Η επέτειος για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας θα έπρεπε να είναι μια στιγμή περισυλλογής. Μια ευκαιρία να θυμηθεί η πολιτική τάξη τι κόστισε η ελευθερία, τι σημαίνει θεσμική ευθύνη και πόσο εύθραυστη είναι η δημοκρατική ομαλότητα…
Γράφει ο Αρχικοριός
Αντί γι’ αυτό, η φετινή δεξίωση στο Προεδρικό Μέγαρο έμοιαζε περισσότερο με κοσμική εκδήλωση παρά με εθνική επέτειο. Περισσότερο από κάθε άλλη φορά η επέτειος μετετράπη σε decadance μάζωξη φϊλων της ΝΔ αφού ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ειχε τη φαεινή ιδέα να τους καλέσουν όλους και όλες μετά των συζύγων τους.
Τα φλας έπεφταν στις απαστράπτουσες ακριβές τουαλέτες, στις φωτογραφίες, στα χαμόγελα και στα πηγαδάκια, ενώ η ουσία πέρασε σχεδόν απαρατήρητη. Η Δημοκρατία μετατράπηκε σε σκηνικό δημοσίων σχέσεων και ο εορτασμός σε μια επικοινωνιακή πασαρέλα. Ξέχασαν να μιλήσουν για την τραγωδία του Κυπριακού, για ζητήματα κράτους δικαίου…
Όλα αυτά τους διέφυγαν. Μιλούσαν λέει για τον καιρό και για τη Ρένα Δούρου που δεν πήγε… Το περίεργο θα ήταν να μιλούσαν για τα Τέμπη, για τις υποκλοπές, για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, για την ακρίβεια και την αισχροκέρδια, για τα καρτέλ της αγοράς και για τα σκάνδαλα που ταλανίζουν την κυβέρνηση των αρίστων.
Ακόμη πιο ηχηρό ήταν το πολιτικό μήνυμα των απουσιών. Η επιλογή της πλειονότητας των πολιτικών αρχηγών να μην παραστεί δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Στο Προεδρικό βρέθηκαν μόνο ο Νίκος Ανδρουλάκης και ο Δημήτρης Κουτσούμπας από τους αρχηγούς της αντιπολίτευσης, γεγονός που αποτύπωσε το βαρύ πολιτικό κλίμα και την απομόνωση της κυβέρνησης σε μια ημέρα που θα έπρεπε να ενώνει.
Οι πρώην πρωθυπουργοί Αντώνης Σαμαράς, Κώστας Καραμανλής και Αλέξης Τσίπρας για άλλη μια φορά γύρισαν την πλάτη στο σύστημα Μητσοτάκη το οποίο υπηρετεί με θρησκευτική ευλάβεια ο Κώστας Τασούλας.
Η επέτειος της 24ης Ιουλίου δεν είναι Greece Next Top Model, δεν χρειάζεται κόκκινα χαλιά, φωτογραφικά στιγμιότυπα και κοσμικά σχόλια. Κάποια στιγμή πρέπει να αλλάξει αυτή η παρακμή. Χρειάζεται θεσμικό βάθος, αυτοκριτική και ουσιαστικό διάλογο για την ποιότητα της Δημοκρατίας σήμερα.
Γιατί όταν η εικόνα επισκιάζει το περιεχόμενο, όταν οι εντυπώσεις νικούν τον συμβολισμό, τότε η Δημοκρατία κινδυνεύει να αντιμετωπίζεται ως μια ακόμη δεξίωση στο ημερολόγιο της πολιτικής ζωής και όχι ως το πολυτιμότερο κεκτημένο της Μεταπολίτευσης.
Τι σχέση έχουν όλοι αυτοί οι wannabe star με την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας;
Είναι ένα ερώτημα που δύσκολα μπορεί να αποφύγει κανείς βλέποντας τις εικόνες από το Προεδρικό Μέγαρο. Περίπου 2.000 καλεσμένοι, δεκάδες πρόσωπα της κοσμικής ζωής, influencers, τηλεοπτικές φιγούρες και κάθε λογής «επώνυμοι» έδωσαν το «παρών» σε μια εκδήλωση που υποτίθεται ότι τιμά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.
Με ποια κριτήρια επιλέχθηκαν; Τι ακριβώς εκπροσωπούσαν; Ποια ήταν η συνεισφορά τους στον δημόσιο βίο ή στους δημοκρατικούς θεσμούς ώστε να αποτελούν μέρος μιας τόσο υψηλού συμβολισμού επετείου;
Ακόμα πιο θλιβερή ήταν η εικόνα του σημερινού απομονωμένου πρωθυπουργού ο οποίος χαμογελούσε και χαιρετούσε αμήχανα τους… τρεις και τον κούκο που βρέθηκαν στη δεξίωση.
