Σε μια περίοδο όπου οι προκλήσεις για το προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας πολλαπλασιάζονται, η φωνή του συνδικαλισμού παραμένει πιο αναγκαία από ποτέ.
Η Αργυρώ Χαϊκάλη αστυνομικός που υπηρετεί στη Διεύθυνση Αστυνομίας Αχαΐας, μητέρα και ενεργή συνδικαλίστρια, μέλος στο Δ.Σ. της ΕΑΥΑ, μιλά στον apohxos.gr με ειλικρίνεια για την καθημερινότητα των αστυνομικών, τη θέση της γυναίκας στο Σώμα, τις προσωπικές αντοχές που δοκιμάζονται και τη δύναμη της συλλογικής διεκδίκησης. Μια συνέντευξη ουσίας, με ανθρώπινο λόγο και ξεκάθαρες θέσεις.
Αξίζει να σημειωθεί πως η συνδικαλιστική της διαδρομή χαρακτηρίζεται από συνεχή παρουσία και ενεργό συμμετοχή στα συλλογικά όργανα των αστυνομικών.
Το 2015-2022
Αντιπρόσωπός Αχαΐας στην ΠΟΑΣΥ
Το 2015 έως και σήμερα
Εκλεγμένο Μέλος της Γραμματείας Γυναικών της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αχαΐας
Το 2022-2025
Αντιπρόεδρος Β και ταμίας της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αχαΐας
Το 2025 έως και σήμερα
1) Μέλος Δ.Σ. της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αχαΐας
2) Αντιπρόσωπος Αχαΐας στην ΠΟΑΣΥ
3) Γραμματέας Γυναικών της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αχαΐας
Τι σας ώθησε να ασχοληθείτε ενεργά με τον συνδικαλισμό μέσα στην Ελληνική Αστυνομία;
Η ανάγκη να μη συμβιβάζομαι με όσα θεωρούσα άδικα ή δεδομένα. Από τα πρώτα μου χρόνια στην υπηρεσία κατάλαβα ότι αν δεν σηκώσεις φωνή, αν δεν συμμετέχεις ενεργά, τίποτα δεν αλλάζει. Ο συνδικαλισμός για μένα ήταν και παραμένει πράξη ευθύνης απέναντι στους συναδέλφους μου, αλλά και απέναντι στον ίδιο μου τον εαυτό.
Ποιες είναι σήμερα οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι αστυνομικοί στην Αχαΐα;
Η χρόνια υποστελέχωση, η υπερφόρτωση καθηκόντων, τα εξαντλητικά ωράρια και οι συνεχείς μετακινήσεις χωρίς ουσιαστικό προγραμματισμό. Οι αστυνομικοί καλούνται καθημερινά να κάνουν περισσότερα με λιγότερα, συχνά εις βάρος της προσωπικής και οικογενειακής τους ζωής.
Έχετε νιώσει ποτέ ότι χρειάστηκε να αποδείξετε την αξία σας περισσότερο από έναν άνδρα συνάδελφο;
Ναι, και δεν το κρύβω. Ως γυναίκα, αλλά και ως συνδικαλίστρια, πολλές φορές χρειάστηκε να δουλέψω διπλά για να θεωρηθεί αυτονόητο αυτό που στους άνδρες συχνά θεωρείται δεδομένο. Η απάντησή μου όμως ήταν πάντα η συνέπεια, η γνώση και η παρουσία.
Πόσο έχει αλλάξει η θέση της γυναίκας στην Ελληνική Αστυνομία τα τελευταία χρόνια;
Έχουν γίνει σημαντικά βήματα και αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Οι γυναίκες αποδεικνύουμε καθημερινά ότι μπορούμε να ανταποκριθούμε σε κάθε ρόλο. Ωστόσο, οι νοοτροπίες δεν αλλάζουν από τη μια μέρα στην άλλη και απαιτείται συνεχής διεκδίκηση.
Πώς συνδυάζεται στην πράξη ένας απαιτητικός επαγγελματικός και συνδικαλιστικός ρόλος με την οικογενειακή και προσωπική ζωή;
Δεν συνδυάζεται εύκολα. Ως μητέρα, αυτός ο ρόλος γίνεται ακόμη πιο απαιτητικός. Χρειάζεται στήριξη, κατανόηση και πολλές φορές προσωπικές υποχωρήσεις. Παρ’ όλα αυτά, η οικογένεια είναι η δύναμή μου και το κίνητρο να συνεχίζω.
Υπάρχουν στιγμές που νιώθετε ότι ο χρόνος και οι αντοχές δεν επαρκούν; Πώς το διαχειρίζεστε;
Υπάρχουν πολλές τέτοιες στιγμές. Εκεί προσπαθώ να βάζω προτεραιότητες, να αναγνωρίζω τα όριά μου και να θυμάμαι ότι για να είμαι χρήσιμη στους άλλους, πρέπει πρώτα να φροντίζω τον εαυτό μου.
Θεωρείτε ότι το κράτος και η υπηρεσία λαμβάνουν επαρκώς υπόψη τις ιδιαίτερες ανάγκες των γυναικών αστυνομικών;
Όχι όσο θα έπρεπε. Υπάρχουν θεσμικά εργαλεία, όμως συχνά μένουν στα χαρτιά. Η μητρότητα, η ισορροπία οικογένειας–εργασίας και τα ωράρια χρειάζονται πιο ανθρώπινη και ρεαλιστική αντιμετώπιση.
Ποια στιγμή της συνδικαλιστικής σας πορείας σάς έκανε να πείτε «άξιζε τον κόπο»;
Κάθε φορά που ένας συνάδελφος ένιωσε ότι δεν είναι μόνος. Όταν λύθηκαν προβλήματα που έμοιαζαν αδιέξοδα και όταν είδα έμπρακτα ότι η συλλογική προσπάθεια φέρνει αποτέλεσμα.
Τι σας δίνει δύναμη όταν η πίεση, επαγγελματική και προσωπική, γίνεται έντονη;
Η οικογένειά μου, τα παιδιά μου, αλλά και η εμπιστοσύνη των συναδέλφων. Η αίσθηση ότι αυτό που κάνουμε έχει νόημα και αφήνει αποτύπωμα.
Αν γυρίζατε τον χρόνο πίσω, θα κάνατε τις ίδιες επιλογές;
Ναι. Με περισσότερη εμπειρία ίσως να έκανα κάποια πράγματα διαφορετικά, αλλά τις βασικές επιλογές δεν θα τις άλλαζα. Γιατί με διαμόρφωσαν ως άνθρωπο και ως επαγγελματία.
Τι θα λέγατε σε μια νέα γυναίκα που θέλει να ακολουθήσει καριέρα στην Αστυνομία αλλά διστάζει;
Να μην φοβηθεί. Να πιστέψει στις δυνατότητές της και να γνωρίζει ότι η δύναμη, η ευαισθησία και η αποφασιστικότητα μπορούν να συνυπάρχουν. Η Αστυνομία χρειάζεται γυναίκες με φωνή και άποψη.
Ποιο είναι το πιο σημαντικό μάθημα ζωής που σας έχει διδάξει ο ρόλος σας ως γυναίκα, αστυνομικός και συνδικαλίστρια;
Ότι τίποτα δεν χαρίζεται. Ότι η αξιοπρέπεια, η επιμονή και η συλλογικότητα είναι αξίες που, όταν τις υπηρετείς με συνέπεια, δικαιώνονται στον χρόνο.
Η πορεία της αποδεικνύει ότι τίποτα δεν είναι εύκολο, αλλά τίποτα δεν είναι και ακατόρθωτο όταν υπάρχει πίστη, συνέπεια και συλλογικότητα. Σε έναν χώρο που αλλάζει αργά, αλλά σταθερά, η παρουσία και η φωνή των γυναικών δεν είναι απλώς απαραίτητη, είναι καθοριστική. Γιατί, όπως η ίδια τονίζει, όταν ο αγώνας έχει νόημα και αφήνει αποτύπωμα, τότε κάθε προσπάθεια αξίζει τον κόπο.
