Νέα ερωτήματα για την ιατρική πράξη που φέρεται να πραγματοποιήθηκε στον Γιώργο Μαζωνάκη, αλλά και για τα όρια άσκησης της ιατρικής από γιατρούς χωρίς ειδικότητα, έφερε στο προσκήνιο έγγραφο του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών.
Το έγγραφο όπως αποκαλύπτει η εκπομπή «Newsroom» του ΕΡΤnews, επικεντρώνεται στο κατά πόσο ένας γιατρός χωρίς ειδικότητα μπορεί να πραγματοποιεί εξειδικευμένες διαγνωστικές ή θεραπευτικές πράξεις, για τις οποίες απαιτούνται ειδική εκπαίδευση και εξειδικευμένες γνώσεις.
Τι μπορεί να κάνει ένας γιατρός χωρίς ειδικότητα
Σύμφωνα με το έγγραφο που παρουσιάστηκε στην εκπομπή, ένας γιατρός χωρίς ειδικότητα μπορεί να διατηρεί ιδιωτικό ατομικό ιατρείο και να ασκεί ιατρικές πράξεις που εμπίπτουν στο πλαίσιο των δικαιωμάτων του.
Ωστόσο, όπως αναφέρεται, δεν μπορεί να πραγματοποιεί εξειδικευμένες διαγνωστικές ή θεραπευτικές πράξεις για τις οποίες απαιτείται περαιτέρω εκπαίδευση και εξειδίκευση, αλλά οφείλει να παραπέμπει τον ασθενή σε ειδικευμένο γιατρό.
Ο αντιπρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου, Κωνσταντίνος Τσαούσης, υποστήριξε ότι το νομοθετικό πλαίσιο καθορίζει συγκεκριμένα τα όρια μέσα στα οποία μπορεί να δρα ένας γιατρός χωρίς ειδικότητα.
«Ο τελειόφοιτος της Ιατρικής είναι γιατρός», ανέφερε, σημειώνοντας ότι μπορεί να συνταγογραφεί, να ζητά παρακλινικές εξετάσεις και να εκδίδει ιατρικά πιστοποιητικά και βεβαιώσεις. Όπως εξήγησε, όμως, η άσκηση της ιατρικής συνδέεται με την εκπαίδευση και την εμπειρία του κάθε γιατρού.
Το ερώτημα που τίθεται στην υπόθεση Μαζωνάκη είναι, σύμφωνα με τον ίδιο, εάν ένας γιατρός χωρίς την απαιτούμενη ειδίκευση μπορεί να προχωρήσει σε μια συγκεκριμένη εξειδικευμένη ιατρική πράξη.
Τι υποστηρίζει η Ελληνική Αιματολογική Εταιρεία για την πλασμαφαίρεση
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην πλασμαφαίρεση, με την εκπομπή να παρουσιάζει και απόσπασμα από ανακοίνωση της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας.
Όπως αναφέρθηκε, η θεραπευτική πλασμαφαίρεση εφαρμόζεται για συγκεκριμένες ιατρικές ενδείξεις και πραγματοποιείται από ειδικευμένους γιατρούς, κυρίως αιματολόγους και νευρολόγους, ανάλογα με την πάθηση.
Ο πρόεδρος της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας, Γιώργος Βασιλόπουλος, έκανε λόγο για διαφορά ανάμεσα στην κλασική θεραπευτική πλασμαφαίρεση και στη διαδικασία που, όπως υποστήριξε, πραγματοποιήθηκε στην περίπτωση του Γιώργου Μαζωνάκη.
Όπως εξήγησε, στην κλασική θεραπευτική πλασμαφαίρεση υπάρχει συγκεκριμένη ένδειξη, ειδικός εξοπλισμός και διαδικασία, ενώ στην υπό εξέταση περίπτωση, σύμφωνα με όσα ανέφερε, δεν υπήρξε υποκατάσταση του πλάσματος, αλλά διαφορετική μορφή εξωσωματικής διαχείρισης του αίματος.
Ο ίδιος υποστήριξε ότι μια τέτοια διαδικασία θα πρέπει να πραγματοποιείται από γιατρό με την κατάλληλη ειδικότητα και εκπαίδευση. Αναφερόμενος στην περίπτωση γιατρού που δεν διαθέτει την απαιτούμενη εξειδίκευση ή εμπειρία στη συγκεκριμένη πράξη, χαρακτήρισε την επιλογή «τουλάχιστον παράτυπη».
Παράλληλα, ο κ. Βασιλόπουλος ανέφερε ότι, με βάση τα στοιχεία που γνώριζε για την υπόθεση, το «ελάχιστο» που μπορούσε να αποδώσει στους εμπλεκόμενους γιατρούς ήταν «αμέλεια», διευκρινίζοντας ότι αναφερόταν στον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιήθηκε η συγκεκριμένη διαδικασία.
Οι επιπλοκές που μπορεί να εμφανιστούν
Ο πρόεδρος της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας αναφέρθηκε και στις πιθανές επιπλοκές που μπορεί να παρουσιαστούν κατά τη διάρκεια εξωσωματικής διαχείρισης του αίματος, όπως υπόταση και αρρυθμίες.
Όπως είπε, οι δομές στις οποίες πραγματοποιούνται τέτοιες διαδικασίες διαθέτουν τον απαραίτητο εξοπλισμό και το προσωπικό για την αντιμετώπιση πιθανών επιπλοκών.
Στη συνέχεια συνέδεσε τις επισημάνσεις αυτές με όσα, όπως ανέφερε, συνέβησαν στην περίπτωση του Γιώργου Μαζωνάκη, κάνοντας λόγο για αρρυθμίες, υπόταση και τελικά καρδιακή ανακοπή, η οποία απαιτεί καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση.
«Είμαι δερματολόγος, δεν μπορώ να κάνω τον παθολόγο»
Από την πλευρά του, ο Κωνσταντίνος Τσαούσης έφερε ως παράδειγμα τη δική του ειδικότητα, προκειμένου να εξηγήσει τα όρια που τίθενται μεταξύ των διαφορετικών ιατρικών ειδικοτήτων.
«Είμαι δερματολόγος», ανέφερε, εξηγώντας ότι, παρά το γεγονός πως η παθολογία αποτελεί μέρος της εκπαίδευσης που απαιτείται για τη δική του ειδικότητα, αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί να ασκεί την ειδικότητα του παθολόγου.
«Δεν μου δίνει το δικαίωμα να γράψω παθολογικό ιατρείο, ούτε να κάνω παθολογική ιατρική», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Το μηχάνημα και ο ρόλος του προμηθευτή
Στη συζήτηση τέθηκε παράλληλα και το ζήτημα της προμήθειας του μηχανήματος που χρησιμοποιήθηκε στη συγκεκριμένη διαδικασία.
Ο κ. Τσαούσης ανέφερε ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στην εκπομπή, η κατηγορούμενη γιατρός είχε προμηθευτεί το μηχάνημα από τον σύζυγό της, ο οποίος φέρεται να δραστηριοποιούνταν ως προμηθευτής ιατρικού εξοπλισμού.
Για το ζήτημα τοποθετήθηκε και ο επιχειρηματίας στον χώρο του ιατρικού εξοπλισμού Γιώργος Αδαμόπουλος, ο οποίος αναφέρθηκε στο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα και στον Medical Device Regulation (MDR).
Όπως υποστήριξε, υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες χρειάζεται να αποσαφηνίζεται η προβλεπόμενη χρήση συγκεκριμένων ιατροτεχνολογικών προϊόντων, ενώ οι προμηθευτές έχουν υποχρέωση να διαθέτουν πιστοποιημένα προϊόντα για τις χρήσεις για τις οποίες προορίζονται.
Μάλιστα, ανέφερε χαρακτηριστικά περίπτωση κατά την οποία ιδιώτης ζήτησε εξοπλισμό για χρήση υγρού αζώτου σε θεραπευτική πράξη. Όπως είπε, όταν αντιλήφθηκε τον τρόπο με τον οποίο επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί ο εξοπλισμός, αρνήθηκε να προχωρήσει στην πώλησή του.
Η συζήτηση αναδεικνύει πλέον δύο διαφορετικά ζητήματα που εξετάζονται στην υπόθεση: αφενός τα όρια άσκησης ιατρικών πράξεων από γιατρούς χωρίς την αντίστοιχη ειδικότητα και αφετέρου το πλαίσιο μέσα στο οποίο πρέπει να χρησιμοποιούνται συγκεκριμένα ιατροτεχνολογικά προϊόντα.
Οι ακριβείς συνθήκες της ιατρικής πράξης και οι ευθύνες των εμπλεκομένων αποτελούν αντικείμενο της δικαστικής διερεύνησης.
