Πολλοί Αστυνομικοί μου θέτουν ερωτήματα για το εάν έχουν κύρια καθήκοντα Γραμματειακής Υποστήριξης και διαταχθούν να εκτελέσουν υπηρεσία, εξωτερική ή εσωτερική (μάχιμη) σε κυλιόμενες βάρδιες, εάν δικαιούνται να λάβουν το σύνολο των νυχτερινών ωρών απασχόλησης, εάν αυτό είναι άνω των 24 ωρών.
Η προσωπική μου θέση για τους Αστυνομικούς που εκτελούν μεικτά καθήκοντα λόγω των τεράστιων ελλείψεων προσωπικού!
Ένα πολύ σοβαρό εργασιακό ζήτημα, το οποίο αφορά πλέον μεγάλο αριθμό Αστυνομικών σε ολόκληρη τη χώρα, είναι αυτό των συναδέλφων που ενώ υπηρετούν με κύρια καθήκοντα Γραμματειακής ή Γραφικής Υποστήριξης, εξαιτίας των αυξημένων υπηρεσιακών αναγκών και των τεράστιων ελλείψεων προσωπικού, καλούνται παράλληλα να εκτελούν μάχιμες υπηρεσίες σε κυλιόμενο ωράριο.
Και εδώ θέλω να είμαι απολύτως ξεκάθαρος:
Κατά την προσωπική μου άποψη, όταν ένας Αστυνομικός που υπηρετεί σε Γραμματειακά καθήκοντα καλείται πραγματικά να εκτελέσει μάχιμη, κυλιόμενη και νυχτερινή υπηρεσία, δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίζεται για την ίδια πραγματική εργασία ως «Αστυνομικός γραφείου» μόνο και μόνο για να περιοριστεί η νυχτερινή του αποζημίωση.
Η υπηρεσία που παρέχεται στην πράξη πρέπει να έχει και την αντίστοιχη υπηρεσιακή και οικονομική αναγνώριση.
24 ή 64 ώρες; Η απάντηση πρέπει να δοθεί με βάση την πραγματική υπηρεσία, όχι με αόριστες, άδικες και παράτυπες, στην ουσία, νομικές ερμηνείες!
Η νέα Κοινή Υπουργική Απόφαση 8002/32/38-Β΄/16-06-2026, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ στις 24-06-2026, θέτει το νέο πλαίσιο για την αποζημίωση της νυχτερινής απασχόλησης του αστυνομικού προσωπικού.
Η ΚΥΑ προβλέπει ανώτατο μηνιαίο όριο 24 ωρών για όσους έχουν ως κύρια καθήκοντα υπηρεσία Γραμματειακής/Γραφικής Υποστήριξης και 64 ωρών για τις λοιπές περιπτώσεις εκτέλεσης υπηρεσίας, συμπεριλαμβανομένων των υπηρετούντων σε επιτελικές Υπηρεσίες που διατίθενται σε κυλιόμενο ωράριο.
Εδώ όμως ακριβώς βρίσκεται η ουσία της δικής μου τοποθέτησης:
Δεν μπορεί η Διοίκηση να εξετάζει μόνο τον τίτλο της υπηρεσίας και να αγνοεί το πραγματικό περιεχόμενο της εργασίας.
Το π.δ. 394/2001 αποτελεί το βασικό θεσμικό πλαίσιο για τον χρόνο εργασίας του αστυνομικού προσωπικού και διακρίνει τα διαφορετικά καθεστώτα ανάλογα με το είδος της υπηρεσίας και του ωραρίου.
Όταν, λοιπόν, ένας Αστυνομικός, υπηρετεί σε Γραμματεία, αλλά:
- καλείται να εκτελέσει Αξιωματικός Υπηρεσίας,
- Υπαξιωματικός Υπηρεσίας,
- σκοπός,
- πλήρωμα περιπολικού,
- επόπτης,
- Αξιωματικός Επιθεώρησης,
- μέτρα Τάξης,
- μέτρα Ασφάλειας,
- μέτρα Τροχαίας,
- διενέργεια διεκπεραίωσης δικογραφίων,
- εξορμήσεις,
- ή οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία που εντάσσεται πραγματικά σε κυλιόμενο ωράριο, τότε δεν μπορούμε να προσποιούμαστε ότι η συγκεκριμένη υπηρεσία δεν πραγματοποιήθηκε.
Ο Αστυνομικός δεν μπορεί να είναι «μάχιμος» όταν τον χρειάζονται και «γραφείου» όταν πρέπει να πληρωθεί.
Αυτό είναι για εμένα το βασικό ζήτημα.
Η Ελληνική Αστυνομία, ως Δημόσιος Οργανισμός – Σώμα Ασφαλείας αντιμετωπίζει σήμερα τεράστιες ελλείψεις προσωπικού. Υπηρεσίες που έχουν σχεδιαστεί για συγκεκριμένο αριθμό Αστυνομικών λειτουργούν με πολύ λιγότερο προσωπικό και, ως αποτέλεσμα, η Διοίκηση αναγκάζεται να αξιοποιεί προσωπικό από άλλες υπηρεσίες για να καλύψει τις καθημερινές ανάγκες, οι οποίες είναι πολλαπλάσια σε σχέση με το παρελθόν.
Αυτό είναι απολύτως κατανοητό ως υπηρεσιακή ανάγκη.
Δεν είναι όμως αποδεκτό να μετατρέπεται ο Αστυνομικός σε «λάστιχο» χωρίς αντίστοιχη αναγνώριση της πραγματικής εργασίας του.
Δεν γίνεται ένας συνάδελφος να θεωρείται:
«Αστυνομικός Γραμματείας» όταν πρόκειται για το όριο των νυχτερινών, αλλά ταυτόχρονα «μάχιμος Αστυνομικός» όταν πρέπει να καλύψει την κενή νυχτερινή βάρδια.
Η ίδια πραγματική υπηρεσία δεν μπορεί να έχει δύο διαφορετικούς χαρακτηρισμούς, ανάλογα με το εάν αυτό λειτουργεί σε βάρος ή προς όφελος του εργαζομένου.
Η νυχτερινή εργασία είναι πραγματική εργασία
Η νυχτερινή υπηρεσία από 22:00 έως 06:00 δεν είναι θεωρητική έννοια, αλλά υπαρκτή υπηρεσιακή πραγματικότητα.
Είναι υπηρεσία έως οκτώ πραγματικές ώρες κατά τις οποίες ο Αστυνομικός βρίσκεται στην Υπηρεσία, εργάζεται, βρίσκεται σε ετοιμότητα, αντιμετωπίζει περιστατικά, κινδύνους και αυξημένες υπηρεσιακές απαιτήσεις.
Και σήμερα η ειδική αποζημίωση ανέρχεται σε 3,33 ευρώ μικτά ανά ώρα.
Δεν μιλάμε, επομένως, για κάποιο προνόμιο.
Μιλάμε για αποζημίωση της πραγματικής νυχτερινής εργασίας.
Όταν, λοιπόν, ένας Αστυνομικός Γραμματειακής Υποστήριξης καλείται να εγκαταλείψει τα καθήκοντα γραφείου και να πραγματοποιήσει νυχτερινή κυλιόμενη βάρδια, θεωρώ ότι πρέπει να του αναγνωρίζεται ολόκληρη η νυχτερινή απασχόληση που πραγματικά παρείχε, χωρίς τεχνητούς περιορισμούς που προκύπτουν αποκλειστικά από την οργανική ή υπηρεσιακή του τοποθέτηση.
Η αρχή της ίσης μεταχείρισης είναι καθοριστική.
Ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα.
Δύο Αστυνομικοί εργάζονται την ίδια νύχτα, στην ίδια Υπηρεσία, στην ίδια βάρδια, για τις ίδιες οκτώ ώρες και εκτελούν ακριβώς τα ίδια καθήκοντα.
Ο ένας υπηρετεί οργανικά στη μάχιμη Υπηρεσία.
Ο άλλος υπηρετεί στη Γραμματεία, αλλά λόγω έλλειψης προσωπικού διατέθηκε στην ίδια ακριβώς μάχιμη βάρδια.
Γιατί να αμείβονται διαφορετικά για την ίδια πραγματική νυχτερινή εργασία;
Αυτό είναι το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί.
Και κατά την άποψή μου, η απάντηση πρέπει να είναι:
Ίδια πραγματική νυχτερινή εργασία – ίδια υπηρεσιακή και οικονομική αντιμετώπιση.
Μεικτά καθήκοντα σημαίνει πραγματική μεταβολή του τρόπου εργασίας
Ιδιαίτερη σημασία έχει η περίπτωση του Αστυνομικού που δεν εκτελεί μία μεμονωμένη, έκτακτη υπηρεσία, αλλά εντάσσεται επανειλημμένα σε μεικτό πρόγραμμα.
Δηλαδή:
Γραμματεία → απογευματινή βάρδια → νυχτερινή βάρδια → περιπολικό → ημερήσια υπηρεσία → ξανά Γραμματεία.
Σε αυτή την περίπτωση δεν μιλάμε πλέον για μια απλή, περιστασιακή διαφοροποίηση καθηκόντων.
Μιλάμε για μεικτό τρόπο παροχής εργασίας, ο οποίος επιβάλλεται από τις πραγματικές ανάγκες της Υπηρεσίας.
Και εδώ θεωρώ ότι πρέπει να εφαρμοστεί η ευνοϊκότερη και δικαιότερη ερμηνεία υπέρ του εργαζομένου, ιδίως όταν το ίδιο το Δημόσιο είναι εκείνο που, λόγω έλλειψης προσωπικού, δημιουργεί την ανάγκη για την παροχή αυτής της πρόσθετης και διαφορετικής μορφής υπηρεσίας.
Δεν μπορεί η έλλειψη προσωπικού να λειτουργεί μόνο εις βάρος του Αστυνομικού
Είναι πολύ εύκολο να λέμε:
«Υπάρχουν υπηρεσιακές ανάγκες».
Συμφωνώ.
Όταν όμως υπάρχουν υπηρεσιακές ανάγκες, αυτές δημιουργούν υποχρεώσεις και για τη Διοίκηση και για τον εργαζόμενο.
Ο Αστυνομικός καλείται να προσαρμοστεί.
Καλείται να αλλάξει ωράριο.
Καλείται να εργαστεί νύχτα.
Καλείται να εκτελέσει μάχιμη υπηρεσία.
Καλείται να αναλάβει καθήκοντα διαφορετικά από εκείνα που εκτελεί καθημερινά.
Η αναγνώριση όμως της πραγματικής αυτής εργασίας δεν μπορεί να είναι επιλεκτική.
Δεν μπορεί η έλλειψη προσωπικού να αποτελεί λόγο για να επιβαρύνεται ο Αστυνομικός, αλλά όχι λόγο για να του αναγνωρίζονται πλήρως τα αντίστοιχα δικαιώματα που συνδέονται με την υπηρεσία που πραγματικά εκτέλεσε.
Το ίδιο ισχύει και για τον εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας
Το ζήτημα δεν αφορά μόνο τα χρήματα.
Αφορά και τον χρόνο εργασίας.
Το π.δ. 394/2001 προβλέπει διαφορετικά όρια ανάλογα με το είδος της υπηρεσίας. Για τις κυλιόμενες υπηρεσίες ισχύει διαφορετικό καθεστώς από εκείνο της Γραμματειακής Υπηρεσίας.
Επομένως, όταν η Διοίκηση μετατρέπει στην πράξη έναν Αστυνομικό Γραμματείας σε προσωπικό κυλιόμενης μάχιμης υπηρεσίας, η υπηρεσία αυτή πρέπει να αποτυπώνεται με ακρίβεια στο εβδομαδιαίο πρόγραμμα και να υπολογίζεται σύμφωνα με το πραγματικό καθεστώς εργασίας.
Δεν μπορεί να επιλέγεται κάθε φορά η ερμηνεία που επιβαρύνει περισσότερο τον Αστυνομικό.
Η δική μου πρόταση είναι ξεκάθαρη…
Ως Αστυνομικός και ως συνδικαλιστής, θεωρώ ότι πρέπει να υπάρξει ρητή και ενιαία υπηρεσιακή οδηγία προς όλες τις Υπηρεσίες της Ελληνικής Αστυνομίας, ώστε:
- Κάθε πραγματική νυχτερινή υπηρεσία από 22:00 έως 06:00 να καταγράφεται κανονικά.
- Ο Αστυνομικός που εκτελεί μεικτά καθήκοντα λόγω υπηρεσιακών αναγκών να μην αντιμετωπίζεται αυτομάτως ως αποκλειστικά γραμματειακό προσωπικό για τον περιορισμό της νυχτερινής αποζημίωσης.
- Όταν η πραγματική υπηρεσιακή απασχόληση εντάσσεται σε κυλιόμενο μάχιμο ωράριο, να αναγνωρίζεται το αντίστοιχο καθεστώς νυχτερινής απασχόλησης.
- Να υπάρχει ενιαία αντιμετώπιση σε ολόκληρη τη χώρα και όχι διαφορετική ερμηνεία από Αστυνομική Διεύθυνση σε Αστυνομική Διεύθυνση.
- Να αποσαφηνιστεί ειδικά η περίπτωση των Αστυνομικών που εκτελούν μέσα στον ίδιο μήνα ή στην ίδια εβδομάδα μεικτά καθήκοντα, ώστε να μην υπάρχουν αυθαίρετοι περιορισμοί και ακόμη και στον καθορισμό του συνολικά εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας του άρθρου 1 του π.δ. 394/2001, που, προφανώς, θα πρέπει να ισχύει η διάταξη έως και 40 ώρες, που ισχύει για τους εκτελούνται κυλιόμενες βάρδιες εργασίας, καθώς η διάταξη για τις 42 ώρες αντίκειται σαφώς.
Δεν ζητάμε προνόμια – ζητάμε να πληρώνεται η πραγματική εργασία
Θέλω να το πω με τον πιο απλό τρόπο:
Δεν ζητάμε από την Πολιτεία να χαρίσει τίποτα στους Αστυνομικούς.
Ζητάμε να αναγνωρίζει την εργασία που πραγματικά παρέχουν.
Εάν ένας Αστυνομικός εργάστηκε τη νύχτα, πρέπει να του αναγνωριστεί η νυχτερινή εργασία.
Εάν εργάστηκε σε κυλιόμενη μάχιμη υπηρεσία, πρέπει να ληφθεί υπόψη το πραγματικό ωράριο που εκτέλεσε.
Εάν η Διοίκηση τον χρησιμοποίησε για να καλύψει τις τεράστιες ελλείψεις προσωπικού, δεν μπορεί την επόμενη στιγμή να επικαλείται την αρχική του τοποθέτηση στη Γραμματεία για να περιορίσει τα δικαιώματά του.
Ο Αστυνομικός δεν είναι «γραμματέας» όταν πρέπει να καλύψει τη νυχτερινή βάρδια και «μάχιμος» μόνο όταν πρέπει να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο.
Η υπηρεσιακή ιδιότητα πρέπει να συνοδεύεται από αντίστοιχη αναγνώριση της πραγματικής εργασίας.
ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ Η ΘΕΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΑΦΗΣ:
ΟΠΟΙΟΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΥ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΟΡΓΑΝΙΚΑ, ΚΑΛΕΙΤΑΙ ΛΟΓΩ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΚΑΙ ΕΛΛΕΙΨΕΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΝΑ ΕΚΤΕΛΕΣΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΥΛΙΟΜΕΝΗ ΜΑΧΙΜΗ ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗ ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΠΟΥ ΠΑΡΕΙΧΕ.
Και εάν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς την ερμηνεία της νέας ΚΥΑ, αυτή πρέπει να λυθεί υπέρ της πραγματικής εργασίας και της ίσης μεταχείρισης των Αστυνομικών και όχι με τρόπο που θα επιτρέπει στη Διοίκηση να αξιοποιεί το ίδιο προσωπικό σε δύο διαφορετικά καθεστώτα, επιλέγοντας κάθε φορά εκείνο που είναι δυσμενέστερο για τον εργαζόμενο.
Γιατί τελικά το ζητούμενο είναι ένα:
Ο Αστυνομικός που εργάζεται τη νύχτα πρέπει να πληρώνεται για τη νύχτα που πραγματικά εργάστηκε.
Και αυτό, κατά την προσωπική μου άποψη, δεν είναι προνόμιο.
Είναι το αυτονόητο, το νόμιμο και το δίκαιο!
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ
Αστυνόμος Α΄
Αστυνομικός Συνδικαλιστής
