Καθώς η 49η Επέτειος του Πολυτεχνείου δύει και εισερχόμαστε πια στο πεντηκοστό έτος από τη νύχτα που η Χούντα απέδειξε (έτι μια φορά) το πραγματικό της ολοκληρωτικό πρόσωπο απέναντι στα ίδια τα παιδιά της πατρίδας που τάχα μου τόσο αγαπούσε, αξίζει να θυμόμαστε και να παρατηρούμε.
Τα τελευταία χρόνια, καθώς η οικονομική κρίση, αλλά και η πανδημία και η ακρίβεια δημιουργούν έντονες πιέσεις στην κοινωνία και πόλωση στο πολιτικό σκηνικό, αναδύονται όλο και συχνότερα αντιδραστικές φωνές που επιμένουν να υποτιμούν την αξία των εξεγερμένων του Πολυτεχνείου, είτε σκαρφιζόμενοι μυθεύματα πει ανυπαρξίας νεκρών (λες και οι θάνατοι θα έπρεπε να λάβουν χώρα μέσα από την πύλη για να έχουν αξία), είτε υποστηρίζοντας πως χάθηκε έτσι μια «καλή» Δικτατορία, την οποία διαδέχτηκε μια «χειρότερη» που οδήγησε στην τραγωδία της Κύπρου.
Διαβάστε περισσότερα στο thestandard.gr.
