Έχει περάσει ήδη μία εβδομάδα από τη διενέργεια των ετήσιων Κρίσεων και των τοποθετήσεων των Ανωτάτων Αξιωματικών και των Αστυνομικών Διευθυντών της Ελληνικής Αστυνομίας, οπότε, καλό θα ήταν, να δούμε τα πιο σημαντικά που προκύπτουν από αυτές.
- Έγιναν κρίσεις τύπου «light» με μικρό αριθμό σε αυτεπάγγελτες αποστρατείες, κάτι που συνεπάγεται ότι η επετηρίδα αξιωματικών παραμένει «κολλημένη» και έτσι, δυστυχώς, οι επόμενες σειρές Αξιωματικών από τον βαθμό του Αστυνομικού Υποδιευθυντή και μετά, βλέπουν να απομακρύνεται για πολύ αργότερα, πιθανών και ποτέ, η προαγωγή σε ανώτατο βαθμό από Ταξιάρχου και άνω.
- Έγιναν με τα παλαιότερα σε νομικό και πραγματικό επίπεδο, πρότυπα και τρόπο, όπως γίνονταν όλα τα προηγούμενα έτη, από ιδρύσεως του Σώματος της Ελληνικής Αστυνομίας τον Ιανουάριο του 1985, δηλαδή με μη αντικειμενικά – αξιολογικά κριτήρια, αλλά με τη γνωστή μέθοδο των υποκειμενικών κριτηρίων, δηλαδή με βάση της γνωριμίες, τις δημόσιες σχέσεις και τις προσωπικές επαφές κάθε επιπέδου και τομέα των αξιολογούμενων.
- Υπήρξαν αποστρατείες σε Αξιωματικούς, στους βαθμούς του Ταξιάρχου και του Αστυνομικού Διευθυντή, που δεν είχαν συμπληρώσει τα απαραίτητα 35 έτη πραγματικής υπηρεσίας, όπου με την πρόσθεση της μάχιμης πενταετίας, να υπάρχει πλήρης και κανονική θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος έχοντας τα απαραίτητα 40α έτη ασφάλισης, ενώ από την άλλη παρέμειναν Αξιωματικοί έχοντας ακόμα και 45 έτη πραγματικής υπηρεσίας ή και 40 έτη στο Σώμα και με ηλικία πάνω των 60 ετών με ό,τι αρνητικό συνεπάγεται αυτό σε υπηρεσιακό, εργασιακό, νομικό, ασφαλιστικό, ηθικό και δεοντολογικό επίπεδο!
- Σε επίπεδο τοποθετήσεων δεν τηρήθηκε, σίγουρα, η υπηρεσιακή ισορροπία θα λέγαμε, αφού υπήρξαν μετακινήσεις και τοποθετήσεις, μάλιστα και με έξοδα Δημοσίου, που επιβαρύνει τον Δημόσιο προϋπολογισμό, που σίγουρα δεν χρειάζονταν να γίνουν!
Παράδειγμα σε ορισμένες Γενικές Περιφερειακές Αστυνομικές Διευθύνσεις τοποθετήθηκαν ακόμα και τρεις Αστυνομικοί Διευθυντές ή και δύο, ως Βοηθοί του εκάστου Γενικού, γεγονός που κρίνεται ασύμφορο, μη απαρατήρητο, αφού δεν υπάρχει αντικείμενο και θέμα εργασίας για τους Βοηθούς.
Ενώ, όπως είχαμε γράψει και πριν τις Κρίσεις, οι περισσότεροι Ταξίαρχοι που υπηρετούσαν σε θέσεις Βοηθών σε Γενικές Περιφερειακές Διευθύνσεις αποστρατεύθηκαν και δεν υπήρξε τοποθέτηση Ταξιάρχων ως Βοηθών σε αυτές.
Οι Κρίσεις του 2026 θα κριθούν και πάλι σε άλλο επίπεδο, όπως μαθαίνουμε, από τη Δικαιοσύνη, στις αίθουσες των Διοικητικών Δικαστηρίων, αφού σχεδόν όλοι οι Αξιωματικοί που οδήγησαν στην αποστρατεία, θα υποβάλλουν αιτήσεις ακυρώσεις (διοικητικές προσφυγές και ενστάσεις).
Σίγουρα το σύστημα των Κρίσεων όπως φαίνεται «μπάζει» και χρειάζεται η γενικότερη αναθεώρηση όλου του νομικού καθεστώς που τις διέπει, ώστε να γίνουν αδιάβλητο και με αξιοκρατία, οπότε, καλό θα ήταν, η Πολιτεία μας να δει το τι ισχύει και στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη λειτουργία των Ένστολων Σωμάτων και των Κρίσεων των Αξιωματικών τους.
