Νέα στοιχεία έρχονται στο φως για την υπόθεση της 90χρονης γυναίκας, η σορός της οποίας παρέμεινε για εννέα χρόνια μέσα σε νάιλον σακούλες στο υπόγειο του σπιτιού στον Μαραθώνα.
Καθοριστικό ρόλο στην αποκάλυψη της υπόθεσης φαίνεται πως διαδραμάτισε η διαδικασία πώλησης του ακινήτου, καθώς τότε άρχισαν να δημιουργούνται ερωτήματα στην εγγονή της ηλικιωμένης σχετικά με τον θάνατο και την ταφή της γιαγιάς της.
Η ίδια περιέγραψε στην κατάθεσή της όσα γνώριζε για την ηλικιωμένη και πώς οδηγήθηκε τελικά στην αναζήτηση της ληξιαρχικής πράξης θανάτου.
«Το 2015 με πήρε τηλέφωνο η μητέρα μου και με ενημέρωσε ότι βρήκε νέο σύντροφο που κατοικεί στην περιοχή του Παλαιού Φαλήρου, με αποτέλεσμα να πάρει τον αδερφό μου να φύγουν και να μείνουν όλοι μαζί στο σπίτι του, ενώ η γιαγιά θα έμπαινε σε κάποιο γηροκομείο στην περιοχή της Πεντέλης.
Η τηλεφωνική επικοινωνία με τη μητέρα μου ήταν αραιή και σε αυτήν δεν λέγαμε πράγματα πέραν του αν είναι καλά και για θέματα λειτουργικότητας του σπιτιού στον Μαραθώνα.
Τα Χριστούγεννα του έτους 2017 με ενημέρωσε τηλεφωνικά η μητέρα μου ότι η γιαγιά απεβίωσε από καρκίνο του εντέρου και έκτοτε χάθηκε.
Δεν είχαμε επικοινωνία για αρκετό διάστημα και αναρωτήθηκα πού θα γίνει η ταφή ή η κηδεία, καθότι δεν τα πήγαινα καλά με τέτοιου είδους διαδικασίες», ανέφερε στην κατάθεσή της η εγγονή της 90χρονης.
Μαραθώνας: Η πώληση του σπιτιού και η ληξιαρχική πράξη θανάτου
Σύμφωνα με γειτόνισσα, το ζήτημα της πώλησης του σπιτιού ήταν εκείνο που έφερε ξανά στο προσκήνιο το ερώτημα για το πού βρισκόταν η ηλικιωμένη.
Η συγκεκριμένη αναφορά επιβεβαιώνεται και μέσα από την κατάθεση της εγγονής. Όταν βρέθηκε αγοραστής για το ακίνητο, η ίδια άρχισε να αναζητά τη ληξιαρχική πράξη θανάτου της γιαγιάς της, καθώς η μητέρα της δεν της την έδινε.
Απευθύνθηκε στις αρμόδιες υπηρεσίες και διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε ληξιαρχική πράξη θανάτου. Το γεγονός αυτό της δημιούργησε ερωτήματα για όσα πραγματικά είχαν συμβεί και την οδήγησε να αναζητήσει τι είχε απογίνει η γιαγιά της.
Γειτόνισσα της οικογένειας ανέφερε:
«Τη γνωρίζαμε, αφού έμενε πολλά χρόνια εδώ πέρα. Όχι, φυσιολογικοί άνθρωποι ήταν. Εντάξει, δεν έμενε εδώ με το γιο της. Πηγαίνανε, ψωνίζανε. Τι παράξενη συμπεριφορά να έχουν; Όχι, δεν είχανε.
Ε, τώρα μες στην απελπισία της η γυναίκα μπορεί να μην είχε χρήματα και έκανε μια βλακεία. Τι να πω κι εγώ τώρα. Πάνε πάντως οι άνθρωποι αυτοί εδώ πέρα και μάλλον θα ‘χανε κάνει μια ανοησία. Τι να κάνανε άλλο;
Ναι, βέβαια την είχα δει. Πώς δεν την είχα; Ήταν και σπίτι μας η γυναίκα. Τι λέτε! Κάτσε, αυτή είχε σπάσει τα ισχία της. Ήταν μεγάλη η γυναίκα, γιατί πρέπει να κοντεύει τα εκατό τώρα. Η μητέρα μου είναι μεγάλη γυναίκα, δεν κυκλοφορεί.
Ζει όμως. Πού να ξέρω τι γίνεται μέσα στο σπίτι της. Αυτή έλεγε ότι την είχε βάλει σε γηροκομείο. Έλεγε την πλήρωνε χίλια διακόσια ευρώ και την είχε στο γηροκομείο. Αλλά τι γίνεται στο σπίτι του αλλουνού;
Η μάνα μου εδώ είναι ενενήντα τόσων χρονών και είναι μέσα στο σπίτι, δεν κυκλοφορεί. Παραπέρα από αυτό δεν έχω μάθει. Δεν ξέρω αυτή η γυναίκα, γιατί είμαστε γι-χρόνια γειτόνοι και έχουμε και μια ψιλή συγγένεια, αλλά δεν ξέρω τι να σας πω τώρα.
Όλους φυσιολογικούς τους έβρισκα όλους εδώ πέρα. Αυτό το σπίτι το είχανε οι δύο, τα δύο εγγόνια. Μάλλον κάτι δεν πήγε καλά, κάτι θύμωσε κάτι και το πουλάγανε αυτό το σπίτι.
Κάτι έγινε. Τώρα τι να σας πω τώρα οικογενειακά. Είναι από άλλο πατέρα αυτά τα δύο εγγόνια, δεν είναι από τον ίδιο πατέρα».
Μαραθώνας: «Από εκείνη τη στιγμή γεννήθηκαν μέσα μου ερωτήματα»
Στην κατάθεσή της, η εγγονή περιγράφει αναλυτικά τις κινήσεις που έκανε όταν ξεκίνησαν οι διαδικασίες για την πώληση του σπιτιού και πώς η αρνητική απάντηση από το Ληξιαρχείο Πεντέλης την έκανε να αναζητήσει περισσότερες πληροφορίες.
«Τον τελευταίο καιρό ξεκίνησαν διαδικασίες πώλησης του σπιτιού. Βρέθηκε αγοραστής και σε καθημερινή βάση επικοινωνούσα με τον πατριό μου και τον αδερφό μου για τη διευθέτηση διαφόρων ζητημάτων.
Την Τρίτη 18 Αυγούστου του 2020 έκανα αίτηση για χορήγηση ληξιαρχικής πράξης θανάτου στο Ληξιαρχείο Πεντέλης, σε γηροκομείο της περιοχής, όπου μου είπε η μητέρα μου ότι απεβίωσε η γιαγιά.
Από το Ληξιαρχείο της Πεντέλης έλαβα αρνητική απάντηση, δηλαδή ότι δε βρέθηκε ληξιαρχική πράξη θανάτου της γιαγιάς μου. Από εκείνη τη στιγμή γεννήθηκαν μέσα μου ερωτήματα του τι είχε συμβεί με τη γιαγιά, πού θάφτηκε και πότε.
Σε ερωτήσεις που είχα κάνει τα προηγούμενα χρόνια στην οικογένειά μου και συγκεκριμένα στη μητέρα μου, η ίδια απέφευγε να απαντήσει.
Τον φετινό χειμώνα και ενώ δεν είχα επαφή με τον αδερφό μου και τον πατριό μου, έλαβα τηλέφωνο από τον ίδιο, όπου μου εκμυστηρεύτηκε ότι ο αδερφός μου με τη μητέρα μου λαμβάνουν τη σύνταξη της γιαγιάς και την έχουν θάψει στην αυλή της οικίας στον Μαραθώνα.
Εγώ δεν έδωσα σημασία γιατί μου ακούγονταν όλα παράλογα. Πλην όμως το τελευταίο γεγονός της μη ανεύρεσης ληξιαρχικής πράξης θανάτου με έβαλε σε σκέψεις. Δεν γνωρίζω πώς βιοποριζόταν τόσα χρόνια.
Η μητέρα μου δεν παίρνει δική της σύνταξη, ούτε ο αδερφός μου παίρνει κάποιο επίδομα. Τόσα χρόνια πίστευα πως τους συντηρούσε ο σύντροφός της».
Η απουσία της ληξιαρχικής πράξης θανάτου, σε συνδυασμό με όσα είχε ακούσει σχετικά με τη σύνταξη της ηλικιωμένης και την τύχη της σορού της, ήταν τα στοιχεία που προκάλεσαν τις υποψίες της εγγονής και την κινητοποίησαν να αναζητήσει τι είχε πραγματικά συμβεί με την 90χρονη.
