«Χαμηλά» ο πρώην πρωθυπουργός στα συστημικά ΜΜΕ – Τα νέα πυρά για Σκόπια και Βουλγαρία, η απάντηση Μαρινάκη και η… Ιερά Σύνοδος που επιστρατεύτηκε από το Μαξίμου
Γράφει ο Αρχικοριός
Στο Μαξίμου μπορεί δημοσίως να επιχειρούν να εμφανίσουν τον Αντώνη Σαμαρά περίπου ως έναν πρώην πρωθυπουργό που κάνει τις γνωστές του παρεμβάσεις, όμως στο παρασκήνιο η εικόνα είναι πολύ διαφορετική.
Η συνεχής επανεμφάνιση του πρώην πρωθυπουργού στο πολιτικό προσκήνιο, η σκληρή γλώσσα που χρησιμοποιεί απέναντι στην κυβέρνηση και κυρίως η απήχηση που φαίνεται να αποκτούν οι παρεμβάσεις του σε ένα δεξιό και πατριωτικό ακροατήριο έχουν αρχίσει να προκαλούν σοβαρό πονοκέφαλο στο κυβερνητικό επιτελείο.
Και εδώ βρίσκεται το ενδιαφέρον του παρασκηνίου: Σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφορούν στο κυβερνητικό στρατόπεδο, έχει δοθεί γραμμή να μην «σηκώνεται» ο Σαμαράς στα συστημικά μέσα ενημέρωσης. Να παίζει χαμηλά. Και όπου γίνεται, να μην παίζει καθόλου.
Με απλά λόγια, σιωπητήριο.
Γιατί στο Μαξίμου φαίνεται να έχουν καταλάβει κάτι που πολιτικά είναι πολύ πιο σημαντικό από μια ακόμη δήλωση του πρώην πρωθυπουργού: Ότι ο Σαμαράς δεν χρειάζεται πλέον να κάνει καθημερινά πολιτική για να παράγει πολιτικό αποτέλεσμα.
Του αρκεί να εμφανίζεται, να πετάει μια βαριά ατάκα και να αφήνει την κυβέρνηση να εξηγεί γιατί… δεν πρέπει να τον ακούει κανείς.
Και όσο επιχειρείται να πέσει η ένταση της παρουσίας του, τόσο ο ίδιος φροντίζει να επιστρέφει από άλλη πόρτα.
Αυτή τη φορά μπήκε στο κάδρο το πιο ευαίσθητο ίσως πεδίο για τη Νέα Δημοκρατία: τα εθνικά θέματα.
Από τα Σκόπια στη Βουλγαρία – «Διπλό χτύπημα»
Ο Σαμαράς μίλησε για «διπλό χτύπημα», βάζοντας στο ίδιο κάδρο τις αναφορές της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στη «μακεδονική γλώσσα» και τον «μακεδονικό πολιτισμό» της Βόρειας Μακεδονίας, αλλά και τη συμφωνία Ελλάδας – Βουλγαρίας για τα οστά του Σαμουήλ και την επιστροφή 48 εκκλησιαστικών κειμηλίων.
Ο πρώην πρωθυπουργός δεν μάσησε τα λόγια του.
Μίλησε για εξελίξεις «πολύ χειρότερες από το φιάσκο των Πρεσπών» και κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι παρακολουθεί «βουβή» τις εξελίξεις.
Και μετά πέρασε στο δεύτερο χτύπημα, αυτό της Βουλγαρίας.
Η φράση του ότι η επιστροφή των οστών του Σαμουήλ αποτελεί για τους Βούλγαρους κάτι αντίστοιχο με την επιστροφή των οστών του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ελλάδα ήταν προφανώς φτιαγμένη για να προκαλέσει πολιτικό σεισμό.
Και προκάλεσε.
Ο Σαμαράς έβαλε μάλιστα και το αριθμητικό στοιχείο στο τραπέζι: 48 κειμήλια από την ελληνική πλευρά έναντι των λειψάνων του Σαμουήλ από την άλλη. Υπενθύμισε, δε, ότι ως πρωθυπουργός είχε ζητήσει την επιστροφή όλων των κλεμμένων κειμηλίων και σήμερα, όπως είπε, «σαλπίζουμε υποχώρηση με πανηγυρισμούς».
Αυτό ακριβώς είναι που ενοχλεί περισσότερο το Μαξίμου.
Ο Σαμαράς δεν επιτίθεται απλώς στην κυβέρνηση.
Χτυπάει στην εκλογική της δεξαμενή.
Χτυπάει στη Βόρεια Ελλάδα, στο Μακεδονικό, στα εθνικά θέματα, στην παραδοσιακή δεξιά και σε ένα κομμάτι ψηφοφόρων που η ΝΔ θεωρεί ότι πρέπει πάση θυσία να κρατήσει μακριά από τον Βελόπουλο και οποιαδήποτε νέα πολιτική προσπάθεια στα δεξιά της.
Η απάντηση Μαρινάκη: «Τον λογαριασμό στον Τσίπρα»
Το Μαξίμου, βεβαίως, δεν άφησε αναπάντητη την επίθεση.
Ο Παύλος Μαρινάκης έσπευσε να βάλει στο κάδρο τον Αλέξη Τσίπρα και τη Συμφωνία των Πρεσπών, επιχειρώντας να μεταφέρει το πολιτικό κόστος στο παρελθόν.
Το μήνυμα προς τα Σκόπια ήταν σαφές: ο δρόμος της Βόρειας Μακεδονίας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση περνάει μέσα από την Ελλάδα και προϋποθέτει απαρέγκλιτο σεβασμό των συμφωνηθέντων.
Και αμέσως μετά ήρθε η πολιτική… μεταβίβαση του λογαριασμού.
Για όσα συνέβησαν στο παρελθόν, είπε ουσιαστικά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ας αναζητηθεί ο λογαριασμός στον Τσίπρα και σε εκείνους που ψήφισαν τη Συμφωνία των Πρεσπών.
Μόνο που ο Σαμαράς δεν μιλούσε μόνο για τις Πρέσπες.
Μιλούσε για τη σημερινή κυβέρνηση.
Και εκεί ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα.
Γιατί όσο το Μαξίμου απαντά «Τσίπρας», ο Σαμαράς μπορεί να συνεχίζει να απαντά «Μητσοτάκης».
Και κάπου εδώ μπαίνει η Ιερά Σύνοδος
Για το θέμα των κειμηλίων, το Μαξίμου επέλεξε μια μάλλον ασυνήθιστη πολιτική άμυνα.
Όχι άλλη πολιτική αντιπαράθεση.
Όχι νέα ανακοίνωση.
Αλλά… την Ιερά Σύνοδο.
Κυβερνητικές πηγές σχολίασαν χαρακτηριστικά ότι η καλύτερη απάντηση στον Σαμαρά για το ζήτημα των κειμηλίων είναι η ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου.
Η Εκκλησία έχει χαρακτηρίσει την επιστροφή των κειμηλίων αποτέλεσμα πολυετών διαπραγματεύσεων και έχει εκφράσει την ελπίδα ότι η συμφωνία θα αποτελέσει μόνο την αρχή για την επιστροφή περισσότερων κειμηλίων.
Ο Παύλος Μαρινάκης μάλιστα στάθηκε και στο επιχείρημα του Σαμαρά περί «100 ετών εθνικού πόθου» των Βουλγάρων, σημειώνοντας ότι τα οστά ανακαλύφθηκαν το 1965 και επομένως δεν μπορεί να γίνεται λόγος για εκατό χρόνια. Και πάλι όμως παρέπεμψε στην ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου ως την καλύτερη απάντηση.
Η εικόνα είναι σχεδόν σουρεαλιστική.
Ο Σαμαράς πυροβολεί πολιτικά και το Μαξίμου απαντά με… ανακοίνωση της Εκκλησίας.
Το πραγματικό άγχος όμως είναι αλλού
Το πρόβλημα για το κυβερνητικό επιτελείο δεν είναι εάν θα κερδίσει ή θα χάσει μια επικοινωνιακή μάχη με τον πρώην πρωθυπουργό.
Το πρόβλημα είναι εάν ο Σαμαράς αρχίζει να αποκτά ξανά πολιτική δυναμική.
Και κυρίως εάν μετατρέπεται από έναν πρώην πρωθυπουργό που ασκεί κριτική σε έναν πόλο συσπείρωσης της δεξιάς.
Αυτό είναι που εξηγεί και την προσπάθεια να χαμηλώσει η ένταση της προβολής του.
Γιατί υπάρχει μια παλιά επικοινωνιακή συνταγή: Ό,τι δεν θέλεις να μεγαλώσει, μην το κάνεις πρώτο θέμα.
Το ερώτημα είναι εάν αυτή η συνταγή μπορεί να λειτουργήσει στην εποχή των social media.
Διότι μπορεί ένα κανάλι να μην δείξει τον Σαμαρά.
Μπορεί μια εφημερίδα να τον βάλει στη σελίδα 17.
Μπορεί ένα δελτίο να του αφιερώσει είκοσι δευτερόλεπτα.
Αλλά μια ατάκα του μπορεί μέσα σε λίγα λεπτά να βρίσκεται παντού.
Και τότε το «σιωπητήριο» γίνεται μπούμερανγκ.
Ο Σαμαράς ανεβαίνει, το Μαξίμου χαμηλώνει την ένταση
Το πλέον ενδιαφέρον στην υπόθεση είναι ότι ο Σαμαράς φαίνεται να έχει βρει μια πολιτική φόρμουλα που δυσκολεύει την κυβέρνηση.
Δεν χρειάζεται να παρουσιάσει πρόγραμμα.
Δεν χρειάζεται να ανακοινώσει κόμμα.
Δεν χρειάζεται καν να ανοίξει όλα τα χαρτιά του.
Αρκεί να παρεμβαίνει στα ζητήματα που θεωρεί ότι πονάνε τη ΝΔ.
Σκόπια.
Πρέσπες.
Βόρεια Ελλάδα.
Βουλγαρία.
Εθνικά θέματα.
Και κάθε φορά να αφήνει πίσω του μια ερώτηση:
Γιατί η κυβέρνηση δεν απαντά στον Σαμαρά επί της ουσίας;
Το Μαξίμου από την πλευρά του επιχειρεί να δείξει ψυχραιμία.
Όμως η ψυχραιμία είναι ένα πράγμα.
Το «μην του δίνετε αέρα» είναι άλλο.
Και εάν πράγματι έχει δοθεί γραμμή για χαμηλή προβολή ή ακόμη και αποσιώπηση των παρεμβάσεων του πρώην πρωθυπουργού, τότε αυτό από μόνο του αποτελεί πολιτική ομολογία ότι το πρόβλημα δεν είναι τόσο ο Σαμαράς που μιλάει.
Είναι ο Σαμαράς που ακούγεται.
Και ακόμη περισσότερο: Ότι φοβούνται μήπως τον ακούσουν περισσότεροι.
