Σαράντα δύο χρόνια μετά τη δολοφονία του, το Θεσπρωτικό Πρέβεζας τίμησε τον Χρήστο Μάτη, τον αστυνομικό που έπεσε νεκρός εν ώρα καθήκοντος, στις 24 Δεκεμβρίου 1984, κατά τη ληστεία της Εθνικής Τράπεζας στα Πετράλωνα από μέλη της 17 Νοέμβρη.
Ο Μορφωτικός Σύλλογος Θεσπρωτικού ανέλαβε την πρωτοβουλία να τιμήσει τον Χρήστο Μάτη, σε μια βραδιά αφιερωμένη όχι μόνο σε εκείνον, αλλά και στα θύματα της τρομοκρατίας και στο μήνυμα κατά της βίας.
Η εκδήλωση ξεκίνησε από το κοιμητήριο Θεσπρωτικού, όπου τελέστηκε τρισάγιο από τον Μητροπολίτη Νικοπόλεως και Πρεβέζης Χρυσόστομο.
Εκεί βρέθηκαν τα αδέλφια του Χρήστου Μάτη, Ανθούσα και Βαγγέλης, τα ανίψια του, συγγενείς, κάτοικοι της περιοχής και πρόσωπα που έχουν συνδέσει τη ζωή τους με το τραύμα της τρομοκρατίας.
Παρούσα ήταν η Σταυρούλα Αξαρλιάν, μητέρα του 22χρονου Θάνου Αξαρλιάν, που σκοτώθηκε το 1992 από ρουκέτα της 17 Νοέμβρη στο κέντρο της Αθήνας.
Στο Θεσπρωτικό βρέθηκε και ο Κώστας Μπακογιάννης, ο οποίος έχασε τον πατέρα του, Παύλο Μπακογιάννη, από τα πυρά της ίδιας τρομοκρατικής οργάνωσης το 1989.
Στη συνέχεια ακολούθησε η τελετή ονοματοδοσίας του δρόμου που οδηγεί προς το σχολείο.
Οι μαθητές του Θεσπρωτικού θα βλέπουν πλέον καθημερινά τη μαρμάρινη πλάκα που είναι αφιερωμένη στον συγχωριανό τους, τον αστυφύλακα που εκτελέστηκε στα 28 του χρόνια.
Η Γεωργία Δράκου, μέλος του Μορφωτικού Συλλόγου και μία από τις ανθρώπους που πήραν την πρωτοβουλία για την εκδήλωση, μίλησε με έντονη συγκίνηση για την ανάγκη να αποδοθεί στον Χρήστο Μάτη η τιμή που του αναλογεί.
«Σήμερα εκπληρώνεται μια υπόσχεση που δώσαμε πρώτα απ’ όλα στον ίδιο μας τον εαυτό», ανέφερε, τονίζοντας ότι ο τόπος πονά όταν αδικεί τους δικούς του ανθρώπους, εκείνους που έδωσαν τη ζωή τους στο καθήκον και κινδύνευσαν να χαθούν από τη συλλογική μνήμη.
«Για 42 χρόνια ο Χρήστος Μάτης βρισκόταν στη σιωπή της λήθης. Ήταν άφαντος για τους τοπικούς φορείς και την ελληνική πολιτεία και, όσο κι αν πονάει αυτό, είναι η πραγματικότητα. Σήμερα, όμως, ανυψώνεται. Σήμερα δικαιώνεται. Σήμερα τιμάται όπως του αξίζει», είπε.
Χρυσοχοΐδης: «Η βία είναι εχθρός της Δημοκρατίας»
Στην εκδήλωση παρέστη και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ο οποίος συνέδεσε το όνομά του με την εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη το 2002.
Στον χαιρετισμό του έστειλε μήνυμα κατά της βίας, τονίζοντας ότι κανείς, ανεξάρτητα από ιδεολογική ή κομματική αντίληψη, δεν πρέπει να την υιοθετεί.
«Η βία είναι ένα σαράκι, ένα σκουλήκι, ένα μικρόβιο που σαρώνει τη Δημοκρατία στο τέλος. Η βία βλάπτει τη Δημοκρατία, βλάπτει την κοινωνία», ανέφερε.
Ο υπουργός στάθηκε ιδιαίτερα στην παρουσία της Σταυρούλας Αξαρλιάν, λέγοντας ότι πάντα τον συγκλόνιζε και του έδινε ακόμη μεγαλύτερο κίνητρο να εργαστεί για την εξάρθρωση της τρομοκρατίας.
Αναφέρθηκε επίσης στα παιδιά του Παύλου Μπακογιάννη, τα οποία, όπως είπε, τον ρωτούσαν για την πορεία των ερευνών.
«Η Δημοκρατία τελικώς δεν είναι άδικη. Ούτε η κοινωνία τελικώς είναι άδικη, έστω κι αν κάποια στιγμή υπήρξε. Δικαίωσε τα θύματά της», είπε, σημειώνοντας ότι οι υπεύθυνοι καταδικάστηκαν στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας.
Μπακογιάννης: «Αυτά που μας ενώνουν είναι περισσότερα»
Ο Κώστας Μπακογιάννης, μιλώντας στην εκδήλωση, τόνισε ότι στο πρόσωπο του Χρήστου Μάτη τιμάται η Ελληνική Αστυνομία και ένας άνθρωπος που έπεσε μαχόμενος μέχρι την τελευταία στιγμή.
Έστειλε μήνυμα ενότητας και υπέρβασης των κομματικών και ιδεολογικών διαχωρισμών, επισημαίνοντας ότι η βία εξακολουθεί να απειλεί τη Δημοκρατία όταν ντύνεται με δήθεν πολιτικές ταυτότητες και ρητορική μίσους.
«Στα νεκροταφεία είμαστε όλοι ίσοι. Ναι, προφανώς έχουμε πολιτικές διαφορές, όμως αυτά που μας ενώνουν είναι πολύ περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν», ανέφερε.
Η εκτέλεση του αστυνομικού Χρήστου Μάτη στα Πετράλωνα το 1984 από τη 17Ν
Ο Χρήστος Μάτης την παραμονή Χριστουγέννων του 1984 υπηρετούσε στην Εθνική Τράπεζα Πετραλώνων, όταν ένοπλοι της 17 Νοέμβρη εισέβαλαν στο υποκατάστημα.
Ήταν 8:10 το πρωί όταν εκτελέστηκε εν ώρα καθήκοντος.
Η αδελφή του, Ανθούσα, θυμήθηκε ότι το προηγούμενο βράδυ είχαν μιλήσει για τα Χριστούγεννα, για τη γιορτή του, για το πώς θα περνούσαν όλοι μαζί.
Η είδηση έφτασε στην οικογένεια με τον πιο σκληρό τρόπο.
Ο πατέρας του το έμαθε στην πλατεία του χωριού από συγχωριανό που είχε κατάστημα απέναντι από την τράπεζα στην Αθήνα.
Η μητέρα του ενημερώθηκε αργότερα από ένα τηλεφώνημα. Ο πόνος εκείνης της ημέρας έμεινε στην οικογένεια για πάντα.
Στην εκδήλωση ήταν παρών και ο ανιψιός του αστυνομικού, που φέρει το όνομά του.
Είχε γεννηθεί μόλις τρεις ημέρες πριν από τη δολοφονία του θείου του.
