Οι συγγενείς των θυμάτων και οι εγκαυματίες της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι ζητούν την αφαίρεση των τιμητικών χαρακτηρισμών που έχουν αποδοθεί σε ανώτατα στελέχη της Πυροσβεστικής, τα οποία καταδικάστηκαν για την υπόθεση.
Συγκεκριμένα, ζητούν την ανάκληση του χαρακτηρισμού «ευδοκίμως διατελέσαντες» και κάθε συναφούς διάκρισης.
Σε Δελτίο Τύπου του Συλλόγου θυμάτων της τραγωδίας, αναφέρεται ότι: «Η διατήρηση αυτών των τίτλων δεν συνιστά μόνο θεσμική αντίφαση. Συνιστά προσβολή στη μνήμη των νεκρών, στους εγκαυματίες που εξακολουθούν να φέρουν δια βίου τις συνέπειες της καταστροφής, στις οικογένειες τους που επωμίστηκαν ένα αβάσταχτο κόστος, και σε όσους υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον με αίσθημα ευθύνης και προσήλωση στην προστασία της ανθρώπινης ζωής».
Το αίτημα- υπόμνημα απευθύνεται προς:
- Τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας
- Τον Πρωθυπουργό της Ελληνικής Κυβέρνησης
- Τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων
- Την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής
- Τον Υπουργό Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας
- Τον Υπουργό Εσωτερικών
- Τον Υπουργό Δικαιοσύνης
- Τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας
- Τους Αρχηγούς και τα μέλη των Κοινοβουλευτικών Ομάδων
- Τον Αρχηγό του Πυροσβεστικού Σώματος
- Τον Συνήγορο του Πολίτη
- Κάθε αρμόδια Διοικητική, Πειθαρχική και Δικαστική Αρχή
Τραγωδία στο Μάτι: Αναλυτικά το αίτημα του Συλλόγου
Ο Σύλλογος αναφέρει προς τα πρόσωπα που απευθύνει το αίτημα του, τα εξής :
«Αξιότιμοι Κυρίες και Κύριοι, Με την παρούσα ζητούμε την άμεση επανεξέταση και ανάκληση του χαρακτηρισμού «ευδοκίμως διατελέσαντες», καθώς και κάθε συναφούς τιμητικής διάκρισης ή τίτλου που απονεμήθηκε σε ανώτατους αξιωματικούς του Πυροσβεστικού Σώματος, οι οποίοι έχουν κριθεί ένοχοι από τα αρμόδια ποινικά δικαστήρια για πράξεις ή παραλείψεις κατά την άσκηση των καθηκόντων τους στην τραγωδία της 23ης Ιουλίου 2018 και τη φονική πυρκαγιά στην Ανατολική Αττική, οι οποίες συνδέθηκαν αιτιωδώς με την απώλεια ανθρώπινων ζωών και την πρόκληση βαρέων μόνιμων σωματικών βλαβών σε πολίτες.
Το αίτημα αυτό δεν αφορά μόνο τη νομική διάσταση των καταδικαστικών αποφάσεων. Αφορά πρωτίστως την ασυμβατότητα μεταξύ της διατήρησης ύψιστων τιμητικών διακρίσεων της Ελληνικής Πολιτείας και της αμετάκλητα διαπιστωμένης ευθύνης προσώπων για γεγονότα που οδήγησαν σε μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
