Απουσίες, «παρών», διαφοροποιήσεις και βουλευτές που δεν ακολούθησαν τη γραμμή – Οι άρσεις ασυλίας Αυγενάκη και Λαζαρίδη αποκάλυψαν τις ρωγμές στο εσωτερικό της «γαλάζιας» Κοινοβουλευτικής Ομάδας
Γράφει ο Αρχικοριός
Μπορεί η Νέα Δημοκρατία να πέρασε τελικά τον κάβο της ψηφοφορίας για τις άρσεις ασυλίας του Λευτέρη Αυγενάκη και του Μακάριου Λαζαρίδη, όμως το πολιτικό αποτύπωμα της διαδικασίας είναι πολύ πιο ενδιαφέρον από το τελικό αποτέλεσμα.
Γιατί οι 151 ψήφοι που απέρριψαν τις άρσεις δεν ήρθαν χωρίς αναταράξεις.
Η εικόνα που καταγράφηκε στη Βουλή ήταν μιας Κοινοβουλευτικής Ομάδας που δεν κινήθηκε απολύτως συντεταγμένα. Αντιθέτως, υπήρξαν απουσίες, διαφοροποιήσεις και βουλευτές που επέλεξαν να κρατήσουν αποστάσεις από την κομματική γραμμή.
Και αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή αρχικά είχε δοθεί κατεύθυνση στην ΚΟ να καταψηφίσει τα αιτήματα, για να μετατραπεί στη συνέχεια η διαδικασία σε ψήφο «κατά συνείδηση».
Από τη γραμμή στην «κατά συνείδηση» ψήφο
Το παρασκήνιο είναι ίσως πιο αποκαλυπτικό από την ίδια την ψηφοφορία.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, αρκετοί βουλευτές της ΝΔ είχαν εκφράσει ενστάσεις για την απόφαση να απορριφθούν οι συγκεκριμένες άρσεις ασυλίας, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία άλλες αιτήσεις είχαν γίνει αποδεκτές. Το ζήτημα της ίσης μεταχείρισης φαίνεται ότι αποτέλεσε ένα από τα σημεία τριβής στο εσωτερικό της ΚΟ.
Και κάπως έτσι, αντί για μια απόλυτα πειθαρχημένη ψηφοφορία, η ΝΔ βρέθηκε να μετράει απουσίες και διαφοροποιήσεις.
Για την υπόθεση Αυγενάκη ψήφισαν 273 βουλευτές: 151 κατά της άρσης και 122 υπέρ. Για τον Λαζαρίδη το αποτέλεσμα ήταν επίσης 151 κατά, 121 υπέρ και ένας «παρών».
Οι «γαλάζιες» απουσίες που συζητήθηκαν
Από την ψηφοφορία για τις υποθέσεις των δύο «γαλάζιων» βουλευτών απείχαν οι Γιάννης Κεφαλογιάννης, Γιάννης Οικονόμου και Άγγελος Συρίγος, ενώ ο Δημήτρης Αβραμόπουλος επίσης δεν συμμετείχε στις συγκεκριμένες ψηφοφορίες. Ο Γιάννης Πασχαλίδης επέλεξε «παρών» στην υπόθεση Λαζαρίδη, ενώ ο Γιάννης Λοβέρδος ψήφισε υπέρ της άρσης ασυλίας του Αυγενάκη.
Το ακόμη πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι ορισμένοι από τους βουλευτές που απείχαν από τις ψηφοφορίες για τους δύο συναδέλφους τους συμμετείχαν κανονικά στις ψηφοφορίες που αφορούσαν τη Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Αυτό δημιουργεί πολιτικά ερωτήματα, χωρίς βεβαίως να σημαίνει αυτομάτως ότι όλοι όσοι απείχαν είχαν την ίδια πολιτική αφετηρία ή ότι συντονίστηκαν μεταξύ τους.
Ο καθένας με τον δικό του υπολογισμό
Το περιστατικό έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά από εικόνες που δείχνουν ότι η Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ έχει αποκτήσει μεγαλύτερη κινητικότητα και λιγότερη διάθεση για αυτόματο «ναι» σε κάθε κυβερνητική επιλογή.
Οι βουλευτές έχουν τις δικές τους εκλογικές περιφέρειες, τις δικές τους πολιτικές σχέσεις και, όσο πλησιάζει η επόμενη εκλογική αναμέτρηση, τις δικές τους προσωπικές πολιτικές αγωνίες.
Δεν είναι όλοι διατεθειμένοι να χρεωθούν κάθε κυβερνητική επιλογή. Δεν είναι όλοι πρόθυμοι να ακολουθήσουν μια γραμμή όταν θεωρούν ότι αυτή μπορεί να δημιουργήσει πολιτικό κόστος στην περιφέρειά τους. Και ορισμένοι φαίνεται πως θέλουν να διατηρούν μεγαλύτερο περιθώριο κινήσεων για την επόμενη ημέρα.
Αυτό δεν συνιστά από μόνο του οργανωμένη ανταρσία. Συνιστά όμως μια ΚΟ στην οποία η πειθαρχία δεν είναι πλέον αυτονόητη σε κάθε δύσκολη ψηφοφορία.
Το 151 δεν κρύβει τις ρωγμές
Το Μαξίμου μπορεί να κρατήσει το αποτέλεσμα: οι δύο άρσεις ασυλίας απορρίφθηκαν.
Η αντιπολίτευση, από την άλλη πλευρά, κατήγγειλε «τείχος προστασίας» για τους δύο βουλευτές της ΝΔ, ενώ η κυβέρνηση υπερασπίστηκε τη διαδικασία και τη σχετική κοινοβουλευτική απόφαση.
Πίσω όμως από τους αριθμούς υπάρχει ένα πολιτικό μήνυμα που δύσκολα περνά απαρατήρητο.
Η Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ δεν εμφανίστηκε ως ένα απολύτως συμπαγές σώμα. Υπήρξαν βουλευτές που διαφοροποιήθηκαν, άλλοι που απείχαν και άλλοι που προτίμησαν να στείλουν το δικό τους μήνυμα.
Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα για το Μέγαρο Μαξίμου: Όχι ότι κινδύνευσε η συγκεκριμένη ψηφοφορία, αλλά ότι σε μια περίοδο αυξημένης πολιτικής πίεσης αρχίζει να γίνεται περισσότερο ορατή η λογική «ο καθένας κοιτάει την πάρτη του».
Οι επόμενες δύσκολες ψηφοφορίες θα δείξουν αν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά ή για μια ευρύτερη αλλαγή συμπεριφοράς μέσα στη «γαλάζια» Κοινοβουλευτική Ομάδα.
