Με ιδιαίτερα υψηλές οικονομικές προσδοκίες, αλλά και με μια μεγάλη εργασιακή και ασφαλιστική απαίτηση, αναμένεται να παρακολουθήσουν τα στελέχη των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων την ομιλία του Πρωθυπουργού στα εγκαίνια της 90ής ΔΕΘ, το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου.
Στο επίκεντρο βρίσκεται πλέον ένα διπλό αίτημα: Ουσιαστικές οικονομικές παρεμβάσεις και η επέκταση της μάχιμης πενταετίας σε μάχιμη επταετία, ένα ζήτημα με έντονο ασφαλιστικό και εργασιακό χαρακτήρα, το οποίο αποτελεί διαχρονική διεκδίκηση των Ενστόλων.
Τα νέα μισθολόγια των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων, που τέθηκαν σε εφαρμογή από την 1η Οκτωβρίου 2025, συμπληρώνουν πλέον σχεδόν έναν χρόνο ζωής. Ωστόσο, παρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες και τις προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί, η πραγματικότητα φαίνεται να έχει δημιουργήσει μια διαφορετική εικόνα στους κόλπους του προσωπικού.
Και αυτή η εικόνα δεν έχει μόνο οικονομική διάσταση. Έχει και σαφή πολιτική ανάγνωση.
Στην πράξη, οι μεγαλύτερες μισθολογικές αυξήσεις φαίνεται να αφορούν ένα σχετικά περιορισμένο τμήμα του προσωπικού, με κυρίαρχους ωφελημένους τους Αξιωματικούς και ιδιαίτερα τα μεσαία και υψηλότερα βαθμολογικά κλιμάκια. Για ένα μεγάλο μέρος των υπόλοιπων στελεχών, οι αυξήσεις δεν φαίνεται να είχαν το μέγεθος που θα δημιουργούσε την αίσθηση μιας ουσιαστικής μισθολογικής αναβάθμισης.
Με άλλα λόγια, το νέο μισθολόγιο δεν φαίνεται μέχρι σήμερα να απέδωσε το πολιτικό αποτέλεσμα που ενδεχομένως ανέμενε η Κυβέρνηση.
Και αυτό είναι ένα δεδομένο που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί, ιδιαίτερα σε μια προεκλογική περίοδο που σταδιακά θα αρχίσει να διαμορφώνεται.
Η μάχιμη επταετία στο επίκεντρο
Εάν υπάρχει ένα ζήτημα που μπορεί να λειτουργήσει ως ουσιαστική παρέμβαση υπέρ του συνόλου των Ενστόλων, αυτό είναι η επέκταση της μάχιμης πενταετίας σε επταετία.
Πρόκειται για ένα αίτημα που δεν αφορά απλώς μια οικονομική παροχή. Αφορά την ίδια την ασφαλιστική προοπτική χιλιάδων εργαζομένων, οι οποίοι υπηρετούν σε συνθήκες αυξημένης επικινδυνότητας και ιδιαίτερων εργασιακών απαιτήσεων.
Η επιμήκυνση των υποχρεωτικών ετών υπηρεσίας που πραγματοποιήθηκε από το 2010, στην απαρχή της μνημονιακής περιόδου, σε συνδυασμό με τη φύση του επαγγέλματος, την επικινδυνότητα, την εργασία σε νυχτερινές ώρες, τις αργίες και τα συνεχόμενα υπηρεσιακά καθήκοντα, αποτελούν τον πυρήνα της επιχειρηματολογίας υπέρ της επέκτασης.
Για τους Ενστόλους, η μάχιμη επταετία δεν αποτελεί «δώρο». Αποτελεί αναγνώριση της ιδιαιτερότητας του επαγγέλματος και της πραγματικής υπηρεσιακής προσφοράς τους.
Τα δύο μεγάλα οικονομικά αιτήματα του Δημοσίου
Στο καθαρά οικονομικό επίπεδο, υπάρχουν δύο ζητήματα που υπερβαίνουν τα όρια των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων και αφορούν συνολικά τον δημόσιο τομέα.
Πρόκειται για την επαναφορά των Δώρων και την κατάργηση της ειδικής εισφοράς υπέρ ανεργίας 2%, η οποία επιβλήθηκε από το 2011.
Οι συγκεκριμένες διεκδικήσεις αφορούν το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων και, ως εκ τούτου, μπορούν να αποτελέσουν μια οριζόντια οικονομική παρέμβαση για περίπου 700.000 εργαζομένους του Δημοσίου.
Παράλληλα, όμως, υπάρχουν και ειδικότερες διεκδικήσεις των Σωμάτων Ασφαλείας.
Τα 46 ευρώ που παραμένουν στάσιμα από το 2004
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ειδική αποζημίωση για την εργασία πέραν του πενθημέρου, η οποία ανέρχεται σήμερα σε 46 ευρώ μεικτά.
Ένα ποσό που παραμένει ουσιαστικά αμετάβλητο από τον Ιανουάριο του 2004, παρά το γεγονός ότι από τότε έχει μεσολαβήσει μια εικοσαετία τεράστιων αλλαγών στο κόστος ζωής, στον πληθωρισμό και στις εργασιακές απαιτήσεις.
Η διεκδίκηση των Σωμάτων Ασφαλείας είναι συγκεκριμένη: Αύξηση της αποζημίωσης στα 70 ευρώ ή, έστω, στα 60 ευρώ.
Πρόκειται για ένα αίτημα που, εφόσον υιοθετηθεί, θα αφορά το σύνολο σχεδόν του προσωπικού που πραγματοποιεί την αντίστοιχη εργασία και θα μπορούσε να αποτελέσει μια άμεσα αντιληπτή οικονομική παρέμβαση.
Στην ίδια κατεύθυνση βρίσκεται και το αίτημα για αύξηση του ετήσιου κονδυλίου για τις αθλητικές εκδηλώσεις του προσωπικού, καθώς το διαθέσιμο κονδύλι για το 2026 φέρεται να εξαντλήθηκε ήδη μέσα στους πρώτους πέντε μήνες του έτους.
Παράλληλα, στο τραπέζι βρίσκονται και ειδικότερες οικονομικές διεκδικήσεις των στρατιωτικών, οι οποίες συνδέονται με τις ιδιαίτερες συνθήκες υπηρεσίας στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Το μεγάλο πολιτικό ερώτημα
Όλα τα παραπάνω δημιουργούν ένα ιδιαίτερο πολιτικό σκηνικό.
Τα στελέχη των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων υπολογίζονται συνολικά σε περίπου 151.000 εργαζομένους και αποτελούν μια ιδιαίτερα σημαντική και οργανωμένη κατηγορία του Δημοσίου.
Για την Κυβέρνηση, επομένως, η σχέση με τους Ενστόλους έχει ξεχωριστή πολιτική βαρύτητα.
Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι εάν η Κυβέρνηση θα επιλέξει να προχωρήσει σε νέες παροχές από τη φετινή ΔΕΘ ή εάν θα επιλέξει να διατηρήσει ορισμένα από τα σημαντικότερα «χαρτιά» της για μεταγενέστερο χρόνο.
Και εδώ υπεισέρχεται ο παράγοντας του πολιτικού timing.
Εάν η Κυβέρνηση ανακοινώσει σήμερα όλες τις σημαντικές παρεμβάσεις, τότε ουσιαστικά θα έχει αξιοποιήσει από νωρίς ένα σημαντικό μέρος του πολιτικού της κεφαλαίου. Αντίθετα, εάν επιλέξει να προχωρήσει σταδιακά, μπορεί να κρατήσει ορισμένες σημαντικές αποφάσεις για το επόμενο χρονικό διάστημα, όσο πλησιάζει η εκλογική αναμέτρηση.
Για τον λόγο αυτό, δεν αποκλείεται ορισμένα αιτήματα να βρίσκονται ήδη υπό επεξεργασία, χωρίς απαραίτητα να ανακοινωθούν στο σύνολό τους από το βήμα της ΔΕΘ.
Η στήριξη των Ενστόλων στις επόμενες κάλπες
Το πολιτικό ενδιαφέρον είναι προφανές.
Οι περίπου 151.000 ένστολοι εργαζόμενοι, μαζί με τις οικογένειές τους και το κοινωνικό τους περιβάλλον, συγκροτούν μια σημαντική εκλογική δεξαμενή. Και σε μια εκλογική αναμέτρηση που αναμένεται ιδιαίτερα δύσκολη και ανταγωνιστική, καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να αδιαφορεί για τη στάση μιας τόσο μεγάλης και κρίσιμης επαγγελματικής ομάδας.
Το ζητούμενο, επομένως, για την Κυβέρνηση δεν είναι μόνο να παρουσιάσει ένα νέο πακέτο μέτρων.
Είναι να πείσει τους Ενστόλους ότι οι θυσίες, η επικινδυνότητα, η διαρκής διαθεσιμότητα και η ιδιαίτερη φύση της υπηρεσίας τους αναγνωρίζονται έμπρακτα και όχι μόνο επικοινωνιακά.
Η ΔΕΘ θα αποτελέσει, συνεπώς, ένα ακόμη σημαντικό τεστ.
Και το πραγματικό ερώτημα δεν θα είναι μόνο «τι θα ανακοινώσει ο Πρωθυπουργός;»
Θα είναι κυρίως:
«Πόσα από αυτά που θα ανακοινωθούν θα φτάσουν πραγματικά στην τσέπη και στην ασφαλιστική προοπτική της μεγάλης πλειονότητας των Ενστόλων;»
Γιατί μετά από χρόνια οικονομικών θυσιών, αυξημένων ορίων υπηρεσίας και καθημερινής έκθεσης σε κινδύνους, οι Ένστολοι δεν περιμένουν πλέον μόνο εξαγγελίες.
Περιμένουν πράξεις, μετρήσιμες αυξήσεις και ασφαλιστικές λύσεις που θα αναγνωρίζουν στην πράξη την ιδιαίτερη αποστολή τους.
Και η μάχιμη επταετία, μαζί με τις ουσιαστικές οικονομικές παρεμβάσεις, είναι πλέον το μεγάλο στοίχημα τόσο για την Κυβέρνηση όσο και για τους ίδιους τους Ενστόλους.
