«Ποιος είναι αυτός»; Η άκρως ενδιαφέρουσα κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη

ΑΡΘΡΑ | ΑΠΟΨΕΙΣ Πολιτική

«Ποιος είναι αυτός»; Η άκρως ενδιαφέρουσα κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη

από τον Γιώργος Π. Τερζής - 1 εβδομάδα πριν Last updated -1 εβδομάδα πριν
«Ποιος είναι αυτός»; Η άκρως ενδιαφέρουσα κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη

«Ποιος είναι αυτός;» ήταν ένα από τα βασικά ερωτήματα που δέχθηκα τις ώρες που ακολούθησαν την ανακοίνωση του κυβερνητικού σχήματος, αναφορικά με τα πολλά νέα (και ηλικιακά) στελέχη που συμμετέχουν στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Αυτή η διαφορετικότητα του νέου κυβερνητικού σχήματος, σε συνδυασμό με τις προσδοκίες που υπάρχουν σε πολλούς τομείς (οικονομία, ανάπτυξη, παιδεία, ασφάλεια, εξωτερική πολιτική) καθιστούν τη νέα κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη μία άκρως ενδιαφέρουσα άσκηση.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η νέα κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που ορκίζεται σήμερα, έχει πάνω της βαριά τη «σφραγίδα» του εμπνευστή της, του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.

«Δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς», θα πει κάποιος, «αφού είναι προνόμιο του εκάστοτε πρωθυπουργού η επιλογή των μελών του υπουργικού του συμβουλίου».

Ο συλλογισμός είναι εν μέρει σωστός.

Αλλά, όπως και να το κάνουμε, δεν είναι σύνηθες σε μία κυβέρνηση 51 μελών, οι 21 να είναι εξωκοινοβουλευτικοί. Δεν είναι, επίσης, σύνηθες ο νέος πρωθυπουργός να αναθέτει χαρτοφυλάκιο σε εν ενεργεία και, μέχρι πρότινος, κορυφαίο στέλεχος άλλου κόμματος εξουσίας, τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, χωρίς να ανοίγει ρουθούνι. Ούτε βέβαια να αναθέτει και άλλες θέσεις ευθύνης σε 4-5 στελέχη μέλη ή συνδεδεμένα με το ΠΑΣΟΚ.

Δεν είναι, τέλος, σύνηθες – για ένα κόμμα εξουσίας και όχι για τον κινηματικό ΣΥΡΙΖΑ του 2015 που εφόρμησε στο… Μαξίμου – να υπάρχουν τόσοι πολλοί άγνωστοι υπουργοί και υφυπουργοί.

«Ποιος είναι αυτός;» ήταν ένα από τα βασικά ερωτήματα που δέχθηκα τις ώρες που ακολούθησαν την ανακοίνωση του κυβερνητικού σχήματος, αναφορικά με τα πολλά νέα (και ηλικιακά) στελέχη που συμμετέχουν στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. (σ.σ Ατυχώς ερώτημα «ποια είναι αυτή;» δεν δέχθηκα, δεδομένου ότι οι γυναίκες του νέου σχήματος είναι απελπιστικά λίγες, συνολικά πέντε).

Αυτή η διαφορετικότητα του νέου κυβερνητικού σχήματος, σε συνδυασμό με τις προσδοκίες που υπάρχουν σε πολλούς τομείς (οικονομία, ανάπτυξη, παιδεία, ασφάλεια, εξωτερική πολιτική) καθιστούν τη νέα κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη μία άκρως ενδιαφέρουσα άσκηση.

Μπορεί να είναι και αποτελεσματική; Οι προϋποθέσεις υπάρχουν.

Ο νέος πρωθυπουργός έχει στα χέρια του μία καθαρή εντολή, που περιλαμβάνει όλη την ατζέντα που ευκρινώς έθεσε κατά την προηγούμενη περίοδο: μείωση φόρων, αποκατάσταση αισθήματος ασφάλειας, τομές και ρήξης στην Παιδεία, αποτελεσματικότητα στη δημόσια διοίκηση, αποκατάσταση κύρους θεσμών, με λίγα λόγια επιστροφή σε μία «δυτικού τύπου» δημοκρατική κανονικότητα.

Οι κοινωνικές συνθήκες, επίσης, μοιάζουν ευνοϊκές. Οι πολίτες, μετά από 10 χρόνια κρίσης και, κυρίως, μετά την προσάρτηση του ΣΥΡΙΖΑ στο «στρατόπεδο της λογικής και του μνημονίου» μοιάζουν να εγκαταλείπουν την αναζήτηση θαυμάτων και να περιορίζουν τη στήριξή τους σε ακραίους, ναζιστές και γραφικούς. Όχι ότι εξέλιπαν από τη νέα Βουλή αλλά, όπως κι αν το δει κανείς, η επιρροή τους είναι περιορισμένη. Η λογική της επιβολής συνθηκών ασφάλειας και τήρησης της νομιμότητας διατρέχει όλο το κοινωνικό σώμα και δεν περιορίζεται, όπως μονοδιάστατα επέμενε ο ΣΥΡΙΖΑ, σε ένα «δεξιό ακροατήριο».

Η οικονομία, τέλος, περιμένει το σήμα για ένα γερό άλμα ανάπτυξης. Οι επιχειρηματίες και τα νοικοκυριά περιμένουν νοικοκύρεμα και μείωση φόρων. Επενδύσεις. Όχι ότι δεν λείπουν τα προβλήματα, κάποια εκ των οποίων πιεστικά. Η ΔΕΗ είναι έτοιμη να «σκάσει» -και ως γνωστόν χωρίς ενέργεια, δηλαδή ΔΕΗ, δεν υπάρχει οικονομία- σειρά ΔΕΚΟ έχουν θηριώδη ελλείμματα, οι δημοσιονομικές δεσμεύσεις παραμένουν ενώ είναι άγνωστο ακόμη εάν οι τελευταίες παροχές Τσίπρα έχουν εκτροχιάσει την εκτέλεση του προϋπολογισμού.

Αρκούν αυτά για να πετύχει η νέα κυβέρνηση;

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης διαχειρίστηκε, και ορθώς, την εντολή ως προσωπική, υπερβαίνοντας ισορροπίες και δυσαρεστώντας αρκετά από τα στελέχη πρώτης γραμμής που, επίσης, κουβάλησαν «σταυρούς» στο γαλάζιο εκλογικό σακούλι. Μέσω, κυρίως των εξωκοινοβουλευτικών – εξωκομματικών επιλογών του, δίνει ένα σαφές στίγμα για το πώς θέλει να παίξει μπάλα η ομάδα του.

Έχει, επίσης, καταστήσει παραπάνω από σαφές ότι οι υπουργοί είναι απευθείας εντολοδόχοι του, υλοποιούν δηλαδή ευθέως τις κεντρικές κατευθύνσεις που φεύγουν από το πρωθυπουργικό γραφείο. Περισσότερα επ’ αυτού αναμένεται να γίνουν ξεκάθαρα στην αυριανή πρώτη του νέου υπουργικού συμβουλίου.

Ο νέος πρωθυπουργός έχει μπροστά του, τυπικά, μία καθαρή 4ετία, χωρίς εκλογικές αναμετρήσεις, χωρίς φόβο κατάρρευσης λόγω της εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας. Μόνος του αντίπαλος είναι ο χρόνος και τα προβλήματα (όπως επίσης και η απλή αναλογική). Σε αυτά θα πρέπει να ανταποκριθεί το νέο κυβερνητικό σχήμα που ο ίδιος επέλεξε, γνωρίζοντας ότι, όποτε χρειαστεί, μπορεί να κοιτάξει στον πάγκο του και να κάνει αλλαγές.