Δικαίωση από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) έλαβε Βούλγαρος υπήκοος που υιοθετήθηκε σε ενήλικη ηλικία στην Ελλάδα και επί περισσότερες από δύο δεκαετίες χρησιμοποιούσε το επώνυμο του θετού του πατέρα.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι η άρνηση των βουλγαρικών Αρχών να προσαρμόσουν τα επίσημα έγγραφά του παραβίασε το δικαίωμά του στον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής.
Ο άνδρας είχε υιοθετηθεί στην Ελλάδα από τον δεύτερο σύζυγο της μητέρας του. Μετά την υιοθεσία, το νέο επώνυμο καταχωρίστηκε στα ελληνικά έγγραφά του, ενώ το ίδιο χρησιμοποιούσε αργότερα και στη Δανία, όπου εγκαταστάθηκε.
Το πρόβλημα προέκυψε όταν επιχείρησε να αποκτήσει αντίστοιχη επίσημη ταυτότητα και στη Βουλγαρία.
Η άρνηση και η προσφυγή στο Στρασβούργο
Οι βουλγαρικές δικαστικές Αρχές απέρριψαν το αίτημά του, επικαλούμενες τους κανόνες της χώρας για τον σχηματισμό των ονομάτων και τις προβλεπόμενες καταλήξεις.
Ο προσφεύγων προσέφυγε στο ΕΔΔΑ, υποστηρίζοντας ότι η άρνηση δημιουργούσε διαρκή προβλήματα στην ταυτοποίησή του και αναντιστοιχία ανάμεσα στα επίσημα έγγραφά του στις διαφορετικές χώρες όπου ζούσε και δραστηριοποιούνταν.
Το Δικαστήριο του Στρασβούργου έκρινε ότι οι εθνικές Αρχές αντιμετώπισαν το αίτημα με υπερβολικά τυπικό τρόπο, χωρίς να εξετάσουν επαρκώς τις πραγματικές συνθήκες της υπόθεσης.
«Αγνοήθηκε η πραγματική ταυτότητα που είχε επί δύο δεκαετίες»
Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε το ΕΔΔΑ στο γεγονός ότι ο άνδρας χρησιμοποιούσε το συγκεκριμένο επώνυμο για περισσότερα από 20 χρόνια.
Το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι τα εθνικά δικαστήρια δεν έλαβαν ουσιαστικά υπόψη ούτε τη μακροχρόνια χρήση του επωνύμου ούτε τις πρακτικές δυσκολίες που προκαλούσε η διαφορετική αναγραφή της ταυτότητάς του στα έγγραφα των χωρών με τις οποίες συνδεόταν.
Παράλληλα, το ΕΔΔΑ σημείωσε ότι η αιτιολογία των βουλγαρικών δικαστηρίων παρέπεμπε γενικά στους κανόνες για τον σχηματισμό των βουλγαρικών ονομάτων, χωρίς να τεκμηριώνεται συγκεκριμένος λόγος δημοσίου συμφέροντος που να δικαιολογεί την άρνηση.
Με βάση τα παραπάνω, το Δικαστήριο διαπίστωσε παραβίαση του δικαιώματος στον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής.
Για την ηθική βλάβη που υπέστη, το ΕΔΔΑ επιδίκασε στον προσφεύγοντα 6.000 ευρώ, ενώ επιπλέον επιδίκασε 2.000 ευρώ για δικαστικά έξοδα.
Συνολικά, η χρηματική ικανοποίηση ανέρχεται σε 8.000 ευρώ.

