Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια καταγράφονται περιστατικά αυτοκτονιών αστυνομικών, γεγονός που προκαλεί βαθιά θλίψη και επιβάλλει την ουσιαστική διερεύνηση των παραγόντων που ενδέχεται να συνδέονται με αυτά.
Οι αυξημένες εργασιακές απαιτήσεις, τα εξαντλητικά ωράρια, οι σκληρές συνθήκες υπηρεσίας, η διαρκής έκθεση σε επικίνδυνα περιστατικά, το άγχος και η αβεβαιότητα αποτελούν παράγοντες που αξίζει να εξεταστούν επιστημονικά ως προς την επίδρασή τους στην ψυχική υγεία των Ελλήνων αστυνομικών.
Εφόσον διατυπώνονται ισχυρισμοί ότι τα περιστατικά είναι δυσανάλογα περισσότερα σε σχέση με άλλες επαγγελματικές ομάδες του Δημοσίου, ακόμη και σε σύγκριση με τα υπόλοιπα Σώματα Ασφαλείας και τις Ένοπλες Δυνάμεις, είναι απαραίτητο να τεκμηριωθούν με αξιόπιστα και συγκρίσιμα στατιστικά στοιχεία.
Η συντεταγμένη Πολιτεία οφείλει να αντιμετωπίσει το ζήτημα με τη σοβαρότητα που του αρμόζει, ενισχύοντας τις δομές ψυχολογικής υποστήριξης, διασφαλίζοντας την έγκαιρη και εμπιστευτική πρόσβαση σε ειδικούς και βελτιώνοντας τις συνθήκες εργασίας του αστυνομικού προσωπικού.
Παράλληλα, κρίνεται επιβεβλημένη η εκπόνηση ανεξάρτητης επιστημονικής μελέτης, με πλήρη αξιολόγηση των διαθέσιμων δεδομένων, ώστε να αποτυπωθεί η πραγματική έκταση του φαινομένου, να διερευνηθούν οι πιθανοί παράγοντες κινδύνου και να προταθούν συγκεκριμένα μέτρα πρόληψης.
Κάθε ανθρώπινη ζωή είναι πολύτιμη.
Η προστασία της ψυχικής υγείας των αστυνομικών δεν είναι πολυτέλεια ούτε απλώς υπηρεσιακή υποχρέωση, είναι ζήτημα ευθύνης, ανθρωπιάς και ουσιαστικής μέριμνας για τους ανθρώπους που καθημερινά βρίσκονται στην πρώτη γραμμή.
