Από τα τρικάκια και τις «παρεμβάσεις» σε σπίτια πολιτικών, δημοσιογράφων και κρατικών λειτουργών, στις καταλήψεις, τις μολότοφ και στις φονικές επιθέσεις με γκαζάκια.
Η περίπτωση της δολοφονίας της Βάγιας Νέστορα, από ομάδα αντιεξουσιαστών στη Θεσσαλονίκη, αποτυπώνει με τον πιο γλαφυρό τρόπο, την κλιμάκωση της πολιτικής βίας και τις ανεξέλεγκτες διαστάσεις που λαμβάνει η δράση των «μπαχαλάκηδων».
Θεσσαλονίκη: Από τις καταλήψεις στη δολοφονία
Στην πλειονότητά τους τα άτομα που φέρονται να συμμετείχαν στη δολοφονική επίθεση με γκαζάκια σε βάρος της οικείας της Αφροδίτης Νέστορα, που είχε ως αποτέλεσμα τη δολοφονία της μητέρας της, είναι άτομα που σύμφωνα με τις Αρχές, αποτελούσαν «ηγετικά» μέλη του αντιεξουσιαστικού χώρου που διαβιούσαν σε καταλήψεις δημοσίων κτιρίων, τα οποία είχαν μετατρέψει σε κοινόβια.
Σε δεκάδες περιπτώσεις οι καταλήψεις αυτές, μετατρέπονταν και σε «ορμητήρια» για επιθέσεις κατά αστυνομικών.
Μετά τις εκκενώσεις 11 καταλήψεων σε διάστημα πέντε ετών στην Θεσσαλονίκη, τα μέλη του αντιεξουσιαστικού χώρου έμειναν «άστεγα», με αποτέλεσμα να αναγκαστούν να εξωτερικεύσουν τις παρεμβάσεις τους, αλλά και να εκφράσουν την οργή τους για τις «εξώσεις», από τα υπό κατάληψη κτίρια.
Δύο από αυτές, τις καταλήψεις, το πρώην στέκι του Βιολογικού και η «Libertatia», φέρεται να συνδέονται με την τριπλή δολοφονική επίθεση στα γραφεία των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο της μητέρας της πολιτεύτριας Αφροδίτης Νέστορα.
«Στη Θεσσαλονίκη πριν από τρία χρόνια υπήρχαν δεκάδες καταλήψεις, με σκληρά άτομα που χρησιμοποιούσαν ως ορμητήρια αυτές τις καταλήψεις. Υπήρχαν καταλήψεις ενεργές και πολύ σκληρές μέσα στο Πανεπιστήμιο. Σήμερα το Πανεπιστήμιο κλείνει στις 22:00 το βράδυ για όλα. Αυτά όλα δεν υπάρχουν», δήλωσε πρόσφατα ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης.
Πέντε τουλάχιστον άτομα που αποτυπώνονται σε βιντεοληπτικό υλικό να κινούνται ανάμεσα στα σημεία των τριών εμπρησμών, αναζητούνται από την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία μέσα σε μια «δεξαμενή» περίπου 30 ατόμων ηλικίας 25 έως 30 ετών με παρουσία σε καταλήψεις της πόλης.
Οι Αρχές έχουν προχωρήσει σε άρση τηλεφωνικού απορρήτου από τα σημεία των καταδρομικών επιθέσεων, σε μια προσπάθεια συσχέτισης ύποπτων με τις επιθέσεις σε βάρος των τριών στελεχών της Ν.Δ στην Θεσσαλονίκη, τις επίμαχες ώρες που αυτές σημειώθηκαν.
Αστυνομικές πηγές που σκιαγραφούν το «προφίλ» των δραστών, καταλήγουν στο συμπέρασμα πως «καθοδηγητής» και ηθικός αυτουργός της φονικής εμπρηστικής ενέργειας, είναι ένα άτομο από τα «παλιά» στελέχη του αντιεξουσιαστικού χώρου, που έχει «στρατολογήσει» νέα στελέχη που πρόθυμα επιχειρούν να κάνουν το «βήμα» από τις καταλήψεις στις παρυφές του «αντάρτικου πόλης και τις πολιτικές δολοφονίες», όπως έγινε με την περίπτωση της Βάγιας Νέστορα.
Οι αρμόδιοι αξιωματικοί της Αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να υπάρχει ένας «βασικός καθοδηγητικός πυρήνας», που συντονίζει «μικρές και ευέλικτες ομάδες δράσης, οι οποίες έχουν αξιολογηθεί επιχειρησιακά, και ανάλογα προβαίνουν σε χαμηλού, αλλά και αναβαθμισμένου χαρακτήρα ενέργειες».
Αυτές οι ενέργειες, ανάλογα με τις… δυνατότητες της κάθε ομάδας, περιλαμβάνουν από το σπάσιμο μιας τζαμαρίας, μέχρι την ρίψη φέιγ βολάν, την αντιπαράθεση με αστυνομικούς, μέχρι τις επιθέσεις με βόμβες μολότοφ και την τοποθέτηση εμπρηστικών μηχανισμών.
Η κανονικοποίηση της βίας και τα ταξί του Ρουβίκωνα
Από τα πρώτα χρόνια των Μνημονίων, ξεκίνησε να δημιουργείται η κουλτούρα της «κανονικοποίησης της βίας», όπως αυτή εμφανιζόταν με επιθέσεις κατά αστυνομικών, στοχοποίηση ατόμων με διαφορετική άποψη, αλλά και υποβάθμιση ενεργειών όπως ρίψη μολότοφ.
Αλησμόνητη άλλωστε είναι η τοποθέτηση του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ, Γιώργου Κυρίτση, που τον Μάρτιο του 2019, είχε υποστηρίξει πως, «δεν θυμάμαι κανείς να έχει σκοτωθεί από μολότοφ. Δεν ξέρω αν οι μολότοφ πρέπει να είναι κακούργημα ή πλημμέλημα, δε θυμάμαι κανείς να έχει σκοτωθεί από μολότοφ ή κάτι αντίστοιχο».
Ο κύριος Κυρίτσης είχε προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις της αντιπολίτευσης, καθώς, όπως φάνηκε, φαίνεται να είχε ξεχάσει πως τέσσερα άτομα είχαν δολοφονηθεί τον Μάιο του 2010, από ρίψη μολότοφ στην τράπεζα Marfin.
Ο κύριος Κυρίτσης μετά το «άδειασμα» ακόμη και από συντρόφους του, ανασκεύασε τη δήλωσή του, κάνοντας λόγο για «λανθασμένη δήλωση».
Μια άλλη περίπτωση κανονικοποίησης της βίας, αποτελεί η περιβόητη ομάδα του «Ρουβίκωνα», με πλήθος επιθέσεων σε πρεσβείες, δημόσια κτίρια, δικαστικούς και πολιτικά πρόσωπα.
Με το πέρασμα των χρόνων τα μέλη της αναρχικής συλλογικότητας έχουν αποκτήσει μια άτυπη ασυλία, καθώς οι ενέργειες της ομάδας περνούν στα «ψιλά», με τις αστυνομικές Αρχές να αρκούνται στη προσαγωγή των ατόμων.
Σημειώνεται δε, πως όσες φόρες και αν έχει συλληφθεί ο φερόμενος αρχηγός της συλλογικότητας, στα δικαστήρια έχει αθωωθεί πανηγυρικά.
Η ιδιότυπη ασυλία πάντως των μελών του «Ρουβίκωνα», είχε ξεκινήσει επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ.
Το 2015, ομάδα 25 ατόμων της αναρχικής συλλογικότητας, είχαν εισβάλει μέσα στο κοινοβούλιο.
Τότε αντί να συλληφθούν, επιβιβάστηκαν σε περιπολικά, αλλά αντί να οδηγηθούν στην ΓΑΔΑ, ο τότε Πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης, παρενέβη θεωρώντας την ενέργεια απλή «διαμαρτυρία» και όχι έκνομη πράξη που απαιτούσε συλλήψεις.
Μάλιστα δόθηκε εντολή στα περιπολικά που μετέφεραν τα μέλη του Ρουβίκωνα, να αλλάξουν πορεία, να επιστρέψουν στο Σύνταγμα και να τους αφήσουν ελεύθερους.
