Βαθιά θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο και στους χιλιάδες θαυμαστές του προκάλεσε η είδηση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη.
Για τη μητέρα του, όμως, δεν χάθηκε ένας δημοφιλής τραγουδιστής που γνώρισε την αποθέωση επί σκηνής, αλλά το παιδί που έφερε στον κόσμο, μεγάλωσε και καμάρωνε σε κάθε του βήμα.
Με τη φωνή της σπασμένη από τον πόνο, η Κλειώ Μαζωνάκη περιγράφει το αβάσταχτο κενό που άφησε πίσω του ο γιος της και απευθύνει έκκληση να αποδοθεί δικαιοσύνη για τον χαμό του.
«Έχασα το παιδί μου, τι άλλο να πω;»
Η είδηση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία, προκαλώντας σοκ στην κοινή γνώμη. Για τη μητέρα του, ωστόσο, η απώλεια έχει μια εντελώς διαφορετική διάσταση. Είναι ο πόνος μιας μάνας που καλείται να αποχαιρετήσει το ίδιο της το παιδί, έναν πόνο που δεν χωρά σε λέξεις.
Η Κλειώ Μαζωνάκη, με όση δύναμη τής έχει απομείνει, μίλησε στην εκπομπή «Εξελίξεις Τώρα» για τον γιο της: «Είμαι σε κακό χάλι. Τι να πω εγώ τώρα για το παιδί μου; Τι να πω; Ένα από τα καλύτερα παιδιά ήταν ο Γιώργος. Τέλος. Αυτό, δεν υπάρχει. Ένα άγιο παιδί. Τι να πω εγώ; Το παιδί μου τώρα τελείωσε εμένα; Το έχασα; Από κει και πέρα τι να πω; Είναι αργά πια. Είναι αργά. Τελείωσε. Είναι αργά πια. Εγώ έχασα το λεβέντη μου. Τελείωσε».
Η μάνα πίσω από τον καλλιτέχνη
Πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας, τις επιτυχίες και τη μακρά πορεία στο ελληνικό τραγούδι, για την Κλειώ Μαζωνάκη υπήρχε πάντα ο δικός της Γιώργος. Το παιδί που είδε να μεγαλώνει, να παλεύει για τα όνειρά του και να κατακτά τη δική του ξεχωριστή θέση στο λαϊκό τραγούδι.
Όμως, όταν ένα παιδί φεύγει πριν από τον γονιό του, ανατρέπεται η φυσική σειρά της ζωής. Τα όνειρα, οι προσδοκίες και οι εικόνες μιας ολόκληρης ζωής αντικαθίστανται από ένα κενό που δύσκολα μπορεί να περιγραφεί.
Ζητά να τιμωρηθούν όσοι ευθύνονται για τον θάνατό του
Παρά τη βαθιά οδύνη της, η μητέρα του τραγουδιστή ξεκαθαρίζει πως το μόνο που ζητά πλέον είναι να λάμψει η αλήθεια και να αποδοθεί δικαιοσύνη.
«Δικαιοσύνη πρέπει να υπάρχει, πρέπει. Το πιστεύω ότι θα υπάρχει δικαιοσύνη. Τι άλλο να πω;».
Παρά τις οικογενειακές δυσκολίες και τις περιπέτειες που κατά καιρούς έγιναν γνωστές, τα συναισθήματά της για τον γιο της δεν άλλαξαν ποτέ. Η αγάπη της παρέμεινε αδιαπραγμάτευτη μέχρι το τέλος.
«Ήταν ένα άγιο παιδί»
Η Κλειώ Μαζωνάκη επαναλαμβάνει με συγκίνηση πως ο γιος της ήταν ένας άνθρωπος με καλοσύνη και ήθος, αδυνατώντας να διαχειριστεί το μέγεθος της απώλειας.
«Ήταν ένα από τα καλύτερα παιδιά, ένα άγιο παιδί. Ένα άγιο παιδί ήταν ο Γιώργος. Τι να πω, δεν ξέρω. Εγώ έχασα το παιδί μου και από κει και πέρα ό,τι και να πω είναι ανώφελο. Ανώφελο είναι».
Τα λόγια της αποτυπώνουν το βάρος ενός πόνου που δεν μπορεί να απαλύνει ούτε ο χρόνος ούτε οι λέξεις.
Ο πόνος που δεν κλείνει ποτέ για έναν γονιό
Κανένας γονιός δεν θα έπρεπε να βρεθεί στη θέση να αποχαιρετήσει το παιδί του. Για τη μητέρα του Γιώργου Μαζωνάκη, η απώλεια αυτή αποτελεί μια αβάσταχτη αντιστροφή της φυσικής τάξης των πραγμάτων, μια πληγή που θα τη συνοδεύει για το υπόλοιπο της ζωής της.
Πίσω από το μεγάλο όνομα, την αναγνωρισιμότητα και τη δημόσια εικόνα, παραμένει μια μάνα που θρηνεί το παιδί της και ένα ατελείωτο «γιατί» που αναζητά απαντήσεις. Ένα κενό που δεν μπορεί να γεμίσει τίποτα και μια αγάπη που, ακόμη και όταν ο θάνατος χωρίζει τους ανθρώπους, δεν παύει ποτέ να υπάρχει.
