Ρόδος: Παράνομη κρίθηκε η απόρριψη αίτησης υπαλλήλου της ΕΛ.ΑΣ. που ζήτησε να διδάξει ενώ βρισκόταν σε άδεια ανατροφής

Πο­λι­τι­κή υπάλ­λη­λος της Ελ­λη­νι­κής Αστυ­νο­μί­ας, μη­τέ­ρα δύο ανή­λι­κων παι­διών, ζή­τη­σε το κα­λο­καί­ρι του 2023 να ερ­γα­στεί ως ανα­πλη­ρώ­τρια κα­θη­γή­τρια Αγ­γλι­κών μειω­μέ­νου ωρα­ρί­ου στη Ρόδο, για όσο διά­στη­μα θα βρισκό­ταν σε άδεια άνευ απο­δο­χών για την ανα­τρο­φή του δεύ­τε­ρου παι­διού της.

Το υπουργείο Προ­στα­σί­ας του Πο­λί­τη απέρ­ρι­ψε το αί­τη­μα με το επι­χεί­ρη­μα ότι η ερ­γα­σία θα ακύ­ρω­νε τον σκοπό της άδειας ανα­τρο­φής.

Σύμφωνα με τη «Δημοκρατική», η υπάλ­λη­λος προ­σέ­φυ­γε στη δι­καιο­σύ­νη και το Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την υπ’ αριθ­μόν 245/2026 από­φα­σή του, έκρι­νε ότι το επι­χεί­ρη­μα αυτό δεν βρί­σκει έρει­σμα στον νόμο.

Ρόδος: Δύο αι­τή­σεις μέσα σε δύο ημέ­ρες

Η ενά­γου­σα, υπάλ­λη­λος με σχέση ερ­γα­σί­ας ιδιω­τι­κού δι­καί­ου αο­ρί­στου χρό­νου και κά­τοι­κος Ρόδου, υπέ­βα­λε στις 8 Αυ­γού­στου 2023 αί­τη­ση για άδεια άσκη­σης ιδιω­τι­κού έργου με αμοι­βή, βάσει του άρ­θρου 31 του Υπαλ­λη­λι­κού Κώ­δι­κα.

Είχε συ­μπε­ρι­λη­φθεί στον πί­να­κα προ­σλη­φθέ­ντων της Α’ φάσης του ΑΣΕΠ για τον κλάδο ΠΕ06 Αγ­γλι­κής Φι­λο­λο­γί­ας και επρό­κει­το να ανα­λά­βει θέση ανα­πλη­ρώ­τριας εκ­παι­δευ­τι­κού μειω­μέ­νου ωρα­ρί­ου από τις 12 Σε­πτεμ­βρί­ου 2023 έως τις 15 Ιου­νί­ου 2024.

Το ωρά­ριο προ­έ­βλε­πε το πολύ 3 δι­δα­κτι­κές ώρες των 45 λε­πτών ημε­ρη­σί­ως και 14 δι­δα­κτι­κές ώρες εβδο­μα­διαί­ως, που αντι­στοι­χούν σε 10 πραγ­μα­τι­κές ώρες ερ­γα­σί­ας.

Την επο­μέ­νη, στις 9 Αυ­γού­στου 2023, η ίδια ζή­τη­σε άδεια άνευ απο­δο­χών για την ανα­τρο­φή του τέ­κνου της.

Ο διοι­κη­τής του Αστυ­νο­μι­κού Τμή­μα­τος την ενέ­κρι­νε στις 15 Αυ­γού­στου 2023 για το διά­στη­μα από 9 Σε­πτεμ­βρί­ου 2023 έως 6 Σε­πτεμ­βρί­ου 2024, κατ’ εφαρ­μο­γή του άρ­θρου 53 του Υπαλ­λη­λι­κού Κώ­δι­κα, το οποίο προ­βλέ­πει ότι η άδεια αυτή χο­ρη­γεί­ται υπο­χρε­ω­τι­κά σε κάθε γονέα για ανα­τρο­φή παι­διού έως 8 ετών.

Στην αί­τη­σή της για την πα­ράλ­λη­λη ερ­γα­σία, η υπάλ­λη­λος επι­κα­λέ­στη­κε σο­βα­ρούς οι­κο­γε­νεια­κούς και οι­κο­νο­μι­κούς λό­γους.

Υπο­στή­ρι­ξε ότι το πε­ριο­ρι­σμέ­νο ωρά­ριο δεν θα εμπό­δι­ζε ούτε την ανα­τρο­φή του παι­διού της ούτε τη λει­τουρ­γία της υπη­ρε­σί­ας, στην οποία άλ­λω­στε δεν θα απα­σχο­λού­νταν λόγω της άδειας ανα­τρο­φής. Αξί­ζει να ση­μειω­θεί ότι δεν ήταν η πρώτη φορά που ζη­τού­σε κάτι τέ­τοιο.

Τον Δε­κέμ­βριο του 2022 ο γε­νι­κός γραμ­μα­τέ­ας Δη­μό­σιας Τάξης της είχε χο­ρη­γή­σει άδεια ιδιω­τι­κού έργου για να δι­δά­ξει Αγ­γλι­κά σε φρο­ντι­στή­ριο από το τέλος του σχο­λι­κού έτους 2022 έως το 2023.

Ρόδος: Θε­τι­κή ει­σή­γη­ση, αρ­νη­τι­κή γνω­μο­δό­τη­ση

Ο φά­κε­λος δια­βι­βά­στη­κε στη Διεύ­θυν­ση Πο­λι­τι­κού Προ­σω­πι­κού του Υπουρ­γεί­ου Προ­στα­σί­ας του Πο­λί­τη. Η προϊ­στα­μέ­νη της Διεύ­θυν­σης, ως ει­ση­γή­τρια, πρό­τει­νε την απο­δο­χή του αι­τή­μα­τος.

Έκρι­νε ότι η ερ­γα­σία ήταν συμ­βα­τή με τα υπη­ρε­σια­κά κα­θή­κο­ντα, αφού η υπάλ­λη­λος δεν θα ερ­γα­ζό­ταν στο Α.Τ. το επί­μα­χο διά­στη­μα, ότι η φύση της δεν συ­γκρουό­ταν με το δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον, ότι με 10 πραγ­μα­τι­κές ώρες την εβδο­μά­δα δεν ακυ­ρω­νό­ταν ο σκο­πός της άδειας ανα­τρο­φής και ότι πλη­ρού­νταν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις του νόμου 1256/1982 για την πο­λυ­θε­σία.

Το Υπη­ρε­σια­κό Συμ­βού­λιο Πο­λι­τι­κών Υπαλ­λή­λων του Υπουρ­γεί­ου είχε άλλη άποψη. Στις 11 Σε­πτεμ­βρί­ου 2023 γνω­μο­δό­τη­σε κατά πλειο­ψη­φία, με υπε­ρι­σχύ­ου­σα την ψήφο της προ­έ­δρου του, ενα­ντί­ον της χο­ρή­γη­σης της άδειας, με μία και μο­να­δι­κή αι­τιο­λο­γία, ότι η πα­ράλ­λη­λη απα­σχό­λη­ση ακύ­ρω­νε τον σκοπό της άδειας ανα­τρο­φής.

Η υπάλ­λη­λος κα­τέ­θε­σε αγωγή κατά του ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου

Η υπάλ­λη­λος κα­τέ­θε­σε αγωγή κατά του ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου. Υπο­στή­ρι­ξε ότι εξαι­τί­ας της απόρ­ρι­ψης έχασε τη θέση της ανα­πλη­ρώ­τριας για το σχο­λι­κό έτος 2023 έως 2024 και απο­κλεί­στη­κε από τις προ­σλή­ψεις και για το επό­με­νο σχο­λι­κό έτος 2024 έως 2025.

Ζή­τη­σε απο­ζη­μί­ω­ση για τους μι­σθούς που στε­ρή­θη­κε και 15.000 ευρώ ως χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση για ηθική βλάβη, επι­κα­λού­με­νη προ­σβο­λή της προ­σω­πι­κό­τη­τάς της και έντο­νη θλίψη από τη μα­ταί­ω­ση της προσ­δο­κί­ας να ερ­γα­στεί στο αντι­κεί­με­νο των σπου­δών της.

Η κρίση του Δι­κα­στη­ρί­ου

Το Δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι ου­δό­λως συ­νά­γε­ται ότι οι διευ­κο­λύν­σεις προς υπαλ­λή­λους με οι­κο­γε­νεια­κές υπο­χρε­ώ­σεις απο­κλεί­ουν άνευ ετέ­ρου την άδεια άσκη­σης ιδιω­τι­κού έργου.

Το Δι­κα­στή­ριο ση­μεί­ω­σε μά­λι­στα ότι ένα ωρά­ριο 3 δι­δα­κτι­κών ωρών ημε­ρη­σί­ως, κατά τα δι­δάγ­μα­τα της κοι­νής πεί­ρας, δεν θα στε­ρού­σε από τη μη­τέ­ρα τη δυ­να­τό­τη­τα να επι­με­λεί­ται το ανή­λι­κο παιδί της.

Η δι­καί­ω­ση όμως δεν ήταν πλή­ρης. Το αί­τη­μα για τους χα­μέ­νους μι­σθούς απορ­ρί­φθη­κε ως αβά­σι­μο. Αντί­θε­τα, το αί­τη­μα για ηθική βλάβη έγινε δεκτό, καθώς θε­με­λιώ­νε­ται απευ­θεί­ας στην πα­ρά­νο­μη συ­μπε­ρι­φο­ρά των οργά­νων του Δη­μο­σί­ου.

Το Δι­κα­στή­ριο συ­νε­κτί­μη­σε ότι η υπάλ­λη­λος είχε υπο­βά­λει πλή­ρες και συ­γκε­κρι­μέ­νο αί­τη­μα που στε­ρή­θη­κε της ου­σια­στι­κής εξέ­τα­σης, τα αι­σθή­μα­τα απο­γο­ή­τευ­σης και ψυ­χι­κής ανα­στά­τω­σης που βίωσε, καθώς και το ότι ήταν μη­τέ­ρα 2 ανη­λί­κων και δη­μό­σιος υπάλ­λη­λος κα­τη­γο­ρί­ας ΠΕ.

Επι­δί­κα­σε 3.000 ευρώ, νο­μι­μο­τό­κως από τις 22 Μαΐου 2024 έως την εξό­φλη­ση, ενώ τα δι­κα­στι­κά έξοδα συμ­ψη­φί­στη­καν λόγω της με­ρι­κής νίκης και ήττας των δια­δί­κων.