Οι νεκροί από τις φονικές πυρκαγιές, οι χιλιάδες καμένες εκτάσεις, οι περιουσίες που έγιναν στάχτη και οι εικόνες χάους από τα πύρινα μέτωπα συνθέτουν ένα σκηνικό που προκαλεί βαθιά οργή στην κοινωνία.
Όσο οι πολίτες δίνουν μάχη να σώσουν τα σπίτια τους, η κυβέρνηση δείχνει να αδυνατεί να διαχειριστεί αποτελεσματικά την κρίση στο πεδίο.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται αντιμέτωπος με τη σοβαρότερη ίσως δοκιμασία της δεύτερης θητείας του. Το περίφημο «επιτελικό κράτος», που παρουσιάστηκε ως μοντέλο αποτελεσματικότητας, δοκιμάζεται σκληρά κάθε καλοκαίρι από τις πυρκαγιές.
Και κάθε χρόνο οι ίδιες εικόνες επαναλαμβάνονται: Εκκενώσεις, καταστροφές, απώλειες ανθρώπινων ζωών και μια κοινωνία που αναρωτιέται γιατί δεν υπήρξε καλύτερη πρόληψη και συντονισμός.
Την ίδια ώρα, οι άλλοτε λαλίστατοι υπουργοί της κυβέρνησης μοιάζουν εξαφανισμένοι. Εκείνοι που καθημερινά εμφανίζονταν στα τηλεοπτικά παράθυρα για να υπερασπιστούν κάθε κυβερνητική επιλογή, τώρα σιωπούν μπροστά στην τραγωδία.
Η δημόσια παρουσία τους περιορίζεται σε γενικόλογες δηλώσεις και εκκλήσεις για ψυχραιμία, την ώρα που οι πολίτες ζητούν απαντήσεις και ευθύνες.
Η κοινωνική οργή φουντώνει. Δεν αφορά μόνο τις φλόγες, αλλά την αίσθηση ότι το κράτος εξακολουθεί να τρέχει πίσω από τα γεγονότα.
Οι πολίτες απαιτούν σχέδιο, πρόληψη, επιχειρησιακή ετοιμότητα και αποτελεσματικό συντονισμό. Αντί γι’ αυτό, βλέπουν για ακόμη μία φορά ένα κράτος που μοιάζει να αιφνιδιάζεται από μια κρίση που κάθε καλοκαίρι θεωρείται δεδομένη.
Το Lawandorder.gr είχε προειδοποιήσει εγκαίρως ότι η χώρα κινδυνεύει να ζήσει ακόμη ένα εφιαλτικό καλοκαίρι, επισημαίνοντας τα σοβαρά κενά στην πρόληψη και στη συνολική διαχείριση των πυρκαγιών. Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών επαναφέρουν με δραματικό τρόπο αυτά τα ερωτήματα.
Πολιτικά, η πίεση προς το Μέγαρο Μαξίμου αυξάνεται. Η κυβέρνηση καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να προστατεύσει ανθρώπινες ζωές και περιουσίες σε μια από τις δυσκολότερες περιόδους της αντιπυρικής περιόδου.
Όσο οι καταστροφές πολλαπλασιάζονται και οι πολίτες αισθάνονται εγκαταλελειμμένοι, τόσο ενισχύεται η εικόνα μιας κυβέρνησης που χάνει τον έλεγχο και φθείρεται πολιτικά.
Η διαχείριση των πυρκαγιών δεν είναι μόνο επιχειρησιακό ζήτημα. Είναι ζήτημα αξιοπιστίας. Και η αξιοπιστία μιας κυβέρνησης κρίνεται πρωτίστως στις μεγάλες κρίσεις.
Αν οι πολίτες καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι το κράτος δεν μπορεί να τους προστατεύσει όταν το έχουν περισσότερο ανάγκη, τότε η πολιτική φθορά δύσκολα αναστρέφεται.
Οι πυρκαγιές αφήνουν πίσω τους στάχτες. Το ερώτημα είναι αν μαζί με τα δάση καίγεται και το πολιτικό κεφάλαιο της κυβέρνησης.
