Συχνά περηφανευόμαστε σε αυτή τη χώρα πως μιλάμε μια από τις πιο πλούσιες γλώσσες του κόσμου. Ακόμη συχνότερα, σε περίπτωση που έρθουμε σε επαφή με ανθρώπους άλλων λαών, κατά κύριο λόγο λατινογενών, φουσκώνουμε από περηφάνεια που δεκάδες από τις λέξεις που χρησιμοποιούν, αφορούν σε μια ελληνική, ευδιάκριτη γλώσσα.
Υπάρχουν περιπτώσεις που ξένες λέξεις έχουν φωλιάσει στο καθημερινό μας λεξιλόγιο και η ρίζα τους χάνεται στους αιώνες αυτής της καθομιλουμένης η οποία ζυμώθηκε με δεκάδες πολιτισμούς. Άλλες φορές πάλι, κάποιες λέξεις που μοιάζουν απόλυτα ελληνικές, είναι ίσως δάνειο από άλλες γλώσσες ή έχουν τη ρίζα τους τόσο πίσω στον χρόνο που αυτή είναι κοινή για δεκάδες λαούς.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο TheStandard.gr
