Η Ένωση Αστυνομικών Αχαΐας καταγγέλλει νέο περιστατικό επίθεσης σε βάρος αστυνομικού, από γυναίκα Ρομά, κατά τη διάρκεια εκτέλεσης υπηρεσίας στην περιοχή των Προσφυγικών της Πάτρας.
Με ανακοίνωσή της εκφράζει την έντονη ανησυχία της για την αύξηση των επιθέσεων κατά ένστολων και ζητά την άμεση λήψη αυστηρότερων μέτρων προστασίας.
Παράλληλα, κάνει λόγο για την ανάγκη θεσμικής θωράκισης των αστυνομικών, επισημαίνοντας ότι η Πολιτεία οφείλει να αναγνωρίσει έμπρακτα την επικινδυνότητα του επαγγέλματος και να διασφαλίσει την προστασία όσων υπηρετούν καθημερινά στην πρώτη γραμμή.
Η ανακοίνωση της Ένωσης Αστυνομικών Αχαΐας
«Ακόμη ένα ανησυχητικό περιστατικό βίας κατά αστυνομικών καταγράφηκε χθες στην περιοχή των Προσφυγικών στην Πάτρα.
Κατά τη διάρκεια επέμβασης σε συμβάν, συνάδελφος της Ομάδας ΔΙ.ΑΣ. δέχθηκε απρόκλητη επίθεση από γυναίκα Ρομά, η οποία τον τραυμάτισε στο χέρι με τη χρήση μεταλλικού αντικειμένου.
Ο συνάδελφος, ευτυχώς, είναι καλά στην υγεία του. Η δράστιδα συνελήφθη άμεσα στο πλαίσιο της αυτόφωρης διαδικασίας και σε βάρος της σχηματίστηκε η σχετική δικογραφία.
Η Ένωσή μας βρέθηκε από την πρώτη στιγμή στο πλευρό του, θέτοντας στη διάθεσή του τον Νομικό μας Σύμβουλο, ενώ παραμένει σε πλήρη ετοιμότητα για να του παρέχει οποιαδήποτε συνδρομή απαιτηθεί μέχρι την οριστική αποκατάσταση της υγείας του.
Τα περιστατικά τραυματισμών συναδέλφων μας εν ώρα υπηρεσίας έχουν πληθύνει επικίνδυνα το τελευταίο χρονικό διάστημα και έχουν ξεπεράσει κάθε επιτρεπτό όριο.
Ως Ένωση, διαμηνύουμε προς πάσα κατεύθυνση ότι δεν προτιθέμεθα να παραμείνουμε απλοί θεατές στην καθημερινή στοχοποίηση και την απαξίωση του προσωπικού που μάχεται στην πρώτη γραμμή.
Η ανοχή μας έχει εξαντληθεί.
Απαιτούμε εδώ και τώρα την ουσιαστική προστασία των αστυνομικών στον δρόμο. Για να περιοριστεί επιτέλους το φαινόμενο αυτό, είναι επιτακτική ανάγκη οι ποινές να γίνουν πιο αυστηρές και, κυρίως, να μην προβλέπεται η δυνατότητα αναστολής της ποινής για τους καταδικασθέντες που επιτίθενται σε ένστολους.
Οι αστυνομικοί, ως χαμηλά αμειβόμενοι εργαζόμενοι, θέτουν καθημερινά σε κίνδυνο τη ζωή τους για την εμπέδωση του αισθήματος ασφάλειας στην κοινωνία.
Παράλληλα, ως άνθρωποι, έχουν οικογένειες που δικαιούνται να τους βλέπουν να επιστρέφουν ασφαλείς στο σπίτι τους μετά το πέρας της υπηρεσίας.
Η Πολιτεία οφείλει να τους προστατεύσει εμπράκτως και όχι με λόγια, αναγνωρίζοντας θεσμικά το επάγγελμά μας ως επικίνδυνο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό επίπεδο, και όχι περιοριζόμενη στην καταβολή ενός απλού επιδόματος.
Παράλληλα, απαιτείται η θέσπιση της πλήρους κάλυψης των εξόδων ιατρικής αποκατάστασης από το Κράτος για κάθε τραυματισμό εν ώρα υπηρεσίας.
Η προστασία της ζωής και της σωματικής ακεραιότητας των συναδέλφων μας είναι αδιαπραγμάτευτη!»
