Δύο τετραετίες και μηδέν έργο. Ακόμα κυνηγάνε τις στάχτες. Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη σε ρόλο θεατή, άφαντο το Μαξίμου και ανύπαρκτη η πολιτική προστασία.

Από το Μάτι μέχρι σήμερα, οι υποσχέσεις έγιναν καπνός.

Η Αττική, η Βοιωτία, η Αργολίδα, η Άρτα και η Κρήτη στις φλόγες, τρεις πυροσβέστες νεκροί και μια κυβέρνηση που, επτά χρόνια μετά, εξακολουθεί να τρέχει πίσω από τις στάχτες.

Η Ελλάδα καίγεται. Για ακόμη ένα καλοκαίρι.

Η Αττική βρίσκεται ξανά αντιμέτωπη με τον πύρινο εφιάλτη, η Βοιωτία και το Πόρτο Γερμενό δοκιμάζονται, η Αργολίδα και η Άρτα μετρούν πληγές, η Κρήτη ζει δραματικές στιγμές.

Χιλιάδες στρέμματα δάσους έγιναν στάχτη, περιουσίες χάθηκαν, οικισμοί εκκενώθηκαν και η χώρα θρηνεί τρεις πυροσβέστες που έχασαν τη ζωή τους εν ώρα καθήκοντος.

Κάθε καλοκαίρι το ίδιο έργο.

Οι φλόγες καταπίνουν δάση, σπίτια και κόπους μιας ζωής, ενώ οι πολίτες αναρωτιούνται πότε επιτέλους η Ελλάδα θα αποκτήσει ένα σύγχρονο και αποτελεσματικό σύστημα πρόληψης των πυρκαγιών.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται στο τιμόνι της χώρας από το 2019.

Συμπληρώνει πλέον επτά χρόνια διακυβέρνησης και δύο συνεχόμενες τετραετίες της Νέας Δημοκρατίας. Δεν μπορεί πλέον να επικαλείται τους προηγούμενους.

Η ευθύνη έχει ονοματεπώνυμο.

Το 2018, μετά την τραγωδία στο Μάτι, η Νέα Δημοκρατία ως αντιπολίτευση είχε εξαπολύσει σφοδρή επίθεση κατά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Μιλούσε για διάλυση του κράτους, για εγκληματικές παραλείψεις, για ανικανότητα και υποσχόταν ότι μια κυβέρνηση Μητσοτάκη θα δημιουργούσε μια Πολιτική Προστασία ευρωπαϊκών προδιαγραφών. Ότι το Μάτι θα γινόταν το μεγάλο μάθημα.

Δυστυχώς, επτά χρόνια μετά την ανάληψη της εξουσίας από τη Νέα Δημοκρατία, πολλοί πολίτες αισθάνονται πως το μόνο που άλλαξε είναι οι κυβερνητικές δικαιολογίες.

Οι φωτιές εξακολουθούν να ξεφεύγουν, οι εκκενώσεις να αποτελούν τη βασική στρατηγική αντιμετώπισης και η πρόληψη να παραμένει ο μεγάλος απών.

Ένα υπουργείο, πέντε αλλαγές στην κορυφή και το αποτέλεσμα ίδιο

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρουσίασε το 2021 τη δημιουργία του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας ως τη μεγάλη θεσμική μεταρρύθμιση που θα άλλαζε τα δεδομένα στην αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών.

Από τότε μέχρι σήμερα, όμως, το υπουργείο έχει αλλάξει τέσσερις φορές υπουργό, ενώ στο τιμόνι του έχουν βρεθεί διαδοχικά ο Χρήστος Στυλιανίδης, ο Ευάγγελος Τουρνάς (ως υπηρεσιακός υπουργός το 2023 και ξανά από τον Απρίλιο του 2026), ο Βασίλης Κικίλιας και ο Γιάννης Κεφαλογιάννης.

Τέσσερις διαφορετικοί υπουργοί, αλλεπάλληλοι ανασχηματισμοί, νέοι υφυπουργοί, νέοι γενικοί γραμματείς, δεκάδες εξαγγελίες, παρουσιάσεις σχεδίων, συνεντεύξεις Τύπου και υποσχέσεις για ένα «νέο μοντέλο Πολιτικής Προστασίας».

Και όμως, κάθε καλοκαίρι η εικόνα παραμένει σχεδόν ίδια.

Η χώρα εξακολουθεί να μετρά καμένες εκτάσεις, κατεστραμμένες περιουσίες, εκκενώσεις οικισμών και ανθρώπινες απώλειες. Αν αλλάζουν συνεχώς τα πρόσωπα αλλά δεν αλλάζει το αποτέλεσμα, τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο τα πρόσωπα.

Είναι η ίδια η κυβερνητική πολιτική.

Το μεγάλο ερώτημα είναι αμείλικτο.

• Πού είναι η πρόληψη;
• Πού είναι οι μαζικοί καθαρισμοί των δασών;
• Πού είναι οι αντιπυρικές ζώνες που είχαν εξαγγελθεί;
• Πού είναι η συντήρηση των δασικών δρόμων;
• Πού είναι η ουσιαστική συνεργασία Δασικής Υπηρεσίας, Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Πυροσβεστικής και Πολιτικής Προστασίας πριν ξεκινήσει η αντιπυρική περίοδος;
• Γιατί κάθε χρόνο βλέπουμε το ίδιο έργο;

Η κυβέρνηση επενδύει στην καταστολή.

Περισσότερα Canadair, περισσότερα ελικόπτερα, περισσότερα μηνύματα του 112.

Όμως η μάχη με τις πυρκαγιές δεν κρίνεται μόνο όταν σηκώνονται τα αεροπλάνα. Κρίνεται μήνες πριν, μέσα στα δάση.

Εκεί όπου απαιτούνται καθαρισμοί. Εκεί όπου χρειάζονται αντιπυρικές ζώνες. Εκεί όπου πρέπει να υπάρχουν ανοιχτοί δασικοί δρόμοι. Εκεί όπου χρειάζεται πραγματικός σχεδιασμός και όχι επικοινωνιακή διαχείριση.

Η κλιματική αλλαγή είναι μια πραγματικότητα που επηρεάζει όλη τη Μεσόγειο.

Όμως δεν μπορεί να αποτελεί τη μόνιμη απάντηση για κάθε αποτυχία.

Αν γνωρίζεις ότι κάθε καλοκαίρι θα αντιμετωπίσεις ακραίες συνθήκες, τότε οφείλεις να έχεις οργανώσει ένα κράτος που θα βρίσκεται μπροστά από τις εξελίξεις και όχι πίσω από τις στάχτες.

Το επιτελικό κράτος που υποσχέθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης κρίνεται πλέον από το αποτέλεσμα.

Και το αποτέλεσμα, σύμφωνα με την κριτική που διατυπώνεται, δεν δικαιώνει τις προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν μετά το 2019.

Επτά χρόνια είναι αρκετός χρόνος για να κριθεί μια κυβέρνηση.

Δύο συνεχόμενες τετραετίες είναι αρκετές για να αξιολογηθεί ένας πρωθυπουργός.

Η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί πλέον να μιλά για τις ευθύνες των προηγούμενων όταν βρίσκεται στην εξουσία από το 2019. Οι πολίτες κρίνουν το σήμερα.

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλες υποσχέσεις ούτε άλλες επισκέψεις στα καμένα. Δεν χρειάζεται άλλες φωτογραφίες μπροστά στα ελικόπτερα ούτε άλλες δηλώσεις ότι «η μάχη ήταν δύσκολη».

Χρειάζεται πρόληψη, χρειάζεται σχέδιο, χρειάζεται ένα κράτος που να προστατεύει τα δάση πριν αυτά γίνουν στάχτη.

Γιατί κάθε φορά που η Ελλάδα καίγεται, δεν καίγονται μόνο δέντρα και περιουσίες.

Καίγεται η εμπιστοσύνη των πολιτών σε ένα κράτος που, επτά χρόνια μετά την αλλαγή κυβέρνησης, εξακολουθεί να μην μπορεί να τους πείσει ότι έμαθε πραγματικά το μάθημα του Ματιού.