαθηματικά και αστρονομία στο Σικάγο, όμως ο πατέρας του ήθελε να ακολουθήσει μια πιο συμβατική επαγγελματική πορεία. Έτσι, στην Οξφόρδη στράφηκε στα νομικά.
Επέστρεψε στις ΗΠΑ, πέρασε τις απαραίτητες εξετάσεις και εργάστηκε για ένα διάστημα στον χώρο της νομικής. Δίδαξε επίσης σε σχολείο.
Δεν άντεξε για πολύ. “I chucked the law for astronomy”, θα έλεγε αργότερα. Εγκατέλειψε τη νομική και επέστρεψε στο Σικάγο για να κάνει αυτό που πραγματικά ήθελε. Να κοιτάξει στα αστέρια.
Όταν το 1917 του δόθηκε η ευκαιρία να εργαστεί στο περίφημο Mount Wilson Observatory στην Καλιφόρνια, συνέβη κάτι ακόμη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπήκαν στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ο Hubble κατατάχθηκε στον στρατό.
Σύμφωνα με την ιστορία που έχει διασωθεί, απάντησε στην πρόσκληση του αστρονόμου George Ellery Hale με ένα τηλεγράφημα που του ανακοίνωνε ότι πάει να πολεμήσει.
Μετά το τέλος του πολέμου πήγε τελικά στο Mount Wilson. Λέγεται ότι εμφανίστηκε ακόμη φορώντας τη στρατιωτική του στολή. Εκεί, ο πρώην πυγμάχος και αποτυχημένος δικηγόρος θα συμμετείχε σε μια από τις μεγαλύτερες ανατροπές στην ιστορία της επιστήμης.
Μέχρι τη δεκαετία του 1920 υπήρχε ακόμη σοβαρή συζήτηση για το αν ο γαλαξίας μας αποτελούσε ουσιαστικά ολόκληρο το σύμπαν.
Παρατηρώντας το τότε αποκαλούμενο «νεφέλωμα της Ανδρομέδας», ο Hubble εντόπισε μεταβλητούς αστέρες που επέτρεψαν τον υπολογισμό της απόστασής του.
Η Ανδρομέδα βρισκόταν πολύ μακρύτερα από τα όρια του δικού μας γαλαξία. Το σύμπαν μόλις είχε γίνει ασύλληπτα μεγαλύτερο.
Λίγα χρόνια αργότερα, η εργασία του που αφορούσε την απόσταση των γαλαξιών και τη μετατόπιση του φωτός τους προς το ερυθρό, θα συνδεόταν με την ιδέα ενός διαστελλόμενου σύμπαντος. Η σύγχρονη κοσμολογία είχε αρχίσει να παίρνει τη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα.
Κάπως έτσι, ένας άνθρωπος που θα μπορούσε να είχε περάσει τη ζωή του σε δικαστικές αίθουσες και που τουλάχιστον του άρεσε να διηγείται ότι θα μπορούσε να είχε περάσει τη ζωή του στα ρινγκ, κατέληξε να αλλάξει κάτι πολύ μεγαλύτερο, την κατανόησή μας για το πόσο μεγάλο πιστεύαμε ότι ήταν το σύμπαν που κατοικούμε.
