Σάλος έχει προκληθεί στα social media από τις εικόνες με πλήθος επωνύμων της κοσμικής Αθήνας οι οποίοι εν μέσω καραντίνας επέλεξαν να γιορτάσουν την Πρωτοχρονιά με ξέφρενα πάρτι σε πολυτελή θέρετρα και κέντρα στο εξωτικό Ντουμπάι.
Μεταξύ άλλων στο Ντουμπάι βρέθηκαν ο γνωστός τενίστας Στέφανος Τσιτσιπάς, ο Πέτρος Κωστόπουλος με την τραγουδίστρια Κατερίνα Λιόλιου, το μοντέλο Ιωάννα Μπέλλα, ο Χάρης Σιανίδης, το μοντέλο Σοφία Χαρμαντά, o Ανδρέας και η Αλεξάνδρα Παναγιώτου, η Μαρίνα Βερνίκου με τον σύζυγό της Μίλτο Καμπουρίδη, η σχεδιάστρια μόδας Σύλια Κριθαριώτη και πολλοί άλλοι.
Η αντίδραση της κυβέρνησης
Η Πρωτοχρονιά των διασήμων στο Ντουμπάι συζητήθηκε σε κυβερνητική σύσκεψη που έγινε την περασμένη Πέμπτη, σύμφωνα με πληροφορίες του «Βηματοδότη».
«Πρόκληση» χαρακτήρισαν κάποιοι παράγοντες το γεγονός ότι ορισμένοι διαφήμισαν το χριστουγεννιάτικο ταξίδι τους στο Ντουμπάι, ενώ οι υπόλοιποι Έλληνες έμειναν αυτές τις γιορτινές ημέρες κλεισμένοι στα σπίτια τους. Ότι ορισμένοι έκαναν περιηγήσεις με τζιπάκια 4Χ4 και με μοτοσικλέτες στην Κόκκινη Άμμο, της αραβικής αυτής χώρας, ενώ οι υπόλοιποι Έλληνες δεν μπορούσαν παραμονή Πρωτοχρονιάς να κυκλοφορήσουν μετά τις 10 το βράδυ.
Μεγαλύτερη πρόκληση χαρακτηρίστηκε όμως το γεγονός ότι οι… σελέμπριτις δεν έφτανε ότι «δραπέτευσαν» αυτά τα δύσκολα Χριστούγεννα στο Ντουμπάι, αλλά εμφανίζονταν και στα τηλεοπτικά πρωινάδικα και το διαλαλούσαν καμαρώνοντας επειδή αυτοί μπορούσαν να διασκεδάζουν.
Σύμφωνα με τον «Βηματοδότη» μόλις επιστρέψουν τους περιμένει αυστηρότατος έλεγχος και ίσως εάν χρειαστεί και αυστηρή καραντίνα, όπως ειπώθηκε στην κυβερνητική σύσκεψη με τηλεδιάσκεψη που έγινε το πρωί της Πέμπτης στο Μέγαρο Μαξίμου.
Τι έγραψε η Έλενα Ακρίτα
Ενα τέτοιο γεγονός δεν θα μπορούσε να μείνει ασχολίαστο από την καυστική πένα της γνωστής δημοσιογράφου, η οποία έγραψε στα social media:
«Όποιος ξεφαντωσε στο Ντουμπάϊ να μπει 14 μέρες καραντίνα. Που έψαχνα το βλήμα με ποιον κωδικό να ανάψω ένα κερί στον τάφο του πατέρα μου».
Η ανάρτηση του Καρανίκα
Αλλά και ο Νίκος Καρανίκας του ΣΥΡΙΖΑ σχολίασε το γεγονός με το δικό του πάντα ξεχωριστό τρόπο:
«Ο ένας χρωστάει παντού και έχει απαγόρευση για έξοδο από την χώρα, οι άλλοι δεν έχει σημασία αν χρωστάνε γιατί αρκεί ο πρώτος.
Όλοι μαζί όμως εκφράζουν την πολιτική και πολιτισμική κουλτούρα της Δεξιάς.
Ο Χρυσοχοΐδης αποδεικνύεται ένας άχρηστος τραμπούκος που χαϊδεύει φυγάδες όπως ο Παππάς της Χρυσής Αυγής και απατεώνες όπως ο ξεβλαχωτής της αστικής τάξης.
Να τους χαίρεται το πανελλήνιο που υποφέρει αλλά προτιμάει τον κομψό Μητσοτάκη με το σόι του.
Η ευγένεια των αριστοκρατών και η κυνικότητα των αριστερών-δεξιών φιλελέδων δήθεν τεχνοκρατών δημιούργησαν την πολιτική καταισχύνη των κυρίαρχων.
Τα ΜΜΕ το επιβεβαιώνουν.
Καλή χρονιά λαϊκούρες πτωχοί και άξεστοι εργάτες, οι αστοί και μεσοαστοί σας χαιρετάνε με μια σαμπάνια στο χέρι και την ΝΔ στην κυβέρνηση. Αυτοί ξέρουν».
Σάλος με το «Ντουμπάι» της κοσμικής Αθήνας: Η ενόχληση της κυβέρνησης – Τι έγραψαν Ακρίτα-Καρανίκας (εικόνες)
Γιατί οι φωνές του Μητσοτάκη ακούστηκαν μέχρι τις… νεραντζιές έξω από το Μαξίμου;
Σπανίως φωνάζει ο πρωθυπουργός, ο οποίος κατά κοινή ομολογία είναι ένας ήπιος άνθρωπος. Κι όμως την περασμένη Τρίτη, παραμονές Πρωτοχρονιάς, οι φωνές που έβαλε ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε υπουργούς του ακούστηκαν μέχρι τις… νεραντζιές έξω από το Μαξίμου, αναφέρει χαρακτηριστικά σε δημοσίευμά της η «Καθημερινή».
Αφορμή ήταν οι πανηγυρικές αναρτήσεις και τα φωτογραφικά ενσταντανέ που «ανέβασαν» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τον εμβολιασμό τους, σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας. «Μάλλον δεν κατάλαβαν πως το συμβολικό σκέλος της υπόθεσης άρχισε και τελείωσε την Κυριακή με τους εμβολιασμούς του πρωθυπουργού, της Προέδρου της Δημοκρατίας, του αρχηγού ΓΕΕΘΑ, του Σωτήρη Τσιόδρα και του μητροπολίτη Ναυπάκτου Ιερόθεου.
Μετά τις φωνές, το κατάλαβαν και όσοι δεν το είχαν αντιληφθεί πως ο εμβολιασμός δεν είναι κάποιο σόου να το περιφέρουν στα social media, αλλά μια διαδικασία που πρέπει να γίνει με τη δέουσα σοβαρότητα.
Ο Μητσοτάκης είχε κάθε λόγο να γίνει έξαλλος, καθώς είχε υπάρξει προειδοποίηση από τον Γιώργο Γεραπετρίτη, ο οποίος ένα 24ωρο πριν είχε στείλει σαφές μήνυμα προς τους υπουργούς να αποφύγουν τη δημοσιότητα στα κοινωνικά δίκτυα. Και παρ’ όλα αυτά, για την προβολή τους, έγραψαν την οδηγία στα παλαιότερα των υποδημάτων τους.
Και στην κυβέρνηση δεν έφταναν οι υπουργοί-σταρ που νομίζουν ότι ο εμβολιασμός είναι χάπενινγκ, έχουν και τους γκρινιάρηδες βουλευτές. Πολλοί από την Κ.Ο. ήθελαν να μπουν στη… λίστα για να εμβολιαστούν από τους πρώτους. Η οδηγία που έλαβαν ωστόσο είναι σαφής: περιμένετε τη σειρά σας. Και ο βήχας κόπηκε, καθώς το τελευταίο που θα ήθελαν στην κυβέρνηση είναι να βγει προς τα έξω πως τα εμβόλια είναι ένα μέσο επίδειξης εξουσίας ή προνόμιο κάποιος πολιτικής ελίτ».
Ανασχηματισμός: Ο κόσμος το ‘χει τούμπανο και η κυβέρνηση… κρυφό καμάρι
Μπορεί η κυβέρνηση για μία ακόμη φορά να επιδίωξε να διασκεδάσει τις φήμες περί επικείμενου δομικού ανασχηματισμού δια της κυβερνητικής εκπροσώπου μόλις πριν από λίγη ώρα, όμως οι αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα αποτελούν το πρώτο θέμα μεταξύ υπουργών, βουλευτών και δημοσιογράφων.
Συγκεκριμένα σήμερα επισημαίνει ο «Βηματοδότης»: «Δύο πράγματα δεν προαναγγέλλονται έλεγαν οι παλαιότεροι δημοσιογράφοι αλλά και οι πολιτικοί:
Η υποτίμηση του νομίσματος και ο ανασχηματισμός. Για την υποτίμηση του νομίσματος δεν υπάρχει πλέον τέτοιο ενδεχόμενο τη στιγμή που βρισκόμαστε στην ΟΝΕ. Για τον ανασχηματισμό όμως;
Ούτε οι γιορτές έχουν ανακόψει αυτή τη συζήτηση. Μόνον τον χρόνο του ανασχηματισμού δεν γνωρίζουν. Γνωρίζουν όμως ότι το επικρατέστερο σενάριο αυτήν την στιγμή είναι εκείνο που παραπέμπει σε ένα δομικό ανασχηματισμό, με στόχο την υλοποίηση του Ενοποιημένου Σχεδίου Κυβερνητικής Πολιτικής για το 2021 που ενέκρινε το υπουργικό συμβούλιο στην πρόσφατη και τελευταία συνεδρίαση για το 2020. Πότε θα γίνει αυτό; Εδώ οι γνώμες διίστανται. Ορισμένοι υπουργοί για παράδειγμα (ας μην αποκαλύψω σε αυτή τη φάση τα ονόματά τους) λένε ότι ο ανασχηματισμός θα γίνει αμέσως μετά τις γιορτές. Άλλοι τον Φεβρουάριο και άλλοι τον Ιούνιο».
Αλλά και η «Καθημερινή» μόλις χθες ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «ο πρωθυπουργός προσανατολίζεται να αλλάξει ένα σημαντικό κομμάτι, περίπου το 1/3 των υπουργών» και ότι «οι αλλαγές που σχεδιάζει δεν περιλαμβάνουν στην παρούσα φάση νέα ανοίγματα στον κεντροαριστερό χώρο, αλλά στροφή στην παράταξη, με αξιοποίηση βουλευτών του κόμματος».
94.000 ευρώ θα πληρώσει ο Καμμένος στον Παπανδρέου – 2.000 ευρώ κάθε φορά που προσβάλλει την προσωπικότητά του
Ο πρώην πρόεδρος του κόμματος “Ανεξάρτητοι Έλληνες” και πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Καμμένος καταδικάστηκε από το Εφετείο Αθηνών για συκοφαντική δυσφήμιση κατά του Αντρίκου Παπανδρέου στην υπόθεση με τα περίφημα CDS.
Το δικαστήριο επιδίκασε αποζημίωση 10.000 και 40.000 ευρώ στον αδελφό του πρώην πρωθυπουργού ο οποίος διεκδικούσε 1,3 εκατ. ευρώ, κρίνοντας ότι ήταν συκοφαντικοί, εξυβριστικοί και απειλητικοί οι επαναλαμβανόμενοι ισχυρισμοί του τότε βουλευτή Καμμένου για τα ασφάλιστρα κινδύνου του ελληνικού χρέους.
Μαζί με τις οι 4.700 ευρώ που επιδικάστηκαν ως δικαστικά έξοδα και για τις δύο αγωγές, το συνολικό ποσό που πρέπει να καταβάλει ο κ. Καμμένος στον κ. Παπανδρέου ανέρχεται στις 94.000 ευρώ.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι το δικαστήριο έκρινε ότι «υπάρχει κίνδυνος επανάληψης της προσβολής της προσωπικότητας» του Αντρίκου Παπανδρέου και για αυτό «υποχρεώνει τον εναγόμενο να παραλείπει να προσβάλλει την προσωπικότητα του ενάγοντα, με δηλώσεις ομοίου ή ανάλογου περιεχομένου» με εκείνες για τα CDS που κρίθηκαν ως προσβλητικές. Έτσι, αν ο κ. Καμμένος δεν συμμορφωθεί, θα πρέπει να καταβάλει 2.000 ευρώ κάθε φορά που θα προσβάλει εκ νέου την προσωπικότητα του κ. Παπανδρέου.
Ο Πάνος Καμμένος είχε καταδικαστεί και πρωτόδικα το 2013.
Ανασχηματισμός: Αλλαγή του 1/3 των υπουργών
Το «ξέφωτο» που αναζητούσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης για αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα επιτέλους έφτασε, σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας «Καθημερινή».
Αφενός η σταθερή πτώση στα κρούσματα του ιού, αφετέρου η έναρξη των εμβολιασμών δημιουργούν τις προϋποθέσεις για αλλαγές στο κυβερνητικό επιτελείο, που θα σηματοδοτήσουν εκτός των άλλων και την επανεκκίνηση σε όλα τα επίπεδα.
Έτσι, «ο πρωθυπουργός προσανατολίζεται να αλλάξει ένα σημαντικό κομμάτι, περίπου το 1/3 των υπουργών.
Κάτι περισσότερο, άλλωστε, θα ήταν παραδοχή ήττας της παρούσας κυβέρνησης, κάτι που δεν ισχύει, καθώς σε γενικές γραμμές το σχήμα έχει σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Συνεπώς υπάρχουν αρκετά υπουργεία στα οποία δεν αναμένεται να δούμε αλλαγές, όπως για παράδειγμα το Αμύνης, το Ναυτιλίας, το Πολιτισμού, το Προστασίας του Πολίτη και το Ψηφιακής Διακυβέρνησης, ενώ σε άλλες περιπτώσεις εξετάζεται μετακίνηση υπουργών σε άλλα χαρτοφυλάκια.
Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», οι αλλαγές που σχεδιάζει ο πρωθυπουργός δεν περιλαμβάνουν στην παρούσα φάση νέα ανοίγματα στον κεντροαριστερό χώρο, αλλά στροφή στην παράταξη, με αξιοποίηση βουλευτών του κόμματος.
Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν ο Χρήστος Ταραντίλης, ο Θοδωρής Ρουσόπουλος, ο Σπήλιος Λιβανός, οι τρεις «γαλάζιοι» διεθνολόγοι Δημήτρης Καιρίδης, Τάσος Χατζηβασιλείου και Αγγελος Συρίγος, αλλά και βουλευτές που εκπροσωπούν μεγάλες εκλογικές περιφέρειες, όπως για παράδειγμα ο Κώστας Κατσαφάδος από την Α΄ Πειραιά».
Κοντιάδης: Μπορεί το κράτος ή ο εργοδότης να επιβάλει τον εμβολιασμό κατά του κορονοϊού;
Με ανάρτησή του ο Καθηγητής Δημοσίου Δικαίου και Δικαίου Κοινωνικής Ασφάλειας του Παντείου Πανεπιστημίου και Πρόεδρος του Κέντρου Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου – Ιδρύματος Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου, Ξενοφών Κοντιάδης αναπτύσσει τα νομικά ερωτήματα εάν το κράτος ή ο εργοδότης μπορούν να επιβάλλουν τον εμβολιασμό κατά του κορονοϊού στους πολίτες ή τους εργαζομένους τους αντίστοιχα.
Ολόκληρη η ανάρτηση του καθηγητή:
«Εμβολιασμός και Σύνταγμα
Κατά κανόνα ο εμβολιασμός, ως ιατρική πράξη με πιθανές παρενέργειες, προϋποθέτει την ενημερωμένη συναίνεση του ατόμου. Μία σημαντική εξαίρεση στον κανόνα αυτό έθεσε η πρόσφατη απόφαση 2387/2020 του Δ’ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την οποία κρίθηκαν σύμφωνες με το Σύνταγμα οι σχολικές «κυρώσεις» που επιβλήθηκαν σε παιδιά που δεν είχαν εμβολιαστεί. Καθώς την ερχόμενη εβδομάδα αναμένεται να ξεκινήσει ο εμβολιασμός κατά του Covid 19, τίθεται το ερώτημα αν το κράτος ή και ιδιώτες, όπως ιδίως εργοδότες, μπορούν να υποχρεώσουν άμεσα ή έμμεσα συγκεκριμένες κατηγόριες του πληθυσμού ή και όλους μας να εμβολιαστούμε.
Εκ πρώτης όψεως φαίνεται ότι η ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας υπερισχύει της υποχρέωσης του κράτους να μεριμνά για τη δημόσια υγεία. Κρίσιμο είναι να αποσαφηνιστεί από την ιατρική επιστήμη αν όσοι εμβολιαστούν δεν θα μεταδίδουν πλέον τη νόσο. Όμως, ανεξαρτήτως αν οι εμβολιασθέντες συνεχίζουν ως φορείς να μεταδίδουν τη νόσο, το αν θα εμβολιαστούν δεν αφορά μόνο τους ίδιους. Η συναίνεση στον εμβολιασμό δεν επιδρά μόνο στο υποκείμενο της απόφασης, επειδή η επίτευξη της συλλογικής ανοσίας είναι αναγκαία για να λειτουργήσει πάλι η οικονομία. Άρα ακόμη και αν όσοι εμβολιαστούν συνεχίσουν να μεταδίδουν τη νόσο, η προστασία που το εμβόλιο προσφέρει στους ίδιους έχει ιδιαίτερη σημασία για την εξομάλυνση της οικονομικής και κοινωνικής ζωής.
Μπορεί συνεπώς το κράτος να επιβάλει τον εμβολιασμό; Μια πρώτη απάντηση είναι ότι αυτό θα πρέπει να θεωρηθεί αυτονόητο για ορισμένες κατηγορίες προσώπων, όπως για εκείνους που εργάζονται σε υπηρεσίες υγείας ή σε χώρους όπου έρχονται σε άμεση επαφή με ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού, όπως οι ηλικιωμένοι. Όσοι αρνούνται να εμβολιαστούν είναι προφανές ότι θα θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή ευάλωτων ανθρώπων, άρα για αυτούς μπορεί να θεωρηθεί εύλογη κύρωση η απομάκρυνση από την εργασία.
Θα μπορούσε να επιβληθεί γενική υποχρέωση εμβολιασμού όλου του πληθυσμού; Σκόπιμο είναι να διευκρινιστεί ότι υποχρεωτικότητα δεν σημαίνει εμβολιασμό με την άσκηση φυσικής βίας, ούτε με την επιβολή προστίμων για όσους αρνηθούν να εμβολιαστούν. Κάτι τέτοιο θα έθιγε τον πυρήνα του δικαιώματος του αυτοκαθορισμού. Υποχρεωτικότητα μπορεί όμως να σημαίνει απαγόρευση μετακινήσεων εκτός νομού, περιορισμό στη φοίτηση σε σχολεία και Πανεπιστήμια ή απαγόρευση πρόσβασης σε συγκεκριμένους δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους. Όσοι δεν επιθυμούν να εμβολιαστούν και όσοι θέλουν να διαφυλάξουν ως ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο αν εμβολιάστηκαν, μπορούν να το επιλέξουν. Στο πλαίσιο όμως της οργανωμένης κοινωνικής συμβίωσης, η άρνηση εμβολιασμού είναι συνταγματικά ανεκτό να επιφέρει συγκεκριμένες έννομες συνέπειες υπό συνθήκες πανδημίας.
Θα μπορούσε να υποχρεώσει ο εργοδότης, χωρίς προηγούμενη κρατική ρύθμιση, τους εργαζόμενους σε συγκεκριμένες επιχειρήσεις να εμβολιαστούν, ασκώντας το διευθυντικό δικαίωμα; Θα μπορούσε ενδεχομένως να απολύσει τους εργαζόμενους που θα αρνηθούν να εμβολιαστούν ή να παράσχουν πληροφορίες για το αν εμβολιάστηκαν; Η απάντηση δεν είναι εύκολη. Για να μην υπάρχουν δικαστικές αμφισβητήσεις, ορθότερο θα ήταν ο νομοθέτης να ορίσει σε ποιους κλάδους και επαγγέλματα είναι υποχρεωτικός ο εμβολιασμός των εργαζομένων. Ακόμη όμως και χωρίς τέτοια ρητή ρύθμιση, εφόσον προβλέπεται ο υποχρεωτικός εμβολιασμός για εργαζόμενους σε δημόσια νοσοκομεία και οίκους ευγηρίας, αντίστοιχη απαίτηση μπορεί να εγείρει και ο εργοδότης έναντι των εργαζομένων σε αντίστοιχες επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα.
Πρώτο Θέμα, 25/12/2020».
Mόσιαλος: Η σημαντικότερη παρενέργεια από το εμβόλιο
Η καθηγητής Πολιτικής της Υγείας του London School of Economics Ηλίας Μόσιαλος με μία ανάρτησή του θέλησε αφενός να διασκεδάσει τον ενδεχόμενο φόβο απέναντι στο καινούργιο εμβόλιο κατά του κορονοϊού, αφετέρου να στηλιτεύσει με χιούμορ τις θεωρίες συνομωσίας και τις κατηγορίες διάφορων “ψεκασμένων” κατά της εκστρατείας εμβολιασμού του πληθυσμού.
Η ανάρτηση του καθηγητή:
Μίλησα με αρκετούς φίλους γιατρούς στην Αγγλία που έκαναν το εμβόλιο πριν από μια εβδομάδα. Μου είπαν ότι η σημαντικότερη παρενέργεια είναι μια παρατεταμένη αίσθηση ελπίδας και ανακούφισης.
Πρόστιμα και αυτόφωρο για ουζοκατάνυξη 20 στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ σε ουζερί
Είκοσι στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είχαν συγκεντρωθεί την παραμονή των Χριστουγέννων σε τοπικό ουζερί της Παλλήνης.
Μεταξύ τους ήταν ο Θόδωρος Γκοτσόπουλος, συντονιστής του Τμήματος Αυτοδιοίκησης και πρώην Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΕΤΑΑ καθώς και ειδική σύμβουλος του δημάρχου, σύμφωνα με πληροφορίες του aftodioikisi.gr.
H «μάζωξη» με τσίπουρα και ούζα όπως ήταν φυσικό έγινε αντιληπτή από τις αρχές και επιβλήθηκαν σε όλους τους παρευρισκομένους τα προβλεπόμενα πρόστιμα.
Μάλιστα η ιδιοκτήτρια, εκτός του ότι καλείται να πληρώσει το πρόστιμο των 10.000 ευρώ, οδηγήθηκε στο αυτόφωρο.
Σε κάθε περίπτωση εν μέσω καραντίνας και ενώ όλοι οι πολίτες καλούνται να τηρούν τα μέτρα για λόγους δημόσιας Υγείας, ανάλογες συμπεριφορές προκαλούν το κοινό αίσθημα.
30 ώρες θύελλα: Το δυστύχημα στον Όλυμπο ανήμερα Χριστουγέννων το 1979
Ήταν Χριστούγεννα του 1979. Στις πλαγιές του Ολύμπου ξετυλίχθηκε το κουβάρι ενός δράματος που όμοιό του δεν υπάρχει στην ιστορία της ελληνικής ορειβασίας. Μια ομάδα 14 ορειβατών χάνει τον προσανατολισμό της στο οροπέδιο των Μουσών εξαιτίας της σφοδρής χιονοθύελλας, δεν μπορεί να εντοπίσει το καταφύγιο και υποχρεώνεται να διανυκτερεύσει εκτεθειμένη σε συνθήκες πολικού ψύχους. Η επιστροφή θα εξελιχθεί σε πραγματικό εφιάλτη…
Ένας από τους ορειβάτες που συμμετείχε στη δραματική ανάβαση στον Όλυμπο, ο Φαίδων Γαληνός, έγραψε ένα κείμενο με τίτλο «30 Ώρες Θύελλα», που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Ανάβαση» το 1985, στο οποίο περιγράφει με τρόπο συγκλονιστικό όλες τις τραγικές λεπτομέρειες του δράματος:
«30 Ώρες Θύελλα. Στη μνήμη των χαμένων συντρόφων
Στην αργία της 28ης Οκτωβρίου 1979 ανταμώσαμε στα Μετέωρα οι ορειβάτες του ΣΕΟ απ’ όλη την Ελλάδα και αποφασίσαμε μία από τις εκδηλώσεις μας των Χριστουγέννων να γίνει στον Όλυμπο. Δεκαπέντε μέρες πριν από τα Χριστούγεννα, ο Δημήτρης Μπουντόλας και ο Δημητρός Νικηφορίδης, άρχισαν τις προετοιμασίες, ο πρώτος στο χώρο της Βόρειας Ελλάδας και ο δεύτερος στο χώρο της Νότιας. Τελικά συγκεντρώθηκαν για την ανάβαση 19 άτομα. Από την Αθήνα οι: Α. Αβραμόπουλος, Φ. Γαληνός, Β. Μπαλτόπουλος, Δ. Νικηφορίδης, Ι. Ξυνογιαννακόπουλος. Από τη Χαλκίδα οι: Χ. Βουτσαρίδης, Γ. Σούλας. Από τη Θεσσαλονίκη οι: Τ. Αναγνώστου, Μ. Αρζόγλου, Β. Βακαλόπουλος, Ν. Ματσάκας, Δ. Μπουντόλας, Δ. Μυστακίδης, Γ. Παπακερμέζης, Α. Τσιούγκας, Ζ. Τρόμπακας, Ι. Χατζηλαζάρου. Από την Καβάλα οι: Β. Βασιλακάκης, Κ. Μανάλης. Στην Αθήνα και Θεσσαλονίκη έμειναν γύρω στους 10 ορειβάτες, που θα μπορούσαν σε περίπτωση ανάγκης να τρέξουν για βοήθεια σε οποιοδήποτε σημείο.
Οι 19 χωρίστηκαν σε 2 ομάδες. Η πρώτη ομάδα από τους: Αρζόγλου, Βακαλόπουλο, Μανάλη, Ματσάκα, Παπακερμέζη θα πραγματοποιούσε μια αναρριχητική διαδρομή από το Ξερολάκι, υψομετρικής διαφοράς 1000 μέτρων. Με μια διανυκτέρευση στην ορθοπλαγιά θα έφτανε σε 24 ώρες περίπου στο Οροπέδιο των Θεών. Οι υπόλοιποι 14, δηλαδή οι: Αβραμόπουλος, Αναγνώστου, Βασιλακάκης, Βουτσαρίδης, Γαληνός, Μπαλτόπουλος, Μπουντόλας, Μυστακίδης, Νικηφορίδης, Ξυνογιαννακόπουλος, Σούλας, Τρόμπακας, Τσιούγκας και Χατζηλαζάρου θα ανέβαιναν τη διαδρομή: Λιτόχωρο-Διασταύρωση- Μπάρμπα-Πύργο-Λαιμό-Πέρασμα Γιόσου-Οροπέδιο Θεών-καταφύγιο ΕΟΣ (σημ. Χρήστου Κάκαλου), διαδρομή περίπου 10 ωρών, ανάλογα με την ποιότητα του χιονιού.
Οι πρώτοι ξεκίνησαν την Κυριακή το πρωί 23 Δεκεμβρίου. Το βράδυ, στα μέσα περίπου της ορθοπλαγιάς, συνάντησαν κακοκαιρία. Διανυκτέρευσαν όπου βρέθηκαν και την άλλη μέρα το πρωί επέστρεψαν στη βάση τους. Οι δεύτεροι ξεκίνησαν από το Λιτόχωρο την Κυριακή του πρωί στις 6. Πέρασαν από τη Διασταύρωση κατά τις 7. Ο καιρός ήταν καλός. Το χιόνι κατάλληλο για περπάτημα. Σκοπός τους να φτάσουν την ίδια μέρα στο καταφύγιο όπου να διανυκτερεύσουν ενώ τις επόμενες μέρες θα πραγματοποιούσαν αναρριχητικές διαδρομές στις ορθοπλαγιές των κορυφών. Ο Δημήτρης Νικηφορίδης ετοίμαζε μαζί με το Θανάση Αβραμόπουλο να κάνει «χειμερινή» τη διαδρομή «Λιάγκου-Τσακμακίδη-Καπετανάκη 1957» στην Πλάκα του Σκολιού. Συζητούσαμε κατά την ανάβαση το σχέδιό του. Επειδή όμως τις προθέσεις του μου τις είχε πει από την Αθήνα πήρα μαζί μου όλο το σχετικό υλικό που είχα για τυχόν διανυκτερεύσεις σε ορθοπλαγιές. Ο Δήμητρας με τα πάντοτε, με την καλή έννοια, φιλόδοξα σχέδιά του είχε, όπως κάθε φορά, σχετικά βαρύ σάκο γεμάτο αναρριχητικό υλικό. Δεν μπόρεσα, όσες φορές προσπάθησα, να τον πείσω να αλλάξει τακτική. Με το γλυκό, ευγενικό του ύφος ήθελε κάθε φορά να με πείσει ότι δεν είναι τόσο βαρύς όσο φανταζόμουνα. Νομίζω ότι πρέπει να έπαιξε κάποιο ρόλο ο σάκος του στον άδικο χαμό του. Είμαι βέβαιος ότι δεν θα το παραδεχότανε αν μπορούσε να μιλήσει. Ας ήταν δυνατό ν” ακούγαμε πάλι την ευγενικιά του φωνή με όλο το αγαθό της περιεχόμενο κι ας ερχότανε σε αντίθεση με τη δικιά μας γνώμη.
Στου Μπάρμπα καθόμαστε λίγο, ανταλλάζουμε φαγητά. Το ίδιο στο Διάσελο Κόκα της Πυκνής Οξιάς. Παρατηρώ ότι και του Μπαλτόπουλου ο σάκος είναι σχετικά βαρύς. Και αυτός έχει την κακιά συνήθεια να κουβαλά περισσότερα πράγματα από τις δυνάμεις του, το ξέρω από άλλη φορά. Του ζητώ να πάρω μερικά. «Όχι προς το παρόν. Όταν έχω ανάγκη θα σου πω» μου λέει. Στην Πηγή Αποστολίδη μου δίνει τα κραμπόν του, το γκαζιεράκι του και ένα άλλο δέμα. Συνεχίζουμε ευθεία επάνω στον Στράγκο. Τραγουδώ τα τραγούδια που ξέρω ότι αρέσουν στην παρέα μου. Φτάνουμε στη Σκούρτα. Περνάμε το Λαιμό. Όλα πάνε θαυμάσια. Τίποτα δεν μαρτυρά την δραματική συνέχεια. Γύρω στις 4 βρισκόμαστε στο πέρασμα του Γιόσου. Ανεβαίνει πρώτος ο Μπουντόλας. Δεύτερος ο Νικηφορίδης. Μένω τελευταίος. Με ασφαλίζει ο Δημητρός. «Έχω κουραστεί», φωνάζει, «είναι όλα παγωμένα. Δεν μπορώ να σε ασφαλίσω. Πρόσεχε μη γλιστρήσεις». Όταν φτάνω επάνω έχει σκοτεινιάσει. Είναι πράγματι όλα γυαλί. Βοηθώ τον Δημητρό να περάσουμε μαζί το επικίνδυνο σημείο. Ο Νικηφορίδης έκανε εδώ το μεγάλο, το μοιραίο λάθος να ασφαλίσει, μέσα στην παγωνιά, αυτός όλους συνέχεια τους συντρόφους του. Λάθος που ήταν συνέπεια της άφταστης αλτρουϊστικής του ψυχολογίας. Φωνάζω τους αμέσως μπρος από μας Αβραμόπουλο και Βουτσαρίδη να περιμένουν. Βρισκόμαστε πάνω στο οροπέδιο, διαπιστώνουμε ότι δεν είμαστε βέβαιοι για τη θέση του καταφυγίου. Έχουμε χάσει τον προσανατολισμό μας. Κάνουμε μερικές εξορμήσεις δεξιά-αριστερά μήπως πέσουμε επάνω του. Άκαρπες προσπάθειες.
Η νύχτα προχωρά, η ομίχλη πυκνώνει, ο αέρας δυναμώνει, το χιόνι μας χτυπά σκληρό στο πρόσωπο. «Δημητρό πώς είσαι; «ωραία», ποτέ του δεν έλεγε το αντίθετο. Καταλαβαίνω όμως ότι κάτι δεν πάει καλά. Ανοίγω τον σάκο του, τον ξελαφρώνω από το βάρος μερικών καρφιών. Αρχίζω να “χω μια ανησυχία για τον φίλο μου, τον εξαίρετο ορειβάτη, το πιο καλό παιδί του ΣΕΟ. Κανείς μας δεν μπορούσε να του πάρει την πρωτιά της αγάπης που του δίναμε όλοι μας, χωρίς καμιά αμφισβήτηση. Δεν περνά ακόμα από το νου μου το κακό που έμελλε να συμβεί. Συναντάμε μια κατηφόρα. Λέμε μήπως είναι η Λάκα μπρος από το Στεφάνι όπου η στέρνα, ή αν δεν είναι, ας πάμε τουλάχιστον προς τα κάτω, ίσως βρούμε υπήνεμο να διανυκτερεύσουμε. Κατεβαίνουμε. Υπήνεμο δεν συναντάμε, ούτε είναι η Λάκα του Στεφανιού. Ο Δημητρός δεν μας ακολουθεί εύκολα, του παίρνουμε το σάκο.
Αποφασίζουμε να μείνουμε κάπου, σκάβουμε το χιόνι στην πλαγιά να έχουμε τα νώτα μας προφυλαγμένα από το δυνατό αέρα. Κατά μήκος του τοίχου που δημιουργείται βολεύονται ένας-ένας καθιστοί ή ξαπλωμένοι, προφυλαγμένοι μέσα στους υπνόσακους ή στις βέστες, σκεπασμένοι με αδιάβροχα ή αντιανεμικό. Έχω μαζί μου έναν «σάκο διαβίωσης», αυτός καλύπτει 5 άτομα, τακτοποιώ όσο μπορώ καλύτερα το Δημητρό. Μένουμε όρθιοι οι Μπουντόλας, Μυστακίδης κι εγώ. Κατά διαστήματα σηκώνονται μερικοί και ξανακοιμούνται, όσο είναι δυνατό να κοιμηθείς εκεί. Τους ξεχιονίζω συνέχεια. Ο δυνατός αέρας τους σκεπάζει με χιόνι κάθε λίγο ολόκληρους. Με φωνάζουν ο ένας μετά τον άλλον. Όρθιος παρακολουθώ τις ώρες να περνούν αργά. Αφάνταστα αργά. Δώδεκα, μία, δύο. Πότε θα ξημερώσει; Σκοτάδι, ομίχλη αμετακίνητη, αν και φυσά δυνατός αέρας. Αγωνία…
Πότε θα ξημερώσει; Θ’ ανοίξει άραγε καθόλου να δούμε που βρισκόμαστε; Μια κόψη, μια κορυφογραμμή ν” αντικρίσουμε, θα καταλάβουμε που είμαστε. «Φαίδων βγάλε το χιόνι από το σβέρκο μου», φωνάζει ο Θανάσης. «Σκέπασε τα πόδια μου με το αδιάβροχο», μου ζητά ο άλλος. Τον Δημητρό τον παρακολουθώ συνέχεια. Λέει ότι δεν κρυώνει. Κοιμάται στον υπνόσακο, σχετικά καλά προφυλαγμένος με το μεταλλικό μονωτικό κάλυμμα. Αλλά πότε θα ξημερώσει; Σκέψεις βαριές με βασανίζουν. Ώρα 3. Άλλες 4 ώρες θέλουμε το λιγότερο αν βέβαια ανοίξει λίγο ο καιρός, αλλιώς με την πυκνή ομίχλη δεν υπάρχει πάλι ελπίδα. Στις 7 δεν βλέπουμε ακόμα τίποτα.
Σκοτάδι…
Στις 8 η ομίχλη κάθεται πυκνή, ο Μπουντόλας πηγαίνει προς τ’ απάνω να προσανατολιστεί. Ο ένας μετά τον άλλον σηκώνονται, αρχίζουν να ετοιμάζονται για το οποιοδήποτε ξεκίνημα. Όλα παγωμένα. Σάκοι, υπνόσακοι, αδιάβροχα, γάντια, ξυλιασμένα. Μερικά πράματα μας τα σκέπασε το χιόνι. Στην κατάσταση που βρισκόμαστε δεν υπάρχει χρόνος να σκάψεις να τα βρεις. Προτιμάς να τ’ αφήσεις. Ο Μπουντόλας φωνάζει να πάμε προς τ’ απάνω γιατί από κανένα δυο βράχια που είδε φαντάζεται πού περίπου πρέπει να πέφτει το καταφύγιο, χωρίς όμως να ‘ναι απόλυτα βέβαιος. Ξεκινάμε προς τ’ απάνω ο ένας πίσω από τον άλλο. Σε λίγο ο Δημητρός αρχίζει να καθυστερεί. Δυσκολεύεται. Κάνει, όπως πάντα, ότι μπορεί. Οι δυνάμεις του δεν είναι σαν τις δικές μας… Έφτασε η στιγμή που τόσο πολύ φοβόμουνα. Βλέπω το δράμα, διαισθάνομαι την τραγωδία… Ζητώ να βρούμε δρόμο προς τα κάτω.
«Μη μου ζητάς Γαληνέ, δεν γίνεται», απαντά ο Μπουντόλας. Γκρεμοί απάτητοι μας κλείνουν την κατάβαση. Τι πρέπει να κάνουμε;… Ο Δήμητρας είναι σύντροφός μας στο βουνό, στην ορειβασία, στην παρέα μας, αχώριστοι, ένα κομμάτι από τον εαυτό μας. Παρακαλώ τους Μυστακίδη, Βουτσαρίδη να τον κρατάν από δεξιά και αριστερά. Βαδίζω ακριβώς μπροστά του, ακολουθώντας τα βήματα των προηγουμένων που πριν προλάβω καλά-καλά να τα πατήσω καλύπτονται. Πηγαίνουμε όλοι τον ρυθμό του. Συνειδητοποιώ την πολύ άσχημη θέση. Δεν υπάρχει μέρος να κάτσεις, δεν υπάρχει τόπος να σταθείς. Η κίνηση όμως εξαντλεί. «Που οδηγείς τον αγαπητό σου φίλο;…». Δεν τολμάς ν’ απαντήσεις. Πάγωσε η λαλιά, πάγωσε η σκέψη. Σκληρό χιόνι μας χτυπά το πρόσωπο. Φυσά δυνατά. Ο θάνατος γυρίζει γύρω μας. Χορεύει το χορό του, γελά, μας περιπαίζει. Αποφασίζουμε να μην ψάξουμε άλλο για το καταφύγιο αλλά να φύγουμε πίσω από το πέρασμα του Γιόσου μια που στο μεταξύ ο Μπουντόλας το είχε εντοπίσει.
Ο Δημητρός είναι πια πολύ βαρύς. Μόλις καταφέρνουν να τον κρατούν. Γύρω στις 2.30′ σωριάζεται χάμω. Βγάζω από το σάκο μου τον υπνόσακό του, τον βάζουμε μέσα να ζεσταθεί. Ο Σούλας του δίνει το φιλί της ζωής. Πριν προφτάσουμε καλά-καλά να κάνουμε οτιδήποτε, ο νους του σκοτείνιασε, η γλώσσα του μπερδεύτηκε, η ευαίσθητη και τόσο φλογερή καρδιά του έπαψε να χτυπά. Νεκρική σιγή απλώνεται στο Οροπέδιο και ας σφυρίζουν οι άνεμοι. Δεν τους ακούμε. Δεν έχουμε αυτιά ν’ ακούμε.
Δεν έχουμε μάτια να δούμε. Δεν έχουμε μυαλό να σκεφτούμε. Μια καρδιά χτυπά ακόμα στο στήθος μας. Μόνο το συναίσθημα ζει. Αυτό είναι έντονο, ολοκληρωμένο. Ο Δημητρός είχε την ευαισθησία και την τρυφεράδα του οραματιστή, ονειροπόλου. Υπήρξε θύμα της μεγάλης του αλληλεγγύης προς τους συντρόφους του. Μιας αλληλεγγύης που δεν μπορείς να περιγράψεις με λέξεις, δεν μπορείς να την πεις με λόγια. Την ζούσες όμως όταν τον είχες δίπλα σου, σε άγγιζε, σε κάλυπτε συνέχεια. Μιας αλληλεγγύης που όμοιό της δεν έχω γνωρίσει. Μπροστά στο μεγαλείο του η δικιά μας προσφορά την ώρα της αγωνίας του φαίνεται αστεία. Μηδενίζεται. Λες ότι δεν έκανες τίποτα. Μια φωνή ουρλιάζει μέσα σου. «Γιατί τον άφησες να πεθάνει;». Αρχίζεις να ελπίζεις στον μύθο της άλλης ζωής μήπως κάποτε τον συναντήσεις να συγχωρέσει τις παραλείψεις σου που μόνο αυτός τις ξέρει. Δένουμε τον ιερό νεκρό με ένα ορειβατικό σχοινί στο πιολέ του μην τον σύρουν οι άνεμοι, τον χαιρετάμε και απομακρυνόμαστε με βήματα αργά χωρίς να ξέρουμε αν θα πρέπει να πηγαίνουμε μπρος ή πίσω.
Στο πέρασμα φτάνουμε γύρω στις 4 το απόγευμα. Αρχίζουμε ένας-ένας δεμένοι να κατεβαίνουμε. Τελευταίος κατεβαίνει ο Μπουντόλας. Τον ασφαλίζω. Ζητώ από τους υπόλοιπους να συνεχίσουνε την πορεία τους προς τον Λαιμό χωρίς να περιμένουν. Μαζεύουμε οι δυο μας τα σχοινιά. Πρώτος φεύγει ο Μπουντόλας. Τον ακούω να λέει σ’ έναν που έμεινε τελευταίος: «Έλα κατέβαινε μην καθυστερείς». Το ίδιο του λέω κι εγώ ύστερα από λίγο, χωρίς να προσέξω ποιος ήταν αυτός που καθυστερούσε γιατί είχε καλά το πρόσωπο σκεπασμένο. Παρατηρώ όμως ότι ο σύντροφός μου δεν λέει να κινηθεί. Του πιάνω το χέρι να τον βοηθήσω, τότε βλέπω ότι είναι ο αγαπητός μου Γιώργος Σούλας, το θαυμάσιο αυτό παιδί από τη Χαλκίδα. Με τον Γιώργο, αν και η γνωριμία μας δεν ήταν παλιά, είχαμε γίνει πολύ καλοί φίλοι. Μπήκε στο πνεύμα μας, στην ψυχή μας σαν να γνωριζόμασταν χρόνια. «Τι συμβαίνει φοβάσαι;». Με φωνή που μόλις ακούγεται μου απαντά: «Έχω πάθει χειρότερα από τον καημένο το Δημητρό» ήταν τα λόγια που ξεχώρισα. «Γιώργο, Γιώργο…». Κάτι ασυνάρτητα μου ψιθυρίζει χωρίς να καταλαβαίνω τίποτα. Προσπαθώ να τον σηκώσω να τον κάνω να περπατήσει. Αδύνατο. Συμφορά… Εδώ στην αρχή της σωτηρίας μας, οι δυο μας μόνοι. Εκείνος σχεδόν αναίσθητος, εγώ ανήμπορος για οποιαδήποτε βοήθεια. Τι αστροπελέκι! Δεν τελείωσαν οι θυσίες μας; Η τραγωδία συνεχίζεται; Τι έχουμε να δούμε ακόμα;… Στο μεταξύ ο Μπουντόλας, που είδε ότι δεν κατεβαίνουμε, επιστρέφει. Οι δυο μαζί προσπαθούμε να κατεβάσουμε το Γιώργο πιο χαμηλά. Τον γλιστράμε σιγά-σιγά πάνω στο χιόνι. Βρίσκουμε ένα επίπεδο, ίσιο μέρος. Βγάζω τον υπνόσακό μου. Βάζουμε μέσα το Γιώργο να ζεσταθεί, αλλά η ίδια η πριν από 3 ώρες σκηνή επαναλαμβάνεται με μαθηματική ακρίβεια. Έχουμε χάσει ένα δεύτερο σύντροφο. Το ψυχικό μας δράμα είναι μεγάλο, δεν χωρά μέσα μας. Δεν έχουμε τη δύναμη να σηκώσουμε τη δεύτερη απώλεια – Γιατί δεν μπορούμε να βοηθήσουμε τους συντρόφους μας σε τέτοιες περιπτώσεις; Γιατί δεν υπάρχει τρόπος;…- Δεν συζητάμε. Είμαστε βουβοί. Μας βασανίζουν και τους δυο οι ίδιες σκέψεις. Τυλίγουμε τον νεκρό σ” ένα κόκκινο αλουμινοκάλυμμα για να φαίνεται. Μπήγουμε στο χιόνι το πιολέ. Αφήνουμε εκεί το σάκο του. Δεν μπορούμε να ξεκινήσουμε. Τι είδηση θα φέρουμε στους άλλους που μας περιμένουν στη Σκούρτα; Ούτε ξέρουν, ούτε υποψιάζονται τίποτα από τις τελευταίες δραματικές μας στιγμές. Ξεκινάμε, ο νους μας όμως μένει πίσω και θα μένει για όλη μας τη ζωή εκεί στον λευκό Όλυμπο. Στην Σκούρτα συναντάμε τους άλλους. Κατευθυνόμαστε όλοι μαζί για τον Στράγκο.
Μετά τον Πύργο ο Μπαλτόπουλος δείχνει σημεία κόπωσης. Πάει να πέσει στο κενό, που βρίσκεται στα δεξιά μας. Τον αρπάζω πάνω στο χείλος από την πλάτη. Του παίρνουμε οι πιο γεροί εναλλάξ τον σάκο. Λίγο πιο πέρα γκρεμίζεται ο Τρόμπακας. Ευτυχώς πέφτει στα μαλακά. Τον ανεβάζουμε με σχοινί. Δεν ξέρω τι ήταν αυτό που τους τραβούσε στον γκρεμό. Σύμπτωση ή άλλος λόγος;
Κατεβαίνουμε τον Στράγκο. Αρκετοί είναι οι κουρασμένοι, αλλά η συνοχή, η πειθαρχία, η αλληλεγγύη της ομάδας είναι πλήρης. Κατά τις 9 ο Βασίλης δηλώνει αδυναμία να προχωρήσει. Ξαπλώνει στο έδαφος λιπόθυμος. Τον πιάνουν στα χέρια τους ο Βουτσαρίδης και Μυστακίδης. Προσπαθούν να τον συνεφέρουν, τον χτυπούν στο πρόσωπο, τον ταϊζουν με το ζόρι. Ο Μπουντόλας τρέχει μια ώρα πιο κάτω να φέρει νερό. Αυτό που είχαμε πάγωσε μέσα στα παγούρια. Εδώ δεν φυσά, δεν χιονίζει, δεν κάνει κρύο. Βρισκόμαστε μέσα σε δάσος. Ο Μπουντόλας επιστρέφει τα μεσάνυχτα με δύο γεμάτα παγούρια. Τρέχουν όλοι να πιουν. Ήταν 40 ώρες χωρίς νερό. Λέω να μην πιει κανείς γιατί την μεγαλύτερη ανάγκη την είχε ο Μπαλτόπουλος. Όλοι πειθαρχούν χωρίς εξαίρεση και χωρίς καμία συζήτηση. Στο μεταξύ ο Βασίλης με τις φροντίδες των Μυστακίδη, Βουτσαρίδη έχει συνέλθει. Πίνει το ένα παγούρι. Δεν αποφασίζουμε να τον μετακινήσουμε, να τον αναγκάσουμε να περπατήσει. Ξέρουμε ότι μια τέτοια προσπάθεια θα τον εξαντλήσει με κίνδυνο πολύ σύντομα να μας οδηγήσει σε απώλεια μιας ακόμα ζωής. Είμαστε πολύ προσεκτικοί! Ο καλύτερος τρόπος είναι να μείνει προσωρινά εκεί που είναι, μέσα στον υπνόσακο, καλά προφυλαγμένος, σε κατάλληλη θέση. Του δίνουμε το δεύτερο παγούρι. Του υποσχόμαστε την άλλη μέρα να του στείλουμε ελικόπτερο και ομάδα διάσωσης. Είμαστε βέβαιοι πως βρίσκεται σε καλή κατάσταση. Κάνουμε την πιο σωστή πράξη για τη σωτηρία του. Κατά τις 3 το πρωί Χριστούγεννα φεύγουμε οι υπόλοιποι για κάτω. Με οδηγό τον Μπουντόλα περνάμε νύχτα τις απότομες χιονισμένες πλαγιές.
Στις 9 το πρωί φτάνουμε στη Διασταύρωση. Τους αφήνω όλους εκεί. Φεύγω τροχάδην για Λιτόχωρο. Όλα γύρω λευκά. Το χιόνι έφτασε πολύ χαμηλά. Κοντά στο Σταυρό σταματά δίπλα μου ένα αυτοκίνητο. Ήταν ο Βαγγέλης Συμεωνίδης που έμαθε από τους υπόλοιπους της παρέας μου το ατύχημα και έτρεξε αμέσως να με βρει. Στο χωριό δίνω την είδηση στον Διοικητή Χωροφυλακής κ. Καρακωντίνο που μαζί φροντίζουμε για ελικόπτερο και ομάδα βοηθείας. Με τον μοίραρχο κ. Καρακωντίνο γινόμαστε γρήγορα καλοί φίλοι. Η συμπαράστασή του είναι αμέριστη. Άοκνος πάντοτε καλοπροαίρετος, άξιο παράδειγμα προς μίμηση. Πόσο καλύτερα θα ήμασταν αν είχε παντού η Διοίκηση Καρακωντίνους!…
Το ελικόπτερο έρχεται αμέσως, παίρνει τον Μπουντόλα. Πετάει προς το Στράγκο. Η ομίχλη δεν του επιτρέπει να κατέβει στο σημείο που βρίσκεται ο Μπαλτόπουλος. Στο μεταξύ φεύγει μια ομάδα από Λιτοχωρινούς με το Ζολώτα και λίγο αργότερα μια άλλη από τους Θεσσαλονικιούς Σπανούδη, Γεωργιάδη, Αρζόγλου, Σκουτέλη. Οι ομάδες διάσωσης βρίσκουν τον Βασίλη στο σημείο που τον αφήσαμε. Τον κατεβάζουν στη Διασταύρωση, όπου τον παραλαμβάνει αυτοκίνητο της Χωροφυλακής. Εδώ τελειώνει το δράμα των ζωντανών, αρχίζει η ταλαιπωρία των νεκρών. Ο Όλυμπος επιστράτευσε όλες του τις δυνάμεις να τους κρατήσει στα λευκά τους σάβανα. Ύστερα από πολυήμερες μεγάλες προσπάθειες μπορέσαμε να τους αποσπάσουμε. Ήθελε να τους αρνηθεί το θάρρος τους; Ήθελε να τιμωρήσει εμάς; Ή επιθυμούσε να τους κρατήσει για πάντα, σαν άλλος Μίνωας, κοντά του; Δυστυχώς δεν είμαι φιλόλογος να εξιστορίσω, δεν είμαι ποιητής να υμνήσω λυρικά τα φοβερά γεγονότα και συναισθήματα που ζήσαμε. Δεν είμαι ραψωδός να ψάλω τον πόνο μας, πόνος που έμεινε μέσα μας για πάντα, σφραγίζοντας όλη μας τη ζωή. Μια άλλη πένα χρειαζόταν για την ιστορία αυτή.
Στο μνημείο που στήθηκε στη μνήμη τους αναγράφεται: «ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΖΟΥΝ ΑΙΩΝΙΑ, ΠΕΘΑΝΑΝ ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ»
Πηγή: advendure.com
Οι ευχές της Ακρίτα στον Χρήστο Παππά από την μονοκατοικία της στη Φιλοθέη (εικόνα)
Μετά από τις αποκαλύψεις για τα «δύο μικρά διαμερισματάκια στο Λονδίνο», η Έλενα Ακρίτα επέλεξε σήμερα να ευχηθεί με μία φωτογραφία από το εσωτερικό της εντυπωσιακής μονοκατοικίας της στη Φιλοθέη Παλαιού Ψυχικού.
Η γνωστή δημοσιογράφος απαθανάτισε το στρωμένο χριστουγεννιάτικο τραπέζι απευθυνόμενη στον υπουργό Πολιτικής Προστασίας:
«Καλά Χριστούγεννα με πέντε άτομα, κύριε Χρυσοχοΐδη μου. Η μητέρα μου, ο Γιώργος, ο γιος μου με την κοπέλα του και εγώ η σούπερ νοικοκυρά με τις χαρτοπετσέτες χρονιάρα μέρα – τις ‘καλές’ τις έχω ασιδέρωτες η ανοικοκύρευτη.
Χρόνια πολλά σε όλους αγαπημένοι μου! Ας μετρήσει ο καθένας τις ευλογίες του, ας πάμε ένα βήμα παραπέρα, ας κάνουμε ένα βήμα πιο κοντά ο ένας προς τον άλλον».
Η Ακρίτα δεν παρέλειψε μάλιστα να στείλει τις ευχές της ξεχωριστά στον καταζητούμενο Χρήστο Παππά της Χρυσής Αυγής για την ονομαστική εορτή:
«Χρόνια πολλά και στον Χρήστο τον Παππά που είναι κι ο μόνος εορτάζοντας που σήμερα θα κυκλοφορεί ελεύθερα. Ζα μαν Φου»
