Το Negroni είναι από εκείνα τα cocktails που δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Με μόλις τρία υλικά –gin, Campari και γλυκό κόκκινο βερμούτ σε ίσες αναλογίες– έχει καταφέρει να γίνει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ποτά στον κόσμο.
Η χαρακτηριστική πικρή γεύση του, το έντονο κόκκινο χρώμα και η σχεδόν μαθηματική ισορροπία των αρωμάτων του το έχουν μετατρέψει σε σημείο αναφοράς για κάθε σοβαρό cocktail bar. Εκείνο όμως που πολλοί δεν γνωρίζουν είναι πως ακόμη και σήμερα η ιστορία πίσω από το όνομά του δεν θεωρείται απολύτως ξεκάθαρη.
Η πιο διαδεδομένη εκδοχή μας μεταφέρει στη Φλωρεντία του 1919. Σύμφωνα με αυτή, ο κόμης Camillo Negroni ήταν τακτικός θαμώνας του ιστορικού Caffè Casoni και συνήθιζε να παραγγέλνει ένα Americano, το δημοφιλές aperitivo της εποχής που συνδύαζε Campari, γλυκό βερμούτ και σόδα.
Κάποια ημέρα ζήτησε από τον bartender να το κάνει λίγο πιο δυνατό. Αντί για σόδα, προστέθηκε gin, ενώ το λεμόνι αντικαταστάθηκε από μια φέτα πορτοκαλιού ώστε να ξεχωρίζει εύκολα από το κλασικό Americano. Οι υπόλοιποι πελάτες άρχισαν σύντομα να ζητούν «το ποτό του κόμη Negroni» και έτσι γεννήθηκε ένα νέο cocktail που έμελλε να γράψει ιστορία.
Η αφήγηση αυτή έχει επικρατήσει σχεδόν σε κάθε βιβλίο cocktail και αποτελεί την επίσημη ιστορία που γνωρίζουν οι περισσότεροι bartenders. Ωστόσο, δεν είναι η μοναδική.
Τα τελευταία χρόνια αρκετοί ιστορικοί των cocktails αλλά και απόγονοι της οικογένειας Negroni υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχουν αρκετά ιστορικά στοιχεία που να αποδεικνύουν πως ο Camillo Negroni υπήρξε πράγματι ο δημιουργός του ποτού.
Αντίθετα, προβάλλουν μια διαφορετική εκδοχή σύμφωνα με την οποία το όνομα προέρχεται από τον Γάλλο στρατηγό Pascal Olivier de Negroni, ο οποίος φέρεται να είχε δημιουργήσει ένα αντίστοιχο cocktail ήδη από τον 19ο αιώνα.
Το πρόβλημα είναι ότι ούτε αυτή η θεωρία συνοδεύεται από αδιάσειστες αποδείξεις. Τα περισσότερα στοιχεία βασίζονται σε οικογενειακές μαρτυρίες και επιστολές, χωρίς να υπάρχει μια σύγχρονη καταγραφή της συνταγής που να επιβεβαιώνει την ιστορία.
Γι’ αυτό και οι περισσότεροι ιστορικοί των cocktails συνεχίζουν να θεωρούν πιθανότερη την εκδοχή της Φλωρεντίας, αν και παραδέχονται ότι ο πραγματικός δημιουργός ίσως να μη γίνει ποτέ γνωστός με απόλυτη βεβαιότητα.
Ανεξάρτητα από το ποιος είχε την αρχική ιδέα, είναι βέβαιο ότι το Negroni εξελίχθηκε μέσα από μια φυσική πορεία. Το Americano αποτελούσε ήδη αγαπημένο aperitivo στην Ιταλία, ενώ ακόμη παλαιότερα υπήρχε το Milano-Torino, ένα απλό μείγμα Campari και βερμούτ. Η προσθήκη του gin έδωσε στο cocktail μεγαλύτερη ένταση, πιο σύνθετο αρωματικό χαρακτήρα και πολύ πιο «στεγνό» τελείωμα.
Από τη δεκαετία του 1950 και μετά, το Negroni άρχισε να αποκτά διεθνή φήμη, ιδιαίτερα μέσα από την αναγέννηση της κουλτούρας των κλασικών cocktails. Σήμερα θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα ποτά της International Bartenders Association και συγκαταλέγεται στα ελάχιστα cocktails που έχουν παραμείνει σχεδόν απαράλλακτα για περισσότερο από έναν αιώνα.
Η επιτυχία του οδήγησε φυσικά και σε δεκάδες παραλλαγές. Το Boulevardier αντικαθιστά το gin με bourbon, το White Negroni αλλάζει τόσο το bitter όσο και το βερμούτ, ενώ το ιδιαίτερα δημοφιλές Negroni Sbagliato χρησιμοποιεί αφρώδη οίνο αντί για gin. Παρ’ όλα αυτά, η κλασική συνταγή εξακολουθεί να θεωρείται η απόλυτη έκφραση του cocktail.
Ίσως τελικά αυτό να είναι και το μεγαλύτερο μυστικό του Negroni. Δεν χρειάζεται μια αδιαμφισβήτητη ιστορία για να αποκτήσει θρύλο. Αρκούν τρία υλικά, η σωστή ισορροπία και μια αφήγηση που εδώ και περισσότερο από εκατό χρόνια συνεχίζει να συζητιέται πίσω από κάθε μπάρα στον κόσμο.
