Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου σήμερα και, σύμφωνα με το εορτολόγιο, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη δύο σημαντικών Αγίων, του Αγίου Βησσαρίωνα Αρχιεπισκόπου Λαρίσης και του Αγίου Νικήτα του Γότθου του Μεγαλομάρτυρα.
Όσοι και όσες φέρουν τα ονόματα Βησσαρίων, Βησσαρίωνας, Βησσάρης, Βησσαρία, Νικήτας, Νικήτη και Νικήτα έχουν σήμερα την ονομαστική τους εορτή.
Άγιος Βησσαρίων Αρχιεπίσκοπος Λαρίσης
Ο Άγιος Βησσαρίων γεννήθηκε το 1490 στην Πόρτα Παναγιά Τρικάλων, σε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο για τον ελληνισμό, λίγες δεκαετίες μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης.
Μεγάλωσε σε οικογένεια με έντονη θρησκευτική παράδοση και από τα πρώτα χρόνια της ζωής του ξεχώρισε για την ευφυΐα, τη σύνεση, την ταπεινότητα και την προσήλωσή του στην πίστη. Σε ηλικία μόλις δέκα ετών ακολούθησε τον δρόμο του μοναχισμού, καθώς έγινε υποτακτικός του μητροπολίτη Λαρίσης Μάρκου, ο οποίος στη συνέχεια τον χειροτόνησε διάκονο και πρεσβύτερο.
Το 1517 εξελέγη επίσκοπος Ελασσώνος, ενώ το 1521 ανέλαβε τη διοίκηση της επισκοπής Σταγών. Λίγα χρόνια αργότερα, τον Μάρτιο του 1527, ανέβηκε στον θρόνο της Μητρόπολης Λαρίσης.
Η δράση του δεν περιορίστηκε στα εκκλησιαστικά του καθήκοντα. Ο Άγιος Βησσαρίων ανέπτυξε σημαντικό κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο, στηρίζοντας ανθρώπους που βρίσκονταν σε ανάγκη και συμβάλλοντας στην απελευθέρωση αιχμαλώτων.
Παράλληλα, ανέλαβε πρωτοβουλίες για την κατασκευή σημαντικών κοινωφελών έργων. Με τη δική του συμβολή δημιουργήθηκαν εκκλησίες, δρόμοι και γέφυρες, διευκολύνοντας την επικοινωνία ανάμεσα σε περιοχές της Θεσσαλίας και της Ηπείρου.
Ανάμεσα στα έργα που συνδέονται με τη δράση του αναφέρονται γέφυρες στον Πορταϊκό ποταμό, στη Σαρακίνα Καλαμπάκας, στον Πηνειό, καθώς και η γέφυρα Κοράκου στον Αχελώο. Για την εξασφάλιση των απαραίτητων πόρων πραγματοποίησε ταξίδια ακόμη και σε περιοχές των Βαλκανίων, της Ουγγαρίας και της Τσεχοσλοβακίας.
Σημαντικός σταθμός στην πορεία του υπήρξε και η ίδρυση της Μονής του Σωτήρος των Μεγάλων Πυλών (Δουσίκου) στον Κόζιακα, μεταξύ 1527 και 1534/35.
Ο Άγιος Βησσαρίων εκοιμήθη στις 13 ή 15 Σεπτεμβρίου 1540. Η μνήμη του τιμάται κάθε χρόνο στις 15 Σεπτεμβρίου, ενώ η τιμία κάρα του φυλάσσεται στην Ιερά Μονή του.
Άγιος Νικήτας ο Γότθος
Στις 15 Σεπτεμβρίου τιμάται και η μνήμη του Αγίου Νικήτα του Γότθου, ο οποίος έζησε στα χρόνια του Μεγάλου Κωνσταντίνου και καταγόταν από τους Γότθους που είχαν εγκατασταθεί στις περιοχές πέρα από τον Δούναβη.
Από μικρή ηλικία διδάχθηκε τη χριστιανική πίστη από τον επίσκοπο Θεόφιλο. Η χριστιανική του ανατροφή αποτέλεσε τη βάση για τη στάση που κράτησε αργότερα απέναντι στις διώξεις.
Όταν συνελήφθη από τον ηγεμόνα Αθανάριχο και κλήθηκε να αρνηθεί τον Χριστό, ο Νικήτας παρέμεινε σταθερός στην πίστη του. Η άρνησή του να υποχωρήσει προκάλεσε την οργή του ηγεμόνα, ο οποίος διέταξε να υποστεί σκληρά βασανιστήρια.
Ο Άγιος Νικήτας τελικά θανατώθηκε στη φωτιά, παραμένοντας μέχρι το τέλος πιστός στις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, το λείψανό του διασώθηκε από ευσεβή χριστιανό και φυλάχθηκε σε ειδική θήκη.
Η μνήμη του Μεγαλομάρτυρα Νικήτα τιμάται επίσης στις 15 Σεπτεμβρίου.
