Η βαριά δήλωση του Άγγελου Συρίγου ανοίγει ξανά τον φάκελο της Κάσου – Ήταν πράγματι «υποχώρηση» ή υπάρχει διαφορετική κυβερνητική εκδοχή; Ο καθηγητής Διεθνούς Δικαίου επιμένει: «Δεν προχωρήσαμε στη συνέχεια των ερευνών». Η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει τι συνέβη
Γράφει ο Αρχικοριός
Η δήλωση του βουλευτή της ΝΔ δεν είναι από εκείνες που περνούν εύκολα κάτω από το ραντάρ της επικαιρότητας.
Δεν την έκανε ένας τυχαίος πολιτικός σχολιαστής. Δεν την έκανε κάποιος που παρακολουθεί από μακριά τα ελληνοτουρκικά. Την έκανε ο Άγγελος Συρίγος, βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και καθηγητής Διεθνούς Δικαίου, άνθρωπος που επί χρόνια ασχολείται συστηματικά με τα ελληνοτουρκικά και τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.
Και είπε κάτι εξαιρετικά συγκεκριμένο.
«Και στα δύο επεισόδια υποχωρήσαμε».
Μάλιστα, όταν ρωτήθηκε εκ νέου εάν πράγματι εννοεί ότι η Ελλάδα υποχώρησε, δεν έκανε πίσω. Επέμεινε στη διατύπωσή του και εξήγησε ότι δεν συνεχίστηκαν οι έρευνες βυθού. Εδώ λοιπόν αρχίζουν τα δύσκολα ερωτήματα.
Δεν μιλάμε για λεκτική αστοχία
Ο κ. Συρίγος δεν είπε μια κουβέντα στον αέρα και αμέσως μετά προσπάθησε να τη διορθώσει. Αντιθέτως, ερωτήθηκε ξανά και επιβεβαίωσε την αρχική του θέση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε, υπήρξαν δύο περιστατικά το 2024, τον Ιούλιο και τον Νοέμβριο, με παρουσία τουρκικών πολεμικών πλοίων στην περιοχή των ερευνών για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου. Και στις δύο περιπτώσεις, όπως υποστήριξε, η ελληνική πλευρά δεν προχώρησε στη συνέχεια των ερευνών.
Η δική του εξήγηση είναι ότι τότε υπήρχε η εκτίμηση πως το ζήτημα θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί μέσα από τον διάλογο και το Διεθνές Δίκαιο. Αυτό όμως δεν αλλάζει το βασικό γεγονός της δήλωσης.
Ο ίδιος χρησιμοποίησε τη λέξη «υποχωρήσαμε».
Και αυτή η λέξη είναι που δημιουργεί πλέον πολιτικό ζήτημα.
Τι ακριβώς είχε πει τότε η κυβέρνηση;
Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον σημείο της υπόθεσης. Γιατί η σημερινή περιγραφή του κ. Συρίγου δεν ταυτίζεται με την κυβερνητική επιχειρηματολογία που είχε αναπτυχθεί μετά τα γεγονότα του 2024.
Όπως καταγράφεται σε δημοσιεύματα, η κυβερνητική πλευρά είχε υποστηρίξει τότε ότι δεν υπήρξε ελληνική υποχώρηση και ότι οι έρευνες που είχαν προγραμματιστεί είχαν ολοκληρωθεί, χωρίς να αναγνωριστεί οποιαδήποτε τουρκική αξίωση. Άρα έχουμε ένα ερώτημα που δεν μπορεί να μείνει αναπάντητο: Ποια από τις δύο περιγραφές είναι η σωστή;
Ή, για να το θέσουμε ακόμη πιο καθαρά:
Ο Άγγελος Συρίγος περιγράφει διαφορετικά τα γεγονότα από ό,τι τα περιέγραφε τότε η κυβέρνηση;
Και αν ναι, γιατί;
Ψεύδεται ο κ. Συρίγος;
Αυτό είναι το ερώτημα που πλέον βρίσκεται μπροστά στο Μέγαρο Μαξίμου.
Είναι ένα ερώτημα σκληρό, αλλά απολύτως πολιτικό.
Εάν η κυβέρνηση θεωρεί ότι ο κ. Συρίγος κάνει λάθος, τότε πρέπει να το πει καθαρά.
Να βγει και να εξηγήσει ότι δεν υπήρξε υποχώρηση.
Να εξηγήσει τι ακριβώς συνέβη στα δύο περιστατικά.
Να πει εάν οι έρευνες ολοκληρώθηκαν ή διακόπηκαν.
Να πει εάν υπήρξε ελληνική αλλαγή σχεδιασμού εξαιτίας της παρουσίας των τουρκικών πολεμικών πλοίων.
Να εξηγήσει τι ακριβώς εννοεί ο κ. Συρίγος όταν λέει «υποχωρήσαμε».
Και κυρίως να απαντήσει εάν ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και καθηγητής Διεθνούς Δικαίου περιγράφει σωστά ή λανθασμένα τα γεγονότα.
Εάν όμως ο Συρίγος έχει δίκιο, τότε το ζήτημα γίνεται πολύ σοβαρότερο.
Γιατί τότε δεν μιλάμε απλώς για μια διαφορετική πολιτική ανάγνωση.
Μιλάμε για μια πραγματική υποχώρηση της Ελλάδας απέναντι στην τουρκική πίεση, όπως τουλάχιστον την περιγράφει ένας κυβερνητικός βουλευτής με ειδική γνώση του αντικειμένου.
Και υπάρχει και κάτι ακόμη πιο σοβαρό
Ο ίδιος ο Συρίγος υποστηρίζει ότι τα γεγονότα του 2024 οδήγησαν την Αθήνα σε ένα συμπέρασμα: ότι η προηγούμενη λογική συνεννόησης με την Τουρκία δεν μπορούσε να θεωρείται πλέον δεδομένη. Έχει μάλιστα αναφέρει ότι από το 2003 έως το 2023 είχαν πραγματοποιηθεί επτά ποντίσεις καλωδίων στην ευρύτερη περιοχή χωρίς αντίστοιχα προβλήματα. Άρα, σύμφωνα με τη δική του αφήγηση, το 2024 υπήρξε μια αλλαγή δεδομένων.
Η Τουρκία παρενέβη.
Η Ελλάδα δεν συνέχισε τις έρευνες.
Και σήμερα ο ίδιος άνθρωπος λέει δημοσίως ότι «υποχωρήσαμε δύο φορές».
Επομένως το ερώτημα δεν είναι μόνο τι έγινε τότε.
Το ερώτημα είναι τι έχει αλλάξει από τότε μέχρι σήμερα.
Τι γνώριζε το Μαξίμου;
Εδώ βρίσκεται το πολιτικό βάρος της υπόθεσης.
Γνώριζε η κυβέρνηση ότι οι έρευνες σταμάτησαν εξαιτίας της τουρκικής στρατιωτικής παρουσίας;
Ή η διακοπή των ερευνών ήταν εξαρχής μέρος του σχεδιασμού;
Υπήρξε εντολή για αποχώρηση;
Υπήρξε συνεννόηση;
Υπήρξε κάποια συμφωνία ή απλώς μια επιχειρησιακή επιλογή αποφυγής έντασης;
Και τελικά:
Γιατί σήμερα ένας βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας λέει ξεκάθαρα ότι «υποχωρήσαμε», ενώ η κυβερνητική επιχειρηματολογία του 2024 ήταν διαφορετική;
Αυτά δεν είναι ερωτήματα που μπορεί να απαντηθούν με ένα «δεν υπάρχει θέμα».
Το Μαξίμου οφείλει καθαρές απαντήσεις
Η κυβέρνηση έχει κάθε δικαίωμα να διαφωνήσει με τον Άγγελο Συρίγο.
Έχει όμως και υποχρέωση να εξηγήσει.
Γιατί εδώ δεν έχουμε έναν εξωτερικό επικριτή της κυβέρνησης.
Έχουμε έναν βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, πρώην υφυπουργό Παιδείας και καθηγητή Διεθνούς Δικαίου, ο οποίος μιλά για δύο συγκεκριμένα περιστατικά και χρησιμοποιεί μια πολύ συγκεκριμένη λέξη:
Υποχωρήσαμε.
Αν η λέξη είναι λάθος, ας το πουν.
Αν η περιγραφή είναι ανακριβής, ας τη διαψεύσουν.
Αν όμως είναι ακριβής, τότε η κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει γιατί η Ελλάδα υποχώρησε, τι ακριβώς διακυβευόταν και ποια ήταν η κυβερνητική απόφαση.
Γιατί στα ελληνοτουρκικά δεν υπάρχουν περιθώρια για μισόλογα.
Και ακόμη περισσότερο όταν η ίδια η κυβέρνηση έχει επενδύσει πολιτικά στη στρατηγική της «ήρεμης δύναμης» και του διαλόγου με την Άγκυρα.
Η δήλωση Συρίγου άνοιξε έναν φάκελο που το Μαξίμου δεν μπορεί απλώς να προσπεράσει.
Τώρα χρειάζεται μία καθαρή απάντηση:
Τι ακριβώς συνέβη στην Κάσο;
Και κυρίως:
Ήταν ο Άγγελος Συρίγος ακριβής σε αυτά που είπε ή όχι;
Η μπάλα βρίσκεται πλέον στο γήπεδο της κυβέρνησης.
