Είναι να απορεί κανείς πώς φτάσαμε στο 2026 και η μοναδική «απάντηση» του κράτους απέναντι στην ωμή βία είναι οι συσκέψεις κατόπιν εορτής και οι εκθέσεις ιδεών για την παραβατικότητα…
Το περιστατικό στη Γαστούνη δεν είναι απλώς μια ατυχής στιγμή, είναι η απόδειξη ότι οι υπεύθυνοι στην επαρχία έχουν μετατραπεί σε έναν δυσκίνητο παρατηρητή που τρέχει πίσω από τα γεγονότα, ανήμποροι να επιβάλει τον νόμο εκεί που πραγματικά καίει.
Όταν ένας ιδιοκτήτης περιπτέρου καλεί την αστυνομία και μέχρι εκείνη να εμφανιστεί προλαβαίνουν να μαζευτούν 20 άτομα, να τον σαπίσουν στο ξύλο και να διαλύσουν την περιουσία του, τότε το σύστημα Προστασίας του Πολίτη έχει καταρρεύσει παταγωδώς.
Είναι εξοργιστικό να βλέπουμε μια αστυνομία που εξαντλεί την αυστηρότητά της σε τυπικούς ελέγχους, αλλά δηλώνει αδυναμία μπροστά σε οργανωμένες ομάδες που λειτουργούν με όρους συμμορίας. Αυτό το «καθεστώς ανομίας» που περιγράφουν οι κάτοικοι δεν έπεσε από τον ουρανό, χτίστηκε πάνω στην ανοχή και την επιχειρησιακή ανεπάρκεια.
Αλλά η ευθύνη δεν σταματά στις στολές. Βαραίνει μια ολόκληρη κοινωνία που έχει μάθει να κοιτάζει τη δουλειά της μέχρι η βία να χτυπήσει τη δική της πόρτα. Ανεχόμαστε τη δημιουργία γκέτο δίπλα μας, βαφτίζουμε την εγκληματικότητα «ιδιαιτερότητα» και αφήνουμε τον κάθε βιοπαλαιστή να βγάλει το φίδι από την τρύπα μόνος του.
Σήμερα στη Γαστούνη, ένας άλλος άνθρωπος παραδίδει τα κλειδιά της επιχείρησής του γιατί κατάλαβε ότι η νομιμότητα στην Ελλάδα είναι πλέον είδος πολυτελείας.
Το λουκέτο σε αυτό το περίπτερο είναι το σύμβολο μιας χώρας που φοβάται να εφαρμόσει τους νόμους της.
Όσο η αστυνομία αρκείται στο να καταγράφει τραυματίες και η κοινωνία στο να ψελλίζει ευχολόγια, ο «νόμος της ζούγκλας» θα κερδίζει έδαφος.
Αν ένας οικογενειάρχης δεν μπορεί να σταθεί όρθιος στη δουλειά του χωρίς να ρισκάρει τη ζωή του, τότε η έννοια της οργανωμένης πολιτείας είναι απλώς ένα ανέκδοτο.
ΥΓ. Στο «L&O» έχουμε αναφερθεί ουκ ολίγες φορές στις παθογένειες των Αστυνομικών Τμημάτων ανά την Ελλάδα. Οι τραγικές ελλείψεις σε έμψυχο δυναμικό και ο λανθασμένος επιχειρησιακός σχεδιασμός μετατρέπουν, δυστυχώς, την έννοια της αστυνόμευσης σε… ανέκδοτο. Μόνο που στην περίπτωση της Γαστούνης, το «αστείο» δεν προκαλεί γέλιο, αλλά οργή.
