Η πολύμηνη απουσία για λόγους υγείας δεν στερεί το δικαίωμα σε άδεια και επίδομα

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Η πολύμηνη απουσία για λόγους υγείας δεν στερεί το δικαίωμα σε άδεια και επίδομα

Newsroom - 2 εβδομάδες πριν Last updated -2 εβδομάδες πριν
Η πολύμηνη απουσία για λόγους υγείας δεν στερεί το δικαίωμα σε άδεια και επίδομα

Η πλήρης Ολομέλεια του Αρείου Πάγου δικαίωσε οριστικά με την υπ. αριθμόν 7/2019 απόφασή της ιδιωτικό υπάλληλο, ο οποίος απολύθηκε από την εργασία του, έπειτα από εννέα μήνες απουσίας από αυτή με αναρρωτική άδεια.

«Ομπρέλα» προστασίας στα δικαιώματα των εργαζόμενων -τα οποία στα χρόνια της οικονομικής κρίσης σύμφωνα με καταγγελίες σε πολλές περιπτώσεις καταστρατηγήθηκαν – ανοίγει η πλήρης Ολομέλεια του Αρείου Πάγου. Με απόφασή της, την οποία παρουσιάζει το «L&O», έκρινε ότι δικαίωμα να λάβει άδεια αναψυχής αλλά και επίδομα αδείας έχει και ο εργαζόμενος, ο οποίος μπορεί να απουσιάσει από την εργασία του ακόμη και για ένα έτος λόγω προβλημάτων υγείας. Και αυτό, καθώς, σύμφωνα με την απόφαση, μια τέτοια απουσία δεν είναι αδικαιολόγητη και ούτε απομειώνει το δικαίωμά του εργαζομένου για λήψη άδειας αναψυχής, αποδοχών αδείας και επιδόματος αδείας.

Με το σκεπτικό αυτό η πλήρης Ολομέλεια του Αρείου Πάγου δικαίωσε οριστικά με την υπ. αριθμόν 7/2019 απόφασή της ιδιωτικό υπάλληλο, ο οποίος απολύθηκε από την εργασία του, έπειτα από εννέα μήνες απουσίας από αυτή με αναρρωτική άδεια. Η εργοδότρια εταιρεία αμέσως μετά την επιστροφή του υπαλλήλου στα καθήκοντά του, τον περίμενε για να του ανακοινώσει την απόλυσή του.

«Αναρρωτική άδεια»

Ειδικότερα, η υπόθεση που απασχόλησε την Ολομέλεια αφορά σε εργαζόμενο ως οδηγό – πωλητή σε εργοστάσιο με σύμβαση αορίστου χρόνου. Όπως αναφέρεται στην απόφαση, ο υπάλληλος σε ώρα υπηρεσίας τραυματίστηκε σε τροχαίοκαι υπέστη κατάγματα σε διάφορα σημεία του σώματός του. Για την απόκατάσταση της υγειας του υποβλήθηκεχειρουγικά σε εσωτερική οστεοσύνθεση και έκτοτε, λόγω του τραυματισμού του ελάμβανε αναρρωτικές άδειες από τον ασφαλιστικό του φορεά. Τελικά, ο ίδιος κατάφερε να επιστρέψει στην εργασία του, έπειτα από απουσία εννέα μηνών και δύο ημερών. Ωστόσο, την επομένη ημέρα της επιστροφής του, η εργοδότρια εταιρεία κατήγγειλε τη σύμβαση εργασίας του και του κατέβαλε την αποζημίωση απόλυσης, όχι όμως και τις αποδοχές άδειας και το επίδομα άδειας του έτους 2014(οπότε και απουσίαζε) με βάση τον διαμορφωμένο μισθό του, ύψους 2336 ευρώ μηνιαία.

Μετά την απόλυσή του ο υπάλληλος προσέφυγε στη Δικαιοσύνη διεκδικώντας με αγωγή του τις αποδοχές άδειας του έτους 2014 ύψους 2.043,25 ευρώ αλλά και το επίδομα άδειας του ίδιου έτους ύψους 1534 ευρώ. Ζητούσε δε τα ποσά αυτά να του καταβληθούν πρασαυξημένα κατά 100%. Συνολικά αξίωνε το ποσό των 5620,50 ευρώ με το νόμιμο τόκο.

Το Ειρηνοδικείο έκανε δεκτή την αγωγή με το σκεπτικό ότι ο προσφεύγων εξακολουθεί να δικαιούται αποδοχές άδειας και επίδομα άδειας, καθώς πρόκειται για διαφορετικές αξιώσεις από την κανονική άδεια και δεν μπορούν να συμψηφιστούν.Επίσης, το δικαστήριο κήρυξε την απόφασή του προσωρινά εκτελεστή για το ποσό των 3000 ευρώ έναντι του επιδικασθέντος συνολικά ποσού των 5620,50 ευρώ.

Δεύτερος βαθμός

Η υπόθεση κρίθηκε και σε δεύτερο βαθμό έπειτα από έφεση που άσκησε η εταιρεία κατά της παραπάνω απόφασης, που δικαίωσε τον πρώην υπάλληλό της. Οι εκπρόσωποι της εταιρείας, υποστήριξαν στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, ότι ο πρώην εργαζόμενος της δικαιούνταν να απουσιάσει μόνο τρεις μήνες (βραχεία ασθένεια) από την εργασία του, ότιυπερκάλυψε τον παραπάνω χρόνο, διότι απουσίασε εννέα μήνες και δύο ημέρες, χωρίς να εργασθεί καθόλου το 2014 και ότι επομένως, δεν εδικαιούτο αυτούσια κανονική άδεια για το ίδιο έτος. Ως εκ τούτου, όπως υποστήριξε στο δικαστήριο ηεταιρεία, ο αντίδικος της δεν δικαιούται ούτε αποδοχές άδειας ούτε και το επίδομα άδειας.

Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο – Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών – απέρριψε την έφεση και υιοθετώντας τη σχετική νομολογία του Αρείου Πάγου, έκρινε ότι οι αποδοχές άδειας και το επίδομα άδειας είναι διαφορετικές αξιώσεις και δεν υπόκεινται σε συμψηφισμό με την κανονική άδεια.

Στην συνέχεια, οι νομικοί εκπρόσωποι της εταιρείας άσκησε αναίρεση στον Άρειο Πάγο και η συγκεκριμένη υπόθεση οδηγήθηκε προς οριστική κρίση στην πλήρη Ολομέλειά του.

Η παραπομπή στην Ολομέλεια έγινε από το Β1 Τμήμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου που έκρινε «πως όλοι οι μισθωτοί δικαιούνται άδεια αναψυχής κατ’ έτος» και πως «ότι ο εργοδότης οφείλει να χορηγήσει την άδεια αυτούσια, άλλως αυτή μετατρέπεται σε χρηματική αξίωση». Ωστόσο, με την απόφασή του, το Τμήμα ακύρωσε την απόφαση του Εφετείου και απέρριψε την αγωγή του υπαλλήλου ως μη νόμιμη κατά το μέρος που εκείνος ζητούσε να του χορηγηθούν αποδοχές αδείας και επίδομα, προσαυξημένα κατά 100%. Αντίθετα, τα μέλη του Τμήματος παρέπεμψαν προς οριστική κρίση στην πλήρη Ολομέλεια το ζήτημα που είχε τεθεί στην αίτηση αναίρεσης της εταιρείας, σχετικά με τον «παρακολουθηματικό χαρακτήρα των αποδοχών άδειας και του επιδόματος άδειας».

Τι έκρινε η Ολομέλεια

Εξετάζοντας την υπόθεση, η πλήρης Ολομέλεια του Αρείου Πάγου έκρινε πως «οι αποδοχές άδειας και το επίδομα άδειας αποτελούν συνακολούθημα της άδειας αναψυχής, ως συνυφασμένα με αυτήν λόγω της στενής σχέσης, που υπάρχει μεταξύ τους». Έτσι, σύμφωνα με την απόφαση, «εφόσον ο εργαζόμενος συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση σ’ αυτόν ετήσιας άδειας, δικαιούται να λάβει, εκτός από την αυτούσια άδεια, τις αποδοχές άδειας και το επίδομα άδειας, που προβλέπουν οι διατάξεις των άρθρων 3 παρ.1 και 8 του ΑΝ 539/1945 και άρθρο 3 παρ.16 του Ν.4504/1966, διότι οι μισθολογικές αυτές παροχές (αποδοχές άδειας και επίδομα άδειας) χορηγούνται μόνον, εφόσον υπάρχει ενεργό δικαίωμα για άδεια αναψυχής».

Για τη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως έκριναν οι αρεοπαγίτες, ο εργαζόμενος «δεν εργάστηκε καθόλου εντός του έτους 2014 και κατ’ αρχήν υπερέβη τα όρια βραχείας ασθένειας, που εδικαιούτο (3 μήνες), απουσιάζοντας εννέα μήνες και 2 ημέρες και ειδικότερα, από τις 9-8-2013, που συνέβη το ατύχημα έως την επιστροφή του στην επιχείρηση, στις 11-5-2014, οπότε έληξε η αναρρωτική του άδεια».

Κατά την Ολομέλεια, όμως, «η απουσία του δεν ήταν αδικαιολόγητη, ώστε να καταλογιστεί στις ημέρες της κανονικής άδειας αναψυχής του έτους 2014 και να απομειώσει αυτήν, εφόσον εκ του λόγου αυτού δεν μπόρεσε να ασκήσει το δικαίωμά του για ετήσια άδεια μετ’ αποδοχών». Ειδικότερα, όπως αναφέρεται στην απόφαση ο εργαζόμενος «εφόσον τελούσε σε αναρρωτική άδεια και για το λόγο αυτό δεν μπόρεσε να ασκήσει το δικαίωμά του για άδεια αναψυχής αυτουσίως (in natura), η αξίωσή του μετατράπηκε σε χρηματική και συνακόλουθα, δικαιούται τις αποδοχές άδειας και το επίδομα άδειας ως συνακολούθημα της άδειας αναψυχής».

ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ