Το μπλόκο στην αντιπροεδρία, ο Ανδρουλάκης και η μεγάλη μάχη για το Κέντρο – Πίσω από την κόντρα με την Ακρίτα, το Μαξίμου βλέπει το ΠΑΣΟΚ να πλησιάζει την «αριστερή πολυκατοικία»
Γράφει ο Αρχικοριός
Κάπου εδώ η πολιτική λογική σηκώνει τα χέρια ψηλά. Η Νέα Δημοκρατία κοντεύει να κάνει την Έλενα Ακρίτα… σύμβολο αντίστασης! Τόση ένταση, τόση πολιτική σημασία και τόση επιμονή γύρω από την υποψηφιότητα μιας βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ για την αντιπροεδρία της Βουλής, που στο τέλος θα πιστέψουμε ότι το Μέγαρο Μαξίμου αντιμετωπίζει την Ακρίτα ως τον μεγαλύτερο πολιτικό αντίπαλο της κυβέρνησης.
Μόνο που η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Και το πραγματικό παρασκήνιο βρίσκεται πίσω από την Ακρίτα.
Η Ακρίτα είναι η αφορμή
Για τη Νέα Δημοκρατία το ζήτημα δεν είναι απλώς ποιος θα καθίσει στην έδρα του αντιπροέδρου της Βουλής. Η πολιτική ανάγνωση είναι πολύ ευρύτερη. Και στο κυβερνητικό στρατόπεδο βλέπουν την επιλογή του Νίκου Ανδρουλάκη να στηρίξει την Ακρίτα ως ακόμη μία ένδειξη ότι το ΠΑΣΟΚ κινείται σε μια πολιτική ζώνη που ολοένα και περισσότερο εφάπτεται με τις δυνάμεις της Αριστεράς.
Εκεί ακριβώς βρίσκεται και το μεγάλο παιχνίδι.
Ο Ανδρουλάκης βρίσκεται απέναντι σε μια ΝΔ που επιχειρεί να κρατήσει για λογαριασμό της τον χώρο του Κέντρου. Και κάθε φορά που το ΠΑΣΟΚ συμπίπτει κοινοβουλευτικά με τον ΣΥΡΙΖΑ, με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου ή με άλλες δυνάμεις που κινούνται στα αριστερά του πολιτικού χάρτη, η κυβέρνηση έχει την ευκαιρία να σηκώσει το δάχτυλο και να πει στους κεντρώους ψηφοφόρους: «Να ποια είναι η πραγματική κατεύθυνση του ΠΑΣΟΚ».
Χέρι χέρι με την «αριστερή πολυκατοικία»
Το κυβερνητικό αφήγημα επιχειρεί να χτίσει μια εικόνα ενός ΠΑΣΟΚ που, αντί να διεκδικεί αυτοτελώς τον χώρο του Κέντρου, βρίσκεται όλο και συχνότερα να περπατά χέρι χέρι με το μπλοκ των συριζοαριστερών.
Η Ακρίτα είναι ένα χαρακτηριστικό επεισόδιο. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου ένα άλλο. Οι πολιτικές συγκλίσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ, οι κοινοβουλευτικές συμπτώσεις και όλη αυτή η εικόνα της αντιπολίτευσης που εμφανίζεται ενωμένη απέναντι στην κυβέρνηση συμπληρώνουν το παζλ.
Και μέσα σε αυτό το κάδρο χωρούν πλέον και οι… πολάκηδες της αντιπολίτευσης, δηλαδή μια ολόκληρη πολιτική κουλτούρα σύγκρουσης, υψηλών τόνων και μετωπικής αντιπαράθεσης που η ΝΔ θέλει να χρεώσει συνολικά στο ΠΑΣΟΚ.
Το ερώτημα, βεβαίως, είναι αν ο Ανδρουλάκης θα επιτρέψει να τον εγκλωβίσουν σε αυτή την εικόνα.
Ο πραγματικός στόχος είναι το ΠΑΣΟΚ
Γιατί, αν βγάλει κανείς την Ακρίτα από το κάδρο, μένει η μεγάλη πολιτική εικόνα.
Η Νέα Δημοκρατία δεν έχει κανέναν λόγο να αναγορεύσει την Έλενα Ακρίτα σε κεντρικό πολιτικό αντίπαλο. Έχει, όμως, κάθε λόγο να χτυπήσει πολιτικά το ΠΑΣΟΚ.
Και αυτό ακριβώς φαίνεται να συμβαίνει.
Το κυβερνητικό στρατόπεδο θέλει να πείσει τους ψηφοφόρους που αυτοπροσδιορίζονται ως κεντρώοι ότι η επιλογή του ΠΑΣΟΚ δεν οδηγεί σε μια διαφορετική εκδοχή κεντροαριστερής διακυβέρνησης, αλλά σε μια ευρύτερη συνεργασία με τις δυνάμεις της Αριστεράς.
Με απλά λόγια: να στείλει το ΠΑΣΟΚ όσο γίνεται πιο αριστερά στον πολιτικό χάρτη, ώστε να αφήσει ελεύθερο χώρο στη ΝΔ να εμφανίζεται ως η μεγάλη δύναμη του Κέντρου.
Και κάπως έτσι η Ακρίτα γίνεται… πρωταγωνίστρια
Το παράδοξο είναι ότι όσο περισσότερο η ΝΔ επιτίθεται στην Ακρίτα, τόσο περισσότερο της προσφέρει πολιτική δημοσιότητα.
Η Έλενα Ακρίτα κινδυνεύει να γίνει, χωρίς να το επιδιώκει, το πρόσωπο μιας μεγάλης πολιτικής σύγκρουσης που ξεπερνά κατά πολύ την ίδια.
Και εδώ βρίσκεται η ειρωνεία: η Νέα Δημοκρατία κοντεύει να κάνει την Ακρίτα… σύμβολο αντίστασης!
Μια υπόθεση που κανονικά θα έπρεπε να αποτελεί μια κοινοβουλευτική διαδικασία μετατρέπεται σε πολιτικό λάβαρο. Και πίσω από αυτό το λάβαρο, όμως, δεν βρίσκεται η Ακρίτα.
Βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ.
Η μάχη για τους κεντρώους ψηφοφόρους
Στο Μαξίμου γνωρίζουν ότι η επόμενη μεγάλη εκλογική μάχη δεν θα κριθεί μόνο στις κομματικές βάσεις. Θα κριθεί και στο Κέντρο.
Εκεί όπου η ΝΔ θέλει να διατηρήσει την πολιτική της υπεροχή και εκεί όπου το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να ξαναγίνει ισχυρός πόλος εξουσίας.
Γι’ αυτό και κάθε κίνηση του Ανδρουλάκη που μπορεί να παρουσιαστεί ως προσέγγιση με την Αριστερά θα αξιοποιείται πολιτικά από την κυβέρνηση.
Το μήνυμα που θέλει να περάσει η ΝΔ είναι απλό: αν το ΠΑΣΟΚ επιλέγει να συμπορεύεται με την Ακρίτα, την Κωνσταντοπούλου, τον ΣΥΡΙΖΑ και γενικότερα με το μπλοκ της αριστερής αντιπολίτευσης, τότε ποιος μένει να εκπροσωπεί το Κέντρο;
Η απάντηση που θέλει να δώσει η κυβέρνηση είναι προφανής: Η Νέα Δημοκρατία.
Και κάπως έτσι, πίσω από μια ψηφοφορία για μια αντιπροεδρία της Βουλής, ξεδιπλώνεται μια πολύ μεγαλύτερη στρατηγική. Η Ακρίτα είναι η αφορμή, η αντιπαράθεση είναι το σκηνικό και το ΠΑΣΟΚ είναι ο πραγματικός στόχος.
Γιατί στην πολιτική, πολλές φορές, αυτός που βρίσκεται στο επίκεντρο της σύγκρουσης δεν είναι απαραίτητα και αυτός που αποτελεί τον πραγματικό αντίπαλο.
Και στην προκειμένη περίπτωση, η ΝΔ φαίνεται να έχει βάλει στο στόχαστρο όχι την Ακρίτα, αλλά την προσπάθεια του Ανδρουλάκη να κρατήσει το ΠΑΣΟΚ στο Κέντρο.
