Η αντίθεση ανάμεσα στην εικόνα που επικοινωνείται προς τα έξω και στη σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι γυναίκες και οι άνδρες της Ελληνικής Αστυνομίας αποτυπώνει με τον πιο ανάγλυφο τρόπο το θεσμικό έλλειμμα των τελευταίων ετών.
Ενώ στο προσκήνιο προβάλλεται μια εικόνα ψηφιακού εκσυγχρονισμού και επιχειρησιακής ετοιμότητας, στα μετόπισθεν η καθημερινότητα των αστυνομικών συντίθεται από σοβαρές ελλείψεις, εργασιακή εξουθένωση και δομικά προβλήματα που χρονίζουν, υπονομεύοντας την ίδια την αποστολή του Σώματος.
Από τη μία πλευρά, το Πληροφοριακό Κέντρο της Ελληνικής Αστυνομίας στη ΔΕΘ προβάλλει την εικόνα ενός σύγχρονου, άρτια εξοπλισμένου και αποτελεσματικού οργανισμού. Από την άλλη, η καθημερινότητα των αστυνομικών σε ολόκληρη τη χώρα αποκαλύπτει μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα.
Τα προβλήματα που βιώνουν καθημερινά οι αστυνομικοί είναι πολλαπλά και ουσιαστικά:
- Υποστελέχωση & Όριο Ηλικίας: Τμήματα λειτουργούν με ελλιπές προσωπικό, αναθέτοντας καθήκοντα αξιωματικού υπηρεσίας σε μη αρμόδιους, ενώ περιπολικά στην επαρχία στελεχώνονται συχνά από έναν μόλις αστυνομικό. Λόγω της έλλειψης προσωπικού, το ανώτατο όριο ηλικίας των αστυνομικών αυξήθηκε στα 62 έτη, παραμένοντας υψηλότερο σε σύγκριση με τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα υπόλοιπα Σώματα Ασφάλειας.
- Παλαιός εξοπλισμός & Οικονομική επιβάρυνση: Υπηρεσιακά οχήματα και κλούβες μεταφοράς διμοιριών μετρούν εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα ή δεκαετίες ζωής, συχνά χωρίς τους προβλεπόμενους ελέγχους ΚΤΕΟ, θέτοντας σε κίνδυνο αστυνομικούς και πολίτες. Παράλληλα, υπάρχουν ακόμη αστυνομικοί που αναγκάζονται να αγοράζουν βασικό εξοπλισμό από την τσέπη τους.
- Εργασιακή εξουθένωση & Μεταθέσεις: Η έλλειψη έγκαιρου προγραμματισμού στερεί από το προσωπικό το βασικό δικαίωμα στη σταθερότητα των ρεπό και του προσωπικού τους χρόνου. Επικρατεί πλήρης απογοήτευση, η οποία εντείνεται από ένα διαβλητό σύστημα εσωτερικών μεταθέσεων, καθώς και από τις αποσπάσεις από νομό σε νομό που κοστίζουν πάνω από 100 εκατομμύρια ευρώ ετησίως χωρίς να είναι απαραίτητες οι περισσότερες.
- Προβλήματα στην Εκπαίδευση & Εισαγωγή: Η αναβάθμιση της Αστυνομικής Ακαδημίας έμεινε στα χαρτιά: η Σχολή Αστυφυλάκων παρέμεινε Ανώτερη Σχολή (επίπεδου ΙΕΚ), ενώ η Σχολή Αξιωματικών δεν πληροί τις προδιαγραφές πραγματικού ΑΕΙ (χωρίς μεταπτυχιακά, συγγραφικό έργο ή μόνιμους καθηγητές πανεπιστημίου, δεν διεξάγει έρευνα, δεν απονέμει Πανεπιστημιακό και ακαδημαϊκό πτυχίο σπουδών, αλλα μόνο επαγγελματικό τίτλοκατάρτισης κλπ). Λόγω των πολύ χαμηλών βάσεων εισαγωγής μέσω Πανελλαδικών, η ηγεσία καταφεύγει στην πρόσληψη Ειδικών Φρουρών και Συνοριακών Φυλάκων, γεγονός που επηρεάζει την ομοιομορφία του Σώματος και την ποιότητα της εκπαίδευσης.
- Δημοσιονομικές αστοχίες: Λόγω λαθών και αστοχιών της φυσικής ηγεσίας, το κονδύλι του μισθολογίου για το επίδομα των αθλητικών εκδηλώσεων εξαντλήθηκε μόλις στους πρώτους πέντε μήνες του 2026.
- Λειτουργικά κενά: Τμήματα Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων στην Αττική κλείνουν τις νυχτερινές ώρες, ενώ πολλές εγκαταστάσεις παραμένουν ακατάλληλες και υποδομικά προβληματικές.
Η μεγάλη αντίφαση συμπυκνώνεται στο γεγονός ότι η ασφάλεια των πολιτών δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω σε επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.
Η πραγματική εικόνα της Ελληνικής Αστυνομίας δεν δοκιμάζεται στα εκθεσιακά περίπτερα, αλλά στις τρεις τα ξημερώματα, σε ένα φθαρμένο περιπολικό, σε ένα υποστελεχωμένο τμήμα και στις αντίξοες συνθήκες κάτω από τις οποίες καλούνται να λειτουργήσουν οι άνθρωποι της πρώτης γραμμής.
Αν η πολιτεία επιθυμεί πραγματικά να μιλά για μια σύγχρονη Ευρωπαϊκή Αστυνομία, οφείλει να στρέψει το βλέμμα της στην ουσία, επενδύοντας στο έμψυχο δυναμικό, την εκπαίδευση και τις υποδομές, κλείνοντας οριστικά την ψαλίδα ανάμεσα στη βιτρίνα και την πραγματικότητα.
