Υπηρετώ στο Σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας επί 31 συναπτά έτη, με έτος κατάταξης το 1995, έχοντας εκπληρώσει παράλληλα και τη στρατιωτική μου θητεία. Με την παρούσα επιστολή, επιθυμώ να αναδείξω μια σημαντική οικονομική αδικία που πλήττει το σύνολο των αστυνομικών και αφορά τη διαχείριση των εφάπαξ βοηθημάτων μας.
Οι κρατήσεις υπέρ του Ταμείου Πρόνοιας Απασχολουμένων στα Σώματα Ασφαλείας (Τ.Α.Π.Α.Σ.Α.) είναι ιδιαίτερα υψηλές, καθώς ανέρχονται στο 5% επί των μικτών αποδοχών μας. Παρά τη συνεπή αυτή εισφορά, στερούμαστε του δικαιώματος να λάβουμε έστω και ένα μέρος του δικαιούμενου ποσού κατά τη διάρκεια της ενεργού υπηρεσίας μας, παρά τα πολλά έτη πραγματικής προσφοράς και τις αυξημένες οικονομικές ανάγκες που αντιμετωπίζουν οι οικογένειές μας.
Σήμερα, η δυνατότητα λήψης του εφάπαξ ενώ ο υπάλληλος παραμένει στην ενέργεια προβλέπεται μόνο μετά τη συμπλήρωση 35 ετών πραγματικής υπηρεσίας. Το χρονικό αυτό όριο κρίνεται υπερβολικό, καθώς συνεπάγεται ότι ο αστυνομικός βρίσκεται ήδη σε προχωρημένη ηλικία. Είναι επιτακτική ανάγκη να μειωθεί το απαιτούμενο όριο στα 30 ή ακόμη και στα 25 έτη πραγματικής υπηρεσίας.
Η πρότασή μου αφορά τη δυνατότητα προκαταβολικής λήψης ενός ποσοστού του εφάπαξ (π.χ. 30%, 40% ή 50% του αναλογούντος ποσού), με την αυτονόητη δέσμευση για συνέχιση της ασφάλισης και των προβλεπόμενων κρατήσεων υπέρ του Ταμείου μέχρι την αποστρατεία.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ανάλογες ρυθμίσεις ίσχυαν στο παρελθόν για τα ασφαλιστικά ταμεία των Ενόπλων Δυνάμεων και του Λιμενικού Σώματος, προτού καταργηθούν κατά τη μνημονιακή περίοδο. Εφόσον η χώρα έχει εξέλθει από το καθεστώς αυτό από το 2018, θεωρώ δίκαιο να εκσυγχρονιστεί η νομοθεσία. Πρέπει επιτέλους να ληφθεί σοβαρά υπόψη ο παράγοντας «άνθρωπος», η στήριξη του θεσμού της οικογένειας και οι πιεστικές βιοποριστικές ανάγκες των συναδέλφων μου.
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία της πρότασης, η οποία εκφράζει τη συντριπτική πλειονότητα των αστυνομικών.
Επιστολή-πρόταση ένστολου στο «L&O»
